Το υπό διαβούλευση Νέο Ειδικό Χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό έρχεται να καλύψει ένα κενό που δημιουργήθηκε μετά την ακύρωση του προηγούμενου πλαισίου του 2013, όπως και του προγενέστερου του 2009. Ο χωροταξικός σχεδιασμός και η πολιτική γης στη χώρα έχει καθυστερήσει χαρακτηριστικά, όμως έστω και τώρα κρίνεται ως ένα απαραίτητο βήμα η θεσμοθέτηση ενός Νέου Πλαισίου
Επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον μας στην έκταση της χωρικής αρμοδιότητας του τμήματος μας (Ανατολική Κρήτη), πιστεύουμε ότι το Νέο Πλαίσιο έχει πολλά θετικά στοιχεία (κατηγοριοποίηση δημοτικών διαμερισμάτων, εισαγωγή εννοιών ήπιων μονάδων κλπ), όμως η μελέτη θα μπορούσε να συμπεριλάβει περισσότερα δεδομένα και να εξαχθούν ουσιαστικότερα συμπεράσματα , προβλέψεις και κατευθύνσεις.
Πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να περιλαμβάνει περισσότερες άμεσες ρυθμίσεις, όμως αντ’ αυτού εξουσιοδοτεί άλλες μελέτες να ρυθμίσουν τα θέματα μελλοντικά. Πιο συγκεκριμένα αναμένει τα επερχόμενα Σχέδια Διαχείρισης Τουριστικών Προορισμών και τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (που όμως ήδη εκπονούνται και ορισμένα έχουν ολοκληρώσει την Α’ φάση) να εισάγουν τις ουσιαστικές ρυθμίσεις που θα οδηγήσουν στην επιθυμητή αειφόρο τουριστική ανάπτυξη . Επίσης, υπάρχουν ελλείψεις σε ορισμούς που τίθενται μέσα στο Πλαίσιο, δημιουργώντας απορίες για το λόγο ύπαρξης τους.
Κυρίαρχο ρόλο διαδραματίζει ο μοναδικός χάρτης της ΚΥΑ και το χρώμα που αντιστοιχεί σε κάθε δημοτική ενότητα, η κατηγοριοποίηση ορισμένων εκ των οποίων προκαλεί ερωτηματικά. Πάντως είναι σημαντικό που υπάρχει κατηγοριοποίηση για το σύνολο του ελλαδικού χώρου, παρόλο που στο επίπεδο (εθνικό) που εκπονείται η μελέτη στερείται της δυνατότητας να διαχωρίσεις δημοτικές κοινότητες ή επιμέρους περιοχές. Το τελευταίο είναι σαφώς ορθότερο καθώς εντός της ίδιας δημοτικής ενότητας δύνανται να παρουσιάζονται περιοχές από το ένα άκρο έως το άλλο (περιοχές ελέγχου ή μη ανεπτυγμένες περιοχές).
Τέλος, το πιο κρίσιμο ζήτημα που αναδεικνύεται είναι η ανεπάρκεια δημόσιων υποδομών στην Ανατολική Κρήτη, σε όλα ανεξαιρέτως τα επίπεδα με κραυγαλέο τμήμα το ανατολικότερο, όπως φυσικά και το νοτιότερο.
Η κατασκευή του νέου αεροδρομίου και του ΒΟΑΚ καλύπτει σημαντικά κενά, όμως ειδικά η διαχείριση του υδατικού δυναμικού απαιτεί αρκετά βήματα βελτίωσης.
Κυριότερη προτροπή του Σχεδίου 2 αποτελεί να αξιολογηθούν στη σωστή βάση τα προβλήματα του Υπερτουρισμού και να δημιουργηθούν οι συνθήκες για την πρόληψη των αρνητικών καταστάσεων που επιφέρει.
Παρακάτω αποδίδονται κάποιες γενικές παρατηρήσεις – σχόλια:
(i)Α.Στο άρθρο 4 του Σχεδίου ΚΥA του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό αναφέρεται το εξής:
‘1. Κατευθύνσεις προς τον υποκείμενο πολεοδομικό σχεδιασμό
Οι περιοχές στις οποίες κατηγοριοποιείται ο εθνικός χώρος σύμφωνα με το άρθρο 3 του παρόντος πλαισίου, μπορούν να τροποποιούνται από τον πολεοδομικό σχεδιασμό Α’ επιπέδου, μεταβάλλοντας κατά μία το πολύ βαθμίδα τον χαρακτηρισμό, σε επίπεδο διοικητικής υποενότητας (Δημοτικής – Τοπικής Κοινότητας) ή τμήματος αυτής, καθώς επίσης μπορεί να τροποποιείται το απαιτούμενο με βάση το παρόν ελάχιστο εμβαδόν γηπέδου και οι επιτρεπόμενες κατηγορίες νέων καταλυμάτων. Οι εν λόγω τροποποιήσεις θα πρέπει να δικαιολογούνται από τα στοιχεία της ανάλυσης στην κλίμακα του πολεοδομικού σχεδιασμού Α’ επιπέδου.’
Ορθά δίνεται η δυνατότητα τροποποίησης του χαρακτηρισμού περιοχών σε επίπεδο διοικητικής υποενότητας (Δημοτικής – Τοπικής Κοινότητας) ή τμήματος αυτής από τον πολεοδομικό σχεδιασμό Α’ επιπέδου, καθώς σε αυτό το επίπεδο χωρικού σχεδιασμού υπάρχει καλύτερη γνώση των τοπικών συνθηκών κάθε περιοχής, οι οποίες δεν είναι δυνατό να γίνουν πλήρως αντιληπτές όταν ένα χωρικό σχέδιο αφορά μεγαλύτερη χωρική κλίμακα, πόσο μάλλον εθνική κλίμακα, όπως το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό.
Ωστόσο, κρίνεται ότι θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα μεταβολής του χαρακτηρισμού σε περισσότερες από μια βαθμίδες, καθώς τα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά της Ελλάδας, η οποία χαρακτηρίζεται μεταξύ άλλων από εκτεταμένη ακτογραμμή, ορεινούς όγκους που φθάνουν πολλές φορές και μέχρι το όριο της θάλασσας και κατακερματισμό του χώρου, δημιουργούν σε πολλές περιοχές της χώρας ποικίλες και απότομες εναλλαγές των χαρακτηριστικών του τόπου. Είναι δεδομένο ότι υπάρχουν Δημοτικές Ενότητες, οι οποίες περιλαμβάνουν παράκτιες ζώνες με σημαντική τουριστική ανάπτυξη, οι οποίες ωστόσο κινούμενοι προς την ενδοχώρα χαρακτηρίζονται από ορεινές ή ημιορεινές περιοχές, με περιορισμένη ή ανύπαρκτη τουριστική ανάπτυξη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Δημοτική Ενότητα Γαζίου του Δήμου Μαλεβιζίου με εκτεταμένο ανεπτυγμένο παράκτιο χώρο και ημιορεινή και ορεινή ενδοχώρα.
