Με κάθε επισημότητα τελέστηκε το καθιερωμένο ετήσιο μνημόσυνο για την ανάπαυση των ψυχών των εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς κατακτητές που διοργάνωσε ο Δήμος Μαλεβιζίου με τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Καμαρακίου. Στην τελετή που έλαβε χώρα στην είσοδο του Γωνιανού Φαραγγιού το παρών έδωσαν αρκετοί συγγενείς των εκτελεσθέντων, ο νέος Δήμαρχος Μαλεβιζίου Μενέλαος Μποκέας, ο Αντιπεριφερειάρχης Ευρυπίδης Κουκιαδάκης, ο Αντιδήμαρχος Μανώλης Παπαδομανωλάκης, εκπρόσωπος του βουλευτή Χάρη Μαμουλάκη, ο νεοεκλεγείς δημοτικός σύμβουλος Γρηγόρης Περυσσινάκης, ο Πρόεδρος της Κοινότητας Γωνιών Γιάννης Παντερής και ο Πρόεδρος του πολιτιστικού Γωνιών Νίκος Μαρκατάτος. Έγινε κατάθεση στεφάνων, κρατήθηκε 1΄ σιγή και ανάκρουση του Εθνικού μας Ύμνου. Μετά το πέρας της τελετής προσφέρθηκε κέρασμα από τον πολιτιστικό σύλλογο και τους συγγενείς των εκτελεσθέντων.
Για το χρονικό της εκτέλεσης των Καμαρακιανών, μίλησε η αντιπρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου «Ο Χαϊνόσπηλιος» κ. Κική Απλαδά, αναφέροντας μεταξύ άλλων τα παρακάτω:
«Το χρονικό της εκτέλεσης των Καμαρακιανών
(21 Αυγούστου 1944)
Από τα μέσα του Αυγούστου του 1944 οι Γερμανοί κατακτητές της Κρήτης, άρχισαν να εγκαταλείπουν την Κεντρική και Ανατολική Κρήτη και να περιορίζονται στη Δυτική. Η υποχώρηση τους όμως αυτή, συνοδεύεται από πρωτοφανείς καταστροφές, λεηλασίες, διωγμούς, αντίποινα και εκτελέσεις πατριωτών. Στα πλαίσια της υποχώρησης των Γερμανών εντάσσεται η εκτέλεση των 17 Καμαρακιανών πατριωτών στο Γωνιανό Φαράγγι.
Την εποχή της Γερμανικής Κατοχής, το Καμαράκι είχε γύρω στους 100 κατοίκους, από τους οποίους οι 25 ήταν μάχιμοι άντρες. Το χωριό υπήρξε κέντρο αντιστασιακής δράσης, διότι πολλές αντάρτικες ομάδες και οργανώσεις το χρησιμοποιούσαν ως καταφύγιο και κέντρο ανεφοδιασμού.
Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι τον Ιούλη του 1944, που οι Γερμανοί πληροφορήθηκαν τι ακριβώς συνέβαινε στο Καμαράκι και το ρόλο των Καμαρακιανών. Στις 21 Αυγούστου 1944 και ύστερα από προδοσία, ξεκίνησε από τα Μουρτζανά Μυλοποτάμου μια διμοιρία Γερμανών με προορισμό το Καμαράκι.
Φτάσανε στο χωριό μετά το μεσημέρι, όπου γινόταν μια βάφτιση και ήταν όλοι συγκεντρωμένοι. Συνέλαβαν 20 άντρες από τους οποίους οι 17 ήταν Καμαρακιανοί, ένας Αστυρακιανός και δυο Ανωγειανοί. Τους μετέφεραν στην Τύλισο στον καταυλισμό τους, όπου άρχισαν να τους βασανίζουν και να τους ρωτούν ποιος ήταν ο Μακριδομανόλης, που είχε προδοθεί ως ομαδάρχης. Τον βασάνισαν απάνθρωπα και τον πέταξαν μισοπεθαμένο στο φορτηγό μαζί με άλλους 12 και τους μετέφεραν στο Γωνιανό Φαράγγι, στον τόπο που τους εκτέλεσαν και που σήμερα βρίσκεται το Μνημείο. Τους υπόλοιπους 7 τους πήραν την επαύριο και τους μετέφεραν στη Μονή Μαλεβιζίου, στην τοποθεσία «Μηλιάς το Ρυάκι», όπου και αυτούς τους εκτέλεσαν. Οι Καμαρακιανοί που εκτελέστηκαν ήταν οι παρακάτω 17:
Αργύρης Γεώργιος, Αργύρης Ελευθέριος, Αργύρης Εμμανουήλ, Κοκκινάκης Βασίλειος, Κοκκινάκης Γεώργιος, Μακριδάκης Αθανάσιος, Μακριδάκης Εμμανουήλ, Μακριδάκης Ζαχαρίας, Μακριδάκης Ιωάννης, Μπέρκης Εμμανουήλ, Μπέρκης Μενέλαος, Παντερής Ζαχαρίας, Παντερής Ματθαίος, Στρατήγης Αντώνιος, Στρατήγης Εμμανουήλ, Στρατήγης Εμμανουήλ, Στρατήγης Ζαχαρίας.
Μαζί με τους Καμαρακιανούς εκτελέστηκαν και οι 6 παρακάτω κάτοικοι των περιχώρων:
Κουκιαδάκης Γεώργιος, Μαρκατάτος Χρήστος, Μαυρόκωστας Βασίλειος, Παπαδιός Ιωάννης, Σουλτάτος Μιχαήλ, Βεληβασάκης Μιχαήλ.
Οι Γερμανοί, μετά την εκτέλεση δεν σταμάτησαν να τρομοκρατούν και να λεηλατούν το χωριό μέχρι την αποχώρησή τους.
Αυτό με λίγα λόγια, ήταν το ιστορικό της εκτέλεσης των Καμαρακιανών πατριωτών.
Ευχαριστούμε για την προσοχή σας και την τιμή που μας κάνατε με την παρουσία σας».
