ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Λίτσα Τσαντηράκη
Με ψηλά το κεφάλι και με τις βαλίτσες γεμάτες αναμνήσεις αποχαιρετά τον Παιδικό Σταθμό στο Πολύδροσο η προϊσταμένη κ. Άννα Κοκολάκη, η οποία συμπλήρωσε 35 χρόνια εργασίας και συνταξιοδοτήθηκε.
Τα λόγια το πρωί της Τετάρτης, τελευταία μέρα στον παιδικό σταθμό, έβγαιναν δύσκολα από το στόμα της κ. Άννας. Οι λέξεις μπερδεύονταν με δάκρυα συγκίνησης. Δίπλα της οι νηπιαγωγοί και το προσωπικό της Δομής, που αντιδρούσαν με χαμόγελα αμηχανίας για να κρύψουν τα δάκρυα και τη ραγισμένη φωνή.
«Κάθε πράγμα έχει αρχή και τέλος» δήλωσε στη “Φωνή του Μαλεβιζίου” εμφανέστατα συγκινημένη η κ. Άννα.
«Τα συναισθήματά μου σήμερα είναι ανάμειχτα. Νιώθω ικανοποίηση που φεύγω με ψηλά το κεφάλι, προσφέροντας τα μέγιστα στους μαθητές και τους γονείς του Γαζίου. Σήμερα ειδικά, όλες αυτές οι εικόνες που έζησα τα 20 χρόνια στο Πολύδροσο, περνούν από μπροστά μου σαν μια κινηματογραφική ταινία. Σκέφτομαι από την πρώτη μέρα μέχρι την τελευταία που ήρθα σε αυτό τον χώρο».
Ο Παιδικός Σταθμός στο Πολύδροσο ξεκίνησε τη λειτουργία του με 45 παιδιά τον Μάρτιο του 2000. Τα πρώτα χρόνια μέχρι το 2007 λειτουργούσε και ως νηπιαγωγείο, ενώ μέχρι πέρυσι είχε και τα προνήπια.
Όλα αυτά τα χρόνια η κ. Άννα “μεγάλωσε” εκατοντάδες παιδιά. Μαθητές, που όπως αναφέρει η ίδια, τώρα φέρνουν τα δικά τους παιδιά. Υπήρξε μια εξαιρετικά δραστήρια και αποτελεσματική Διευθύντρια, στήριξε τον παιδικό σταθμό για 20 ολόκληρα χρόνια από το 1999 που παρέλαβε από την τότε Νομαρχία και περίμενε καθημερινά από τις 7:30 το πρωί στην πόρτα τους μαθητές με μια ανοικτή αγκαλιά και ένα γλυκό καλωσόρισμα.
Στάθηκε δίπλα σε προσωπικό, μαθητές και γονείς με κατανόηση και καλοπροαίρετη συμπαράσταση, προσπαθώντας να δώσει λύσεις σε προβλήματα που δεν ήταν δικά της. Αντιμετώπισε δύσκολες καταστάσεις, όπως το 2011 με τις ανακατατάξεις που έγιναν στις δομές και ενώθηκαν υπό την ομπρέλα του ΔΟΚΑΠΠΑΜ, αλλά η δυναμικη και η θέλησή της για ποιοτική αγωγή και φροντίδα την έκαναν να ξεπεράσει όλα τα οικονομικά και λειτουργικά εμπόδια.
«Ποτέ όλα αυτά τα χρόνια δεν κοίταξα το ρολόι. Ούτε τον Αύγουστο με τις εγγραφές του ΕΣΠΑ, ούτε στις μεγάλες γιορτές και στις εκδηλώσεις, σκέφτηκα ότι ήρθε η ώρα να σχολάσω. Γι’ αυτό θέλω να πω και στα κορίτσια του σταθμού που μου λένε να μη φύγω, αλλά και στους γονείς που με ρωτάνε το γιατί, ότι από δω και πέρα δεν θα μπορώ να προσφέρω όσα χρειάζεται ο Σταθμός και έτσι είπα ότι ήρθε η ώρα να σταματήσω», αναφέρει η ίδια.