Β. Σημειώνεται ότι το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό θέτει σε πολλές περιοχές της Κρήτης πιο ευνοϊκούς όρους χωροθέτησης νέων ξενοδοχείωνστις εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών περιοχές μέχρι τον καθορισμό χρήσεων γης, όρων και περιορισμών δόμησης από εργαλεία πολεοδομικούσχεδιασμού πρώτου επιπέδου σε σχέση με το θεσμοθετημένο Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο Κρήτης. Πιο συγκεκριμένα, το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό καθορίζει ως ελάχιστο απαιτούμενο εμβαδόν γηπέδου τα δεκαέξι (16) στρέμματα στις Περιοχές ελέγχου (κόκκινες περιοχές) και δώδεκα (12) στρέμματα στις Αναπτυγμένες περιοχές (σκούρο μπλε περιοχές), ενώ το Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο Κρήτης για τις παράκτιες ζώνες αστικής/τουριστικής ανάπτυξης και ποιοτικής / περιβαλλοντικής αναβάθμισης ορίζονταιελάχιστη απαιτούμενη επιφάνεια γηπέδου τα είκοσι (20)στρέμματα και μέγιστη πυκνότητα 8, 9 και 10 κλινών/στρέμμα για ξενοδοχεία 5, 4 και 3 αστέρων, αντιστοίχως, ενώ στις παράκτιες ζώνες ήπιας οικιστικής/τουριστικής ανάπτυξης, ποιοτικής/ περιβαλλοντικήςαναβάθμισης και προστασίας/ ανάδειξης πολιτιστικώνκαι φυσικών πόρωνορίζονται ελάχιστη απαιτούμενη επιφάνεια γηπέδου τα δεκαπέντε (15)στρέμματα και μέγιστη πυκνότητα 8, 9 και 10 κλινών/στρέμμα για ξενοδοχεία 5, 4 και 3 αστέρων, αντιστοίχως.
(ii) Σύμφωνα με την αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΝΕΠ/32892/1414/28-03-2024 Υ.Α ‘Αναθεώρηση των Πολεοδομικών Σταθεροτύπων που έχουν εγκριθεί με την υπ’ αρ. 10788/05.03.2004 (Δ’ 285) απόφαση της Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και έγκριση νέων Πολεοδομικών Προτύπων, προς εναρμόνιση με τις διατάξεις του ν. 4447/2016 (Α’ 241), σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 12 του ν. 4447/2016.’ (ΦΕΚ 200/Δ/01-04-2024) και πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με το Άρθρο 6 παρ. 10.2. προβλέπεται ότι:
‘Οι ζώνες Τουρισμού-Αναψυχής κατατάσσονται σε τρεις (3) βασικές κατηγορίες:
α) κορεσμένες περιοχές ή περιοχές στα όρια κορεσμού,
β) ανεπτυγμένες περιοχές με αντοχή/περιθώρια ανάπτυξης και
γ) περιοχές μη ανεπτυγμένες με δυνατότητες ανάπτυξης.’
Σύμφωνα με το Άρθρο 1 τα ΠολεοδομικάΣταθερότυπα σε συνδυασμό με τις ισχύουσες προδιαγραφέςτων Τοπικών και Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων χρησιμοποιούνται εφεξής για τη σύνταξη των μελετών πολεοδομικού σχεδιασμού. Επομένως κατά την εκπόνηση του πολεοδομικού σχεδιασμού Α’ επιπέδου θα πρέπει οι ζώνες Τουρισμού-Αναψυχής να κατατάσσονται με βάση τις παραπάνω κατηγορίες.
Ωστόσο, οι εν λόγω κατηγορίες κατάταξης δεν ταυτίζονται με τις βαθμίδες κατηγοριοποίησης του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό γεγονός το οποίο προκαλεί σύγχυση ως προς την κατηγοριοποίηση που πρέπει να υιοθετηθεί κατά τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Προς αυτή την κατεύθυνση κρίνεται ότι πρέπει να δοθούν συγκεκριμένες κατευθύνσεις σε συνδυασμό με τα πολεοδομικά σταθερότυπα ώστε να μην δημιουργείται αβεβαιότητα κατά τον πολεοδομικό σχεδιασμό.
(iii)Επιπλέον στο άρθρο 4 αναφέρεται το εξής:
Α. Τουρισμός – Βιομηχανία:
Στις περιοχές ελέγχου (Α), αναπτυγμένες (Β) ή αναπτυσσόμενες (Γ) η χωροθέτηση βιομηχανικών εγκαταστάσεων μέσης και υψηλής όχλησης επιβάλλεται κατά κανόνα να γίνεται σε οργανωμένους υποδοχείς. Η τυχόν σημειακή χωροθέτηση της βιομηχανίας δεν πρέπει να θίγει το περιβάλλον και το τοπίο ως τουριστικούς πόρους.
Η συνύπαρξη της παραδοσιακής βιοτεχνίας – χειροτεχνίας καθώς και μονάδων τυποποίησης τοπικών προϊόντων με τον τουρισμό κρίνεται επιθυμητή.
Παράλληλα, αναφορά για τον περιορισμό χωροθέτησης ασύμβατων με την τουριστική δραστηριότητα χρήσεων (μεταξύ άλλων και της βιομηχανίας) γίνεται σε αρκετά σημεία του σχεδίου ΚΥΑ, ενώ στο άρθρο 6 για την παράκτια ζώνη αναφέρεται το εξής:
Κατευθύνσεις:
Περιορισμός της δημιουργίας νέων εγκαταστάσεων/χρήσεων μη συμβατών με την τουριστική δραστηριότητα (ιδίως βιομηχανικές/βιοτεχνικές εγκαταστάσεις, εγκαταστάσεις χονδρικού εμπορίου, κτίρια και γήπεδα αποθήκευσης, κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις), ιδιαίτερα σε περιοχές που χαρακτηρίζονται ως αναπτυγμένες ή αναπτυσσόμενες τουριστικά. Κατ’ εξαίρεση είναι δυνατή η χωροθέτηση, είτε μεμονωμένα είτε σε οργανωμένους υποδοχείς, βιομηχανικών δραστηριοτήτων, οι οποίες προϋποθέτουν για τη λειτουργία τους άμεση πρόσβαση στο θαλάσσιο μέτωπο, είναι σημαντικού χαρακτήρα και ρόλου για την Εθνική Οικονομία ή εξυπηρετούν άμεσες τοπικές ανάγκες σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τη Βιομηχανία, ύστερα από συνεκτίμηση κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών παραμέτρων και σε τμήματα του παράκτιου χώρου που παρουσιάζουν μειωμένο τουριστικό ενδιαφέρον.
