Στην Τύλισο και στο Κεραμούτσι αναβιώνει ένα ξεχωριστό έθιμο που διαδραματίζεται στα κοιμητήρια των χωριών.
Πρόκειται για το λεγόμενο «Πάσχα των νεκρών». Οι χωριανοί με τα χέρια γεμάτα γιορτινά εδέσματα πάνε να δουν τους νεκρούς τους, σε μια γιορτή μνήμης για να μοιραστούν μαζί τους τα γιορτινά φαγητά. Μια συνάντηση-γέφυρα μεταξύ των δύο κόσμων.
Αυτό γίνεται κάθε χρόνο τη Δευτέρα του Πάσχα, μετά την πρωινή λειτουργία οι κάτοικοι κατευθύνονται στο νεκροταφείο κρατώντας μαζί τους πασχαλινούς μεζέδες, κόκκινα αυγά, καλιτσούνια, κρέατα, γλυκά, κρασί και τα εναποθέτουν πάνω στα μνήματα, ενώ πολλοί αφήνουν κι ένα κόκκινο αυγό μέσα στην κοντυλοθήκη.
Στην Τύλισο, ο παπά-Γιώργης περνά από τους τάφους και μνημονεύει τους νεκρούς, τα καντηλάκια ανάβουν και η «άκρα του τάφου σιγή» σπάει από την πολυκοσμία.
Στη συνέχεια οι συγκεντρωμένοι καταναλώνουν τα πασχαλινά εδέσματα με τη συνοδεία κρασιού και τσικουδιάς δημιουργώντας ένα γιορτινό κλίμα μέσα στο νεκροταφείο. Η μια οικογένεια κερνάει την άλλη και στήνεται το γλέντι.
Είναι μια κίνηση που δείχνει ότι οι οικογένειες δεν ξεχνούν αυτήν την ημέρα τα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχουν φύγει από τη ζωή «μεταφέροντας» τους το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης.
Πρόκειται για ένα αρχαίο έθιμο με ρίζες από τη Μινωική Εποχή που επιβίωσε από γενιά σε γενιά μέχρι σήμερα με διαφοροποιήσεις ανάλογα την εποχή αλλά χωρίς ποτέ να χάσει την ουσία.
Στην Ελλάδα υπάρχει παρόμοιο έθιμο στο Γηρομέρι Θεσπρωτίας, όπου τη Δευτέρα του Πάσχα οι κάτοικοι μνημονεύουν τους νεκρούς τους μετά μουσικής παίζοντας όργανα και τραγουδώντας ανάμεσα στους τάφους.
Η πίστη στην αθανασίας της ψυχής και η ανάγκη της διατήρησης της επαφής με τους προγόνους είναι αξίωση και άλλων πολιτισμών και δε συνδέεται μόνο με τη χριστιανική πίστη.
Παγκοσμίως είναι γνωστή η «Μέρα των Νεκρών» στο Μεξικό όπου γίνονται ανάλογες προσφορές με φαγητά και γλυκά στα μνήματα. Μια επίσης πανάρχαια παράδοση από την εποχή των Αζτέκων.