Προσωρινά τη Διεύθυνση του σταθμού θα αναλάβει η κ. Χρυσούλα Κατσάπη με απόφαση της προέδρου του ΔΟΚΑΠΠΑΜ Μαρίνας Βογιατζή.
«Φεύγω ικανοποιημένη διότι αφήνω ένα άτομο ικανό στην καρέκλα μου. Η κ. Κατσάπη είναι κοινωνική λειτουργός, γνωρίζει να διαχειριστεί καταστάσεις και προβλήματα και είναι ενημερωμένη για όλα τα θέματα που αφορούν στο σταθμό». Και συμπληρώνει ότι «η Χρυσούλα Κατσάπη ήταν η πρώτη κοπέλα το 1999 επί Μαρκογιαννάκη που συνεργάστηκα μαζί της και χαίρομαι που θα μείνει εκείνη στη θέση μου, διότι είμαι σίγουρη ότι θα διεκπεραιώσει πιο καλά το έργο που πρέπει να κάνει και από εμένα. Είναι νέα κοπέλα, με όρεξη, θέληση, δύναμη, οπότε φεύγω ήσυχη».
Κλείνοντας, η κ. Άννα μετά την έκπληξη που της επεφύλαξε το προσωπικό, έχοντας στο πλάι της όλες τις κοπέλες και σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συγκινησιακά κλίμα είπε ότι «Τις αγαπώ πολύ όλες. Όχι μόνο αυτές, αλλά και τις οικογένειές τους. Νιώθω ότι είναι όλες μέσα στην αγκαλιά μου και όλες με έχουν στην αγκαλιά τους».
Αποχαιρετιστήρια έκπληξη
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, οι κοπέλες του Παιδικού σταθμού επεφύλαξαν μία μικρή έκπληξη στην κ. Άννα.
Εκτός από τις ευχές και τα λουλούδια της έκαναν δώρο ένα χρυσό σταυρό για να την “φυλάει” όπως είπαν, τον οποίο φόρεσε αμέσως.
«Εύχομαι από εδώ και πέρα ο χρόνος της κ. Άννας να είναι πολύ πιο ήρεμος, δημιουργικός και όμορφος. Εδώ έδωσε τον καλύτερό της εαυτό και πάλεψε σαν “λιοντάρι”. Μας αγάπησε και την αγαπάμε κι εμείς. Της εύχομαι τα καλύτερα» δήλωσε η δασκάλα του Παιδικού Σταθμού Σοφία Γιακουμάκη, ενώ η Δήμητρα Τσακμακά με δάκρυα στα μάτια αποχαιρέτησε την κ. Άννα λέγοντας ότι «η κ. Άννα ήταν ο πρώτος άνθρωπος που γνώρισα όταν ήρθα να κάνω την πρακτική μου. Από την πρώτη στιγμή με αγκάλιασε. Εδώ πέρασα όλες τις προσωπικές στιγμές της ζωής μου. Εδώ αρραβωνιάστηκα, εδώ παντρεύτηκα, εδώ έκανα τα παιδιά μου. Σε όλες αυτές τις στιγμές, στις χαρές και στις λύπες, η κ. Άννα ήταν το στήριγμά μου».
Τέλος, η Ανδριανή Γκερεδάκη δεν μπόρεσε να μιλήσει αρκετά γιατί τα δάκρυα ήταν περισσότερα από τα λόγια. «Η κ. Άννα είναι η μαμά μας, μετά τη μαμά μας. Μας έχει βοηθήσει όλους μας εδώ και τον καθένα ξεχωριστά. Ήταν δίκαιη με όλο το προσωπικό και σήμερα την αποχαιρετούμε με λίγα λόγια και την ευχαριστούμε για όλα».
Οι ευχές όλων μας στη “Φωνή του Μαλεβιζίου” είναι ο καινούριος κύκλος ζωής της κ. Άννας Κοκολάκη να είναι γεμάτος υγεία και δημιουργικότητα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, το αίσθημα ευθύνης και την αφοσίωση στην εργασία και στα παιδιά μας.