Κρίνεται ότι στο παρόν πλαίσιο πρέπει να γίνει με διακριτούς όρους αναφορά για παροχή κινήτρων για μετεγκατάσταση υφιστάμενων εγκαταστάσεων/χρήσεων μη συμβατών με την τουριστική δραστηριότητα, ειδικά αυτών που βρίσκονται σε αναπτυγμένες ή αναπτυσσόμενες τουριστικά παράκτιες περιοχές, σε οργανωμένους υποδοχής και σε τμήματα του παράκτιου χώρου που παρουσιάζουν μειωμένο τουριστικό ενδιαφέρον.
(iv)Δεν δίνεται ορισμός ως προς το ποιες περιοχές χαρακτηρίζονται ως ορεινές γεγονός το οποίο δημιουργεί αβεβαιότητα κατά την εφαρμογή του προτεινόμενου σχεδίου.
(v) Στο άρθρο 5 και ειδικότερα στις κατευθύνσεις των περιοχών (Α) Περιοχές ελέγχου και (Β) Αναπτυγμένες περιοχές δίνεται κατεύθυνση για καθορισμό περιορισμών στον αριθμό των «χώρων τουρισμού διαμοιρασμού» και των απλών ενοικιαζόμενων δωματίων, ως ποσοστού των κλινών των κύριων τουριστικών καταλυμάτων. Ωστόσο δεν τεκμηριώνεται η αναγκαιότητα αυτού του αυθαίρετου περιορισμού και παράλληλα τίθενται ερωτήματα ως προς το ποιος και με ποια κριτήρια θα ορίσει το ποσοστό αυτών των κλινών. Παράλληλα, στις εν λόγω περιοχές δίνεται η δυνατότητα κατασκευής νέων καταλυμάτων σε κατηγορίες 4 και 5 αστέρων, τα οποία ειδικά στην περίπτωση της Κρήτης σε πολλές περιοχές θα πιέσουν ακόμα περισσότερο τα όρια αντοχής των υφιστάμενων φυσικών πόρων και υποδομών. Όπως γίνεται αντιληπτό ο περιορισμός αυτός είναι μια έμμεση προσπάθεια επίλυσης του, σαφώς σοβαρού, στεγαστικού ζητήματος στην Ελλάδα, το οποίο ωστόσο δεν μπορεί αποτελεί αντικείμενο ενός Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό.
(vi)Ως θετική κρίνεται η κατεύθυνση θέσπισης ειδικού τέλους υπέρ του Πράσινου Ταμείου στις (Α) Περιοχές ελέγχου, στις (Β) Αναπτυγμένες περιοχές και στις (Γ) Αναπτυσσόμενες περιοχέςμε σκοπό να χρησιμοποιείται για την χρηματοδότησηαναπλάσεων και υποδομών που υποστηρίζουν τον τουρισμό, ωστόσο κρίνεται επιτακτική η ανάγκη άμεσης θέσπισης εξειδικευμένων διαδικασιών και τρόπων απορρόφησης των συγκεκριμένων χρημάτων για την ενίσχυση της τουριστικής δραστηριότητας ώστε η συγκεκριμένη κατεύθυνση να μην αποτελέσει απλώς έναν νέο φορολογικό μηχανισμό.
(vii) Στο Άρθρο 4 στο σημείο 3 προσδιορίζεται η ανάγκη για νέες μορφές χωρικού τουριστικού σχεδιασμού μέσω της θεσμοθέτησης διαφόρων σχεδίων και προδιαγραφών (Σχέδια Διαχείριση Τουριστικών Προορισμών, μελέτες εκτίμησης τουριστικής φέρουσας ικανότητας, κ.λπ.). Σαφώς η ανάδειξη της εν λόγω αναγκαιότητας είναι ένα θετικό βήμα, αλλά η απουσία πιο συγκεκριμένων κατευθύνσεων, χρονοδιαγραμμάτων, πηγών χρηματοδότηση κ.λπ. ενέχει το κίνδυνο τα παραπάνω απλώς να παραμείνουν ευχολόγιο.
(viii) Θα πρέπει ναδοθεί προτεραιότητα στην βελτίωσητων κύριων υφιστάμενων έργων υποδομής (οδικό δίκτυο – αερομεταφορές – υποδομές απορριμμάτων – ύδρευσης, νοσοκομειακής περίθαλψης) κατά προτεραιότητα στις περιοχές που χαρακτηρίζονται σαν Περιοχές Ελέγχου, Αναπτυγμένες Περιοχές & Αναπτυσσόμενες Περιοχές. Τα έργα υποδομής, τόσο συγκοινωνιακά, κτηριακών εγκαταστάσεων και παροχής υπηρεσιών, επηρεάζουν την τουριστική διαδικασία και κατ’ επέκταση δίνουν προοπτική δημιουργίας νέων βιώσιμων θέσεων εργασίας, διασφαλίζοντας την ανθεκτικότητα και την περιβαλλοντική, κοινωνική και οικονομική βιωσιμότητα του τουρισμού.
(ix)Τα στοιχεία που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά την σύνταξη της ΣΜΠΕ σε ορισμένες βασικές παραμέτρους κρίνονται παρωχημένα. Δεν νοείται να εξάγονται συμπεράσματα για κλιματολογικά χαρακτηριστικά όπως η μέση ετήσια θερμοκρασία και μέση ετήσια βροχόπτωση με βάση καταγραφές της περιόδου 1951-2010) όταν γνωρίζουμε ότι η κλιματική αλλαγή τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει σε συχνότερες ακραίες συνθήκες (υψηλή θερμοκρασία, βροχοπτώσεις, πλημμύρες, διαθεσιμότητα γλυκού νερού). Να επισημάνουμε ότι το 2023 ήταν το πιο θερμό έτος αλλά και από τα πιο ξηρά έτη των τελευταίων 30 ετών.
Παρακάτω σημειώνουμε συγκεκριμένα σημεία προβληματισμού καιπροτάσεις προς βελτίωση με τη σειρά που εμφανίζονται στην υπό διαβούλευση ΚΥΑ.
Προβληματισμοί :
1.Σελ 7, Κεφ Α, άρθρο 1 παρ.2
«Το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό στοχεύει, μέσω χωρικών εργαλείων:»
Εξ αρχής παρουσιάζεται το Νέο Πλαίσιο να μην έχει άμεσους στόχους καθώςεμφανίζεται να έχει στόχους μόνο μέσω Χωρικών Εργαλείων , χωρίς νααποσαφηνίζεται άμεσα ποια είναι αυτά. Πιστεύουμε ότι πρέπει να τίθενταιάμεσοι στόχοι και όχι να παραπέμπονται όλοι οι στόχοι σε μελλοντικάεργαλεία, γεγονός που εκ προοιμίου αποδυναμώνει το νέο Πλαίσιο. Ειδικά,δεδομένου ότι δεν περιορίζεται σε κατευθυντήριες οδηγίες αλλά περιέχεικανονιστικές ρυθμίσεις όπως το υψόμετρο τοποθέτησης νέου κτιρίου σεσχέση με το υψόμετρο στη γραμμή Αιγιαλού σε παραθαλάσσια γήπεδα (Σελ17, άρθρο 6, Α, Π).
2.Σελ 7, Κεφ Α, άρθρο 1, παρ 2 , πεδίο στ
«Στ) Στην απλούστευση των διαδικασιών χωροθέτησης και τον συντονισμό όλων των βαθμίδων σχεδιασμού που επηρεάζουν τον τουρισμό.»
Γενικά δεν θα σχολιάσουμε τους στόχους, καθώς αφορούν σε μελλοντικάχωρικά εργαλεία, όμως δεδομένου ότι υπάρχει εντοπισμένο πρόβλημα καιαγωνία γύρω από την απλούστευση των διαδικασιών χωροθέτησης,αδυνατούμε να εντοπίσουμε πως απλοποιούνται μέσω του Νέου Πλαισίου.
3.Σελ 7, Κεφ Α, άρθρο 2 , παρ 1
«1. Μια περιοχή διαθέτει «αναγνωρίσιμη τουριστική ταυτότητα» όταν αποτελεί δημοφιλή τόπο (τουριστικό προορισμό) με ισχυρή φήμη και χαρακτηρίζεται από διαμορφωμένη υψηλή και συνεχή ζήτηση.»
Ο ορισμός δεν εμπεριέχει αντικειμενικά κριτήρια, συνεπώς δεν είναιδυνατόν να εξάγονται ασφαλή συμπεράσματα για το ποιοι τόποισυμπεριλαμβάνονται.
4.Σελ 9, Κεφ. Β, άρθρο 3
«…. (γ) της αναγκαιότητας ανάπτυξης ειδικών μορφών τουρισμού και πρόβλεψης ειδικών τουριστικών υποδομών.»
Δε γνωστοποιείται πως κρίνεται η αναγκαιότητα μιας περιοχής για ανάπτυξηειδικών μορφών τουρισμού. Γενικά με το να μη φαίνεται πωςσυνυπολογίστηκαν τα τρία κριτήρια , προκαλείται σύγχυση.
Καλό θα ήταν να ήταν ορατοί οι υπολογισμοί που οδήγησαν στην κατάταξητων δημοτικών ενοτήτων, ώστε να μην υπάρχει προβληματισμός σχετικά μετην ορθότητα, πχ το Δ.Δ. Νεάπολης χωρίς ξενοδοχεία κατατάσσεται στις αναπτυσσόμενες περιοχές.
5.Σελ 9, Κεφ Β, άρθρο 3,
«Οι περιοχές στις οποίες κατηγοριοποιείται ο εθνικός χώρος με βάση τη χωρική διάρθρωση των τουριστικών καταλυμάτων είναι οι εξής:
(Α) Περιοχές ελέγχου
(Β) Αναπτυγμένες περιοχές
(Γ) Αναπτυσσόμενες περιοχές
(Δ) Περιοχές με δυνατότητες ανάπτυξης
(E) Μη αναπτυγμένες περιοχές»
Μόλις πριν μερικούς μήνες (01.04.2024) έγινε η αναθεώρηση τωνΠολεοδομικών Σταθεροτύπων (Αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΝΕΠ/32892/1414, αρ. φύλλο200) όπου οι ζώνες τουρισμού κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες όπως φαίνεται παρακάτω :
«10.2. Οι ζώνες Τουρισμού-Αναψυχής κατατάσσονται σε τρεις (3) βασικές κατηγορίες:
α) κορεσμένες περιοχές ή περιοχές στα όρια κορεσμού,
β) ανεπτυγμένες περιοχές με αντοχή/περιθώρια ανάπτυξης και
γ) περιοχές μη ανεπτυγμένες με δυνατότητες ανάπτυξης.»
Πιθανολογούμε ότι η διαφορετική κατηγοριοποίηση μπορεί να επιφέρει σύγχυση μελλοντικά.
6.Σελ 11, Κεφ Β, άρθρο 4, παρ 3
«3. Αναγκαίες νέες μορφές χωρικού τουριστικού σχεδιασμού»
Για όλα τα νέα Σχέδια, προδιαγραφές και νομοθεσία πρέπει να τεθεί «σφιχτό»χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, δεδομένου ότι ήδη οι τουριστικέςεγκαταστάσεις στη χώρα έχουν αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό και ανεπιθυμείται τα νέα μέτρα να αποδώσουν καρπούς δεν θα πρέπει νακαθυστερήσουν. Προτείνουμε τρία με τέσσερα έτη για την ολοκλήρωση όλων,παρόλο που ακούγεται πολύ φιλόδοξο.
Προβληματισμός επικρατεί για τα Ειδικά Σχέδια Διαχείρισης Τουριστικών Προορισμών. Τα τελευταία, καλό είναι να υπάρχουν, αλλά δεν πρέπει να παρεμβαίνουν σε θέματα που οφείλουν οι χωροταξικές μελέτες να ρυθμίσουν, καθώς με τον τρόπο αυτό δημιουργούν σύγχυση στην εφαρμογή του χωροταξικού σχεδιασμού και ιεραρχίας. Θα είναι αυτά τα πλαίσια ισχυρότερα από τα Ειδικό ή από τα ΤΠΣ? Τέλος, το γεγονός ότι προφανώς θα εκδοθούν μετά τα ΤΠΣ, σημαίνει ότι ο χωροταξικός σχεδιασμός όλων των επιπέδων θαέχει ολοκληρωθεί χωρίς να τα λάβει υπόψιν. Επίσης, ο χωροταξικός σχεδιασμός όλων των επιπέδων θα αργήσει πολύ να αναθεωρηθεί καθώςείτε είναι πρόσφατος (Περιφερειακό Χωροταξικό Κρήτης) είτε εκπονείται τώρα(Ειδικό Πλαίσιο και ΤΠΣ), συνεπώς τα Σχέδια αυτά δεν θα επιφέρουν ουσιαστικά αποτελέσματα.
7. Σελ. 10, Κεφ. Β, άρθρο 4, παρ. 4 πεδίο 2Γ
«Εντός των περιοχών με προτεραιότητα τουρισμού, απαιτείται η ελεγχόμενη συγκέντρωση ΑΠΕ χωρίς να αποκλείεται ο συνδυασμός τους με την ανάπτυξη τουριστικών εγκαταστάσεων με τους όρους που προβλέπει το Ειδικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).»
Δεν έχει καταστεί σαφές ποιες είναι οι περιοχές με προτεραιότητα τουρισμού,είναι οι Περιοχές ελέγχου, αναπτυγμένες ή και οι αναπτυσσόμενες?
8. Σελ. 11, Κεφ. Β, άρθρο 5, παρ. Α πεδίο 8
«8. Ενίσχυση των υποδομών που υποστηρίζουν την οργάνωση των προορισμών (μεταφορικών, ψηφιακών, λοιπών τεχνικών, περιβαλλοντικών, υγείας).»
Όπως και σε όλες τις περιοχές , έτσι και στις περιοχές ελέγχου, κατεύθυνσηείναι η ενίσχυση των υποδομών. Πιστεύουμε ότι θα πρέπει να προστεθεί ηάμεση ενίσχυση τους . Διερωτόμαστε πως αυτή θα επιτευχθεί όταν οι ανάγκεςτόσο σε οδικό δίκτυο , όσο και σε νερό αλλά και νοσοκομεία είναι τεράστιες.
Αντιθέτως είναι προφανές, ότι η υστέρηση έως τώρα σε υποδομές στηνΑνατολική και Νότια Κρήτη δεν θα πρέπει να αποτελέσει τροχοπέδη στηντουριστική ανάπτυξη τους. Προφανώς εννοείται ότι η ενίσχυση θαχρηματοδοτηθεί από το κράτος, λαμβάνοντας υπ όψη τις περιορισμένεςοικονομικές δυνατότητες των Δήμων. Είναι όμως ρεαλιστική η ενίσχυση και σετι χρονικό εύρος?
9.Σελ 26, Κεφ Β, άρθρο 10, παρ. 2
«Εκσυγχρονισμός ολοκληρωμένης μορφής ξενοδοχειακών μονάδων που ανήκουν ή αναβαθμίζονται σε κατηγορία τουλάχιστον χ αστέρων»
Να αποσαφηνιστεί ποιος θεωρείται ολοκληρωμένης μορφής και τι ισχύει γιαόσους δεν είναι ολοκληρωμένης μορφής
Τροποποιήσεις :
1. Σελ. 10, Κεφ. Β, άρθρο 4, παρ. 4 πεδίο 1
«Οι περιοχές στις οποίες κατηγοριοποιείται ο εθνικός χώρος σύμφωνα με το άρθρο 3 του παρόντος πλαισίου, μπορούν να τροποποιούνται από τον πολεοδομικό σχεδιασμό Α’ επιπέδου, μεταβάλλοντας κατά μία το πολύ βαθμίδα τον χαρακτηρισμό, σε επίπεδο διοικητικής υποενότητας (Δημοτικής – Τοπικής Κοινότητας) ή τμήματος αυτής, καθώς επίσης μπορεί να τροποποιείται το απαιτούμενο με βάση το παρόν ελάχιστο εμβαδόν γηπέδου και οι επιτρεπόμενες κατηγορίες νέων καταλυμάτων.»
Πιστεύουμε ότι ορθώς δίνεται η δυνατότητα μεταβολής της βαθμίδας από ταΤΠΣ αλλά προτείνουμε τη μεταβολή κατά ακόμα και τρεις βαθμίδες σεεπίπεδο δημοτικής κοινότητας σε σχέση με τη δημοτική ενότητα, καθώςπαρατηρούνται πολύ μεγάλες μεταβολές εντός της ίδιας δημοτικής ενότητας.
2. Σελ. 10, Κεφ. Β, άρθρο 4, παρ. 4, πεδίο 2Α
«Η τυχόν σημειακή χωροθέτηση της βιομηχανίας δεν πρέπει να θίγει το περιβάλλον και το τοπίο ως τουριστικούς πόρους.»
Η απαγόρευση της βιομηχανίας μέσης ή υψηλής όχλησης πιστεύουμε ότι θαπροστάτευε το περιβάλλον και το τοπίο και την προτείνουμε πληνπεριπτώσεων βιομηχανιών μέσης όχλησης άμεσα συνδεδεμένες με τοτουριστικό προϊόν (πχ μονάδα καθαρισμού ξενοδοχειακού ιματισμού).
3. Σελ. 10, Κεφ. Β, άρθρο 4, παρ. 4, πεδίο 2E
Να προστεθεί η σύγκρουση Τουρισμός – Κτηνοτροφία
Παρουσιάζεται συχνά υποβάθμιση του τουριστικού προϊόντος όταν δίπλασε πολυτελή ξενοδοχεία βρίσκονται ομάδες ζώων (κατσίκες, πρόβατα, κλπ)που δημιουργούν προβλήματα. Θα πρέπει να θεσπιστεί μια ελάχιστηαπόσταση βόσκησης από ξενοδοχειακές μονάδες (πχ 200 μ) ήολοκληρωτική απαγόρευση σε ζώνες που χαρακτηρίζονται ελέγχου,αναπτυγμένες ή αναπτυσσόμενες από τα ΤΠΣ
4. Σελ. 11, Κεφ. Β, άρθρο 5, παρ. Α, πεδίο 2
«2. Μερική ή ολική απόσυρση μη αξιόλογων, απαξιωμένων ή εγκαταλελειμμένων κτιρίων και εγκαταστάσεων χρήσης τουρισμού, και κατεδάφιση μη αξιόλογων ή μη απαραίτητων ή εγκαταλελειμμένων κτιρίων που προσβάλλουν το τοπίο.»
Πιστεύουμε ότι δεν δύναται να επιτευχθεί απόσυρση κτιρίων χωρίς γενναίακίνητρα, συνεπώς προτείνουμε άμεσα κίνητρα απόσυρσης απαξιωμένωνκτιρίων χρήσης τουρισμού
5. Σελ. 12, Κεφ. Β, άρθρο 5, παρ. Α, πεδίο 11
«11.Θέσπιση ειδικού τέλους υπέρ του Πράσινου Ταμείου, επί των δραστηριοτήτων του τουρισμού (συμπεριλαμβανόμενου του τουρισμού διαμοιρασμού και των απλών ενοικιαζόμενων δωματίων) που αναπτύσσονται στις περιοχές Α, με σκοπό να χρησιμοποιείται για την χρηματοδότηση αναπλάσεων και υποδομών που υποστηρίζουν τον τουρισμό.».
Προτείνουμε το ειδικό τέλος να παραμείνει μόνο στις περιοχές ελέγχου και νααφαιρεθεί από τις υπόλοιπες κατηγορίες όπου προτείνεται (αναπτυγμένες καιαναπτυσσόμενες)
6. Σελ. 12, Κεφ. Β, άρθρο 5, παρ. Α, πεδίο 12
«12. Καθορισμός περιορισμών στον αριθμό των «χώρων τουρισμού διαμοιρασμού» και των απλών ενοικιαζόμενων δωματίων, ως ποσοστού των κλινών των κύριων τουριστικών καταλυμάτων.»
Πραγματικά απαιτούνται περιορισμοί και επαυξάνοντας θα ζητούμε ναπροστεθεί η λέξη σημαντικών (περιορισμών) έως μηδενισμός των «χώρωντουρισμού διαμοιρασμού» που να καταδείξει ότι σε περιοχές Ελέγχου ότιαπαιτείται επίλυση στο τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα στην ανεύρεση στέγηςγια αστική μίσθωση.
7. Σελ. 12, Κεφ. Β, άρθρο 5, παρ. Α
Ρυθμίσεις:
«1. Μέχρι τον καθορισμό χρήσεων γης, όρων και περιορισμών δόμησης από εργαλεία πολεοδομικού σχεδιασμού πρώτου επιπέδου στις εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών περιοχές (παρ. 1, άρθρο 32 του ν.4759/2020), για την ανέγερση νέων ξενοδοχείων (ν. 4276/2014, αρ.1, παρ.2, περ. α, υποπερ. αα) το ελάχιστο απαιτούμενο εμβαδόν γηπέδου αυξάνεται σε δεκαέξι (16) στρέμματα. Στις ίδιες περιοχές εντός του δικτύου Φύση 2000 η ανάπτυξη νέων τουριστικών υποδομών επιτρέπεται μόνο μετά τον καθορισμό σχεδίων διαχείρισης.
2. Επιτρεπόμενη κατασκευή νέων καταλυμάτων σε κατηγορίες 4 και 5 αστέρων. Υιοθέτηση της ρύθμισης αυτής και στην περίπτωση επέκτασης υφιστάμενου καταλύματος.»
Πιστεύουμε ότι η αρτιότητα των 16 στρ είναι μικρή για περιοχές ελέγχου,που αποδεδειγμένα έχουν πρόβλημα, δεδομένου ότι πλέον θαεπιτρέπονται μόνο 4* και 5* νέα ξενοδοχεία. Θα πρέπει να γίνει εστίασηστην ποιότητα και το μέγεθος των προσφερόμενων χώρων και προτείνουμεαρτιότητα 20 στρ. Αντιθέτως υπερβολική κρίνεται η απαγόρευση ίδρυσηςνέων ξενοδοχείων εντός του δικτύου Φύση 2000, πριν την ολοκλήρωσητων Σχεδίων Διαχείρισης, δεδομένου ότι το κράτος καθυστερεί ιδιαιτέρωςτέτοιου είδους μελέτες. Συμφωνούμε όμως εκεί να επιτρέπονται μόνοξενοδοχεία ήπιας ανάπτυξης.
8. Σελ. 12, Κεφ. Β, άρθρο 5, παρ. Β
«2. Παροχή κινήτρων για την ανάπτυξη ειδικών μορφών τουρισμού.»
Απαιτούνται ιδιαίτερα και ισχυρά κίνητρα για τις ειδικές μορφές τουρισμού.Είτε σε χωριστά επιδοτούμενα προγράμματα, είτε με υψηλότερο ποσοστόενίσχυσης από τις ενισχύσεις μαζικού τουρισμού. Διαφορετικά κινδυνεύουννα μείνουν εκτός κονδυλίων και να μην αναπτυχθούν ποτέ .
9. Σελ. 13, Κεφ. Β, άρθρο 5, παρ. Β
Να προστεθούν και στις αναπτυγμένες περιοχές τα κίνητρα για τηναξιοποίηση εγκαταλελειμμένων οικισμών, καθώς έχουν πολλά ναπροσφέρουν στη διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος και στηναξιοποίηση στοιχείων αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
10. Σελ. 13, Κεφ. Β, άρθρο 5, παρ. Β, πεδ 2
«2. Επιτρεπόμενη κατασκευή καταλυμάτων σε κατηγορίες 4 και 5 αστέρων. Υιοθέτηση της ρύθμισης αυτής και στην περίπτωση επέκτασης υφιστάμενου καταλύματος.»
Κρίνεται άδικη η μη δυνατότητα επέκτασης σε ξενοδοχεία 3*. Διαφορετικόζήτημα η οικονομική ενίσχυση τους που κρίνεται σε άλλο κεφάλαιο καιδιαφορετική ο αποκλεισμός της επέκτασης. Πιστεύουμε ότι θα πρέπει ναδιατηρηθεί η δυνατότητα επέκτασης.
11.Σελ 17, Κεφ Β, άρθρο 6, παρ Α, πεδ (Π)
Παράκτια ζώνη
Αποτελεί την κορωνίδα του τουρισμού της χώρας και πρέπει να δοθείιδιαίτερη έμφαση στην προστασία της . Ειδικά οι παραλίες της χώρας είναιένας από τους βασικότερους λόγους της συνεχώς ανοδικής πορείας τουτουρισμού. Επιβάλλεται να λάβει προτεραιότητα η άμεση αντιδιαβρωτικήπροστασία του παράκτιου μετώπου, όπου εντοπίζεται ο σχετικός κίνδυνος.
12.Σελ 17, Κεφ Β, άρθρο 6, παρ Α, πεδ (Ο)
Ορεινές περιοχές
Απουσιάζει ο ορισμός και οποιαδήποτε πρόβλεψη για τουριστική ανάπτυξησε εκτός σχεδίου περιοχές, πέραν των προπονητικών ή χιονοδρομικώνκέντρων. Πιστεύουμε ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο ανάπτυξηςτουριστικών μονάδων κυρίως μικρού και μεσαίου μεγέθους για τουρίστεςπου ενδιαφέρονται να έρθουν πιο κοντά στη φύση. Επίσης, ο τουρισμόςευεξίας καλό είναι να μην απαγορεύεται σε ορεινές περιοχές.Συνεπώς πρέπει οι περιοχές αυτές να οριστούν, πχ από υψόμετρο 800 μκαι άνω και να δοθούν κατευθύνσεις για την κατάλληλη τουριστικήανάπτυξη στη θέση αυτή.
13.Σελ 22, Κεφ Β, άρθρο 7, παρ Γ.3
Ενθαρρύνεται η δικτύωση των καταδυτικών πάρκων.
Επιβάλλεται να ενθαρρύνεται αρχικά η δημιουργία καταδυτικών πάρκων,καθώς προσφέρουν πολλά στον εμπλουτισμό της εμπειρίας τωνεπισκεπτών της χώρας.
14.Σελ 26, Κεφ Β, άρθρο 10, παρ 1Α
(Α) Μεταφορικές υποδομές
Να προστεθεί η απολύτως απαραίτητη αναβάθμιση του οδικού δικτύου καιη εστίαση των Δήμων στην απόκτηση περισσότερων χώρων στάθμευσης
15.Σελ 27, Κεφ Β, άρθρο 10, παρ 1Γ
Ειδικότερα για τις περιοχές που είναι από τη φύση τους ελλειμματικές σε υδατικούς πόρους προωθούνται δράσεις εξασφάλισης κατάλληλης ποιότητας νερού μέσω ανακύκλωσης ή αφαλάτωσης.
Να προστεθεί η δυνατότητα κατασκευής φραγμάτων στις περιπτώσεις πουκρίνεται τεχνικοοικονομικά κατάλληλη
Όσον αφορά ζητήματα που άπτονται της κυκλοφορίας και μεταφορών.
Πρώτη μας διαπίστωση είναι το γεγονός ότι απουσιάζουν αναφορές στο ρόλο τωνΜεταφορών και της Κινητικότητας σε περιοχές που υπάρχει οργανωμένη τουριστικήανάπτυξη, ενώ δεν προκύπτει να λαμβάνεται υπόψη η επάρκεια του οδικού δικτύου, ηπροσπέλαση με ΜΜΜ, η ποιότητα- προσπελασιμότητά του δικτύου για όλους τους χρήστες του δικτύου και εν γένει το υφιστάμενο δίκτυο μεταφορών για την κατηγοριοποίηση των περιοχών, γεγονός που αποτελεί πρόβλημα μεθοδολογικής επιλογής καθώς η υπερσυγκέντρωση δραστηριοτήτων σε φτωχό γεωμετρικά και ποιοτικά δίκτυο δημιουργεί ζητήματα κορεσμού, καθυστερήσεων, περαιτέρω εξάρτησηςαπό το ΙΧ αυτοκίνητο, πολιτικής προστασίας και πλήθους άλλων. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι δεν μπορούν να προωθούνται οργανωμένες μορφές ανάπτυξης τουρισμού είτε με τημορφή σύνθετων/ μεικτών τουριστικών καταλυμάτων είτε με τη μορφή μικρών ήμεγάλων υποδοχέων ή και άλλων ευέλικτων νέου τύπου περιοχών χωρίς να λαμβάνεταιυπόψη το επίπεδο μεταφορικής εξυπηρέτησης ανθρώπων και αγαθών, το οδικό δίκτυοπροσπέλασής τους, χωρίς να γίνεται έλεγχος δυνατοτήτων προσπέλασης με άλλα μέσα εκτός του ΙΧ και χωρίς να τίθεται η ασφαλής μετακίνηση ως βασικός πυλώνας ελέγχουτης ανάπτυξης λαμβάνοντας υπόψη ζητήματα πολιτικής προστασίας και κλιματικής κρίσης.
Στο άρθρο 5 και στις ειδικές κατευθύνσεις/ ρυθμίσεις χωρικής οργάνωσης ανά κατηγορίαπεριοχών προκύπτει μία αρκετά γενικόλογη αναφορά σε ανάγκη «ενίσχυσης τωνυποδομών που υποστηρίζουν την οργάνωση των προορισμών (μεταφορικών,ψηφιακών, λοιπών τεχνικών, περιβαλλοντικών, υγείας)» χωρίς ειδικότερες κατευθύνσειςή καθοδήγηση για ελάχιστα μεγέθη κ.α. ενώ ΗΔΗ από την αρχή της ΚΥΑ και ειδικότερα της παραγρ. 2Β αναγνωρίζονται οι σημαντικές ελλείψεις στη γενική υποδομή και τις μεταφορές παρά την βελτίωση των τελευταίων, καθώς και δυσλειτουργίες, όπως κυκλοφοριακή συμφόρηση, έλλειψη χώρων στάθμευσης κ.λπ.
Δεύτερη διαπίστωση αποτελεί το γεγονός ότι θα αναμέναμε από ένα πλαίσιου προκείμενου σχεδιασμού να περιλαμβάνει αναφορές και ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ σχετικά μεαναγκαιότητα αναθεώρησης τους υφιστάμενου μοντέλου μεταφορών των επισκεπτών(για παράδειγμα άρση της αποκλειστικότητας εξυπηρέτησης με ενοικιαζόμενααυτοκίνητα/ μοτοσυκλέτες/ ATVs, και τουριστικών λεωφορείων μεγάλου μεγέθουςμεταξύ άλλων) αλλά και του τρόπου διαχείρισης αγαθών στις ανάλογες περιοχές, ειδικάγια την περίπτωση της Κρήτης και δη της Ανατολικής Κρήτης όπου διαπιστώνονται καικορεσμένες περιοχές από το ίδιο το σχέδιο. Η παραπομπή σε εκπόνηση ΣΒΑΚ – αν και κρίνεται θετική – δεν μπορεί να λύσει βασικά ζητήματα προώθησης των πυλώνων της βιώσιμης κινητικότητας εάν προηγουμένως δεν έχουν προωθηθεί πολεοδομικές μελέτεςκαι ρυμοτομικά σχέδια. Ειδικά σε περιπτώσεις μη ρυθμισμένου πολεοδομικά χώρουείναι κρίσιμες οι κατευθύνσεις για οργανωμένη πολεοδόμηση, διανοίξεις οδών,δημιουργία διαφυγών προς του χώρους καταφυγής και άλλα.
Τρίτη διαπίστωση αποτελεί το ζήτημα της απουσίας του ρόλου των παρόχωνμεταφορικού έργου κυρίως στην επαρχία (αστικό- υπεραστικό ΚΤΕΛ, νέες υπηρεσίεςondemand μετακινήσεων κ.α.) και στο πως αυτός δύναται να ενισχυθεί ειδικά στις περιοχές Α-Δ. Στην ίδια κατεύθυνση απουσιάζουν αναφορές και στο ρόλο τωντουριστικών λεωφορείων και το δίκτυο προσπέλασής τους, ειδικά σε περιοχές πουυπάρχει περιορισμός χώρου, φτωχή γεωμετρία, απουσία ρυθμίσεων. Πλείστα ζητήματα παρουσιάζονται σε περιοχές της ανατολικής Κρήτης σχετικά με αυτό το ζήτημα πουμειώνουν τόσο τη λειτουργικότητα του ήδη φτωχού δικτύου, μειώνοντας την κυκλοφοριακή ικανότητα δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας και εξαιρετικά μειωμένηςοδικής ασφάλειας για πεζούς και οχήματα.
Η τέταρτη διαπίστωση αφορά στις ελλιπείς αναφορές στις ειδικές μορφές τουρισμού που βασίζονται σε μορφές ήπιας κινητικότητας και αποτελούν καίριες μορφές τουρισμούτόσο για τη διαφοροποίηση του υφιστάμενου μοντέλου τουρισμού (κυρίως μαζικού,αδιαφοροποίητου, μονοθεματικού κ.α.). Αναμέναμε στις ειδικές μορφές τουρισμού ναπεριλαμβάνεται ο περιπατητικός και ο ποδηλατικός τουρισμός με σαφές υποστηρικτικό πλαίσιο και όχι με αναφορά μόνο σε υποδομές (βλ. παράδειγμα προτάσεων για τουρισμόποδηλατικό τουρισμό VS προτάσεις για υπαίθρου). Αντίστοιχα στην περίπτωση του Αστικού Τουρισμού μας ξενίζει ιδιαίτερα η αναφορά στην υποπερίπτωση γ (Σε περίπτωση απόσυρσης νόμιμα υφιστάμενων απαξιωμένων τουριστικών μονάδων (α) δυνατότητα μεταφοράς συντελεστή δόμησης, και (β) δυνατότητα επανακατασκευής στην ίδια θέση με τοσυντελεστή δόμησης που ίσχυε όταν είχε αδειοδοτηθεί η μονάδα), όπου φαίνεται να καταργείται κάθε νεότερη ρύθμιση της περιοχής με εξαιρέσεις που δεν συνάδουν με τηνεπιστήμη και τη σύγχρονη πρακτική ανάλογων ρυθμίσεων.
Η πέμπτη διαπίστωση αφορά κυρίως σε προβληματισμό αναφορικά με τα νέου τύπουσχέδια που εισάγονται στη νομοθεσία όπως τα Σχέδια Περιοχών ΕνεργητικήςΠαρέμβασης και Ανάπλασης (θυμίζουμε τις ανάλογες περιοχές οι οποίες επιχειρήθηκε ναπροσδιοριστούν ήδη από το 2014), τα Σχέδια Διαχείρισης Τουριστικού Προορισμού καθώς και τους μετέπειτα διαφαινόμενους οργανισμούς DMMO σε κάθε τέτοια περιοχή(ειδικά τις Α και Β), τα οποία καλούνται να λύσουν ζητήματα ανώτερου ιεραρχικά επιπέδου σχεδιασμού και των οποίων οι προδιαγραφές δεν υπάρχουν ενώ διαφαίνεταινα επιχειρείται αυξημένος ρόλος αυτών.
Παρακάτω παρατίθενται οι απόψεις της Ανώτερης Σχολής Τουριστικής Εκπαίδευσης Κρήτης.
Το Υπουργείο Τουρισμού διατηρεί 2 Ανώτερες Σχολές στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση – ΑΣΤΕ : ( ΑΣΤΕΚ = ΑνώτερηΣχολή Τουριστικής Εκπαίδευσης Κρήτης, με έδρα τον Αγ. Νικόλαο – Κρήτης & ΑΣΤΕΡ = Ανώτερη ΣχόληΤουριστικής Εκπαίδευσης Ρόδου, με έδρα την Ρόδο ).
1. Πρόβλεψη για την διαμονή του εργατικού δυναμικού της επιχείρησης ( δωμάτια για τις οικογένειες τωνεργαζομένων υπαλλήλων, όπου η μόνιμη κατοικία των εργαζομένων είναι μακριά από την έδρα της ξενοδοχειακής επιχείρησης ).
2. Αναβάθμιση σε επίπεδο 6, των σπουδών των ΑΣΤΕ ( σε Ανώτατα τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα τουΥπουργείου Τουρισμού, καθώς
Με το αρθ. 19 του ν. 3105/2003, οι Α.Σ.Τ.Ε., εντάθηκαν στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. ( θεσπίστηκε ηεισαγωγή σπουδαστών στις Α.Σ.Τ.Ε., με την διαδικασία που καθορίζεται από τις γενικότερες διατάξεις περίεισαγωγής φοιτητών στην τριτοβάθμια και ανώτερη εκπαίδευση, με πανελλαδικές εξετάσεις, ανάλογαβέβαια και με το εκάστοτε σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση κλπ.
√ ενώ με το υπ’ αρθ. 4431/11.4.2006 ΦΕΚ, … το πρόγραμμα σπουδών των Α.Σ.Τ.Ε., εναρμονίστηκε πλήρωςμε αυτό των Σχολών της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, και τα εξάμηνα σπουδών αυξήθηκαν σε επτά (7), Και9 μήνες πρακτικής άσκησης «ελεγχόμενης & αμειβόμενης*, δηλ:= 4,4 χρόνια σπουδών ».
Ενώ με την υπ’ αρθ. 20071/29.12.2020 (Β’5824) ΦΕΚ, , καθορίστηκε το ΝΈΟ πρόγραμμα σπουδών,διάρκειας οκτώ ( 8) εξαμήνων, Και 9 μήνες πρακτικής άσκησης «ελεγχόμενης & αμειβόμενης*, δηλ:= 4,9χρόνια σπουδών ».
Με την Α.Π.: 7275 , 17/04/2024, έγινε η Διαπιστωτική Πράξη, Μετονομασίας των (Ι.Ε.Κ.), σε ΣχολέςΑνώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης Τουρισμού (Σ.Α.Ε.Κ. Τουρισμού ) αρμοδιότητας του ΥπουργείουΤουρισμού του ν.5082/2024 (Α’9)., με Διετής φοίτησης.
Από τα παραπάνω, προκύπτει η ανάγκη για Ανωτατοποίηση των ΑΣΤΕ, και η εντάξει των στο επίπεδοσπουδών=6. ).
3. Λύση στο χρόνιο πρόβλημα στέγασης της ΑΣΤΕ-Κρήτης, με έδρα τον Άγιο Νικόλαο Κρήτης.
* Ελεγχόμενης & αμειβόμενης: σημαίνει ότι οι σπουδαστές, για τους 9 μήνες πρακτικής άσκησης θέρους, …
Βαθμολογούνται , …. δηλ: σε περίπτωση που δεν έχουν ικανοποιητικό βαθμό > ( μεγαλύτερο ) από την Βάση (δενπροάγονται ), … επαναλαμβάνουν τον Μήνα ή το Σύνολο της πρακτικής άσκησης θέρους, δηλ: η Πρακτική άσκηση θέρους=είναι Μάθημα του προγράμματος Σπουδών των ΑΣΤΕ .
Αμειβόμενη:γιατί πληρώνεται από την Ξενοδοχειακή επιχείρηση,.. κλπ.
