Αποκαρδιωτική είναι η εικόνα που αντικρίζουν καθημερινά οι ελαιοπαραγωγοί του Ηρακλείου ξεκινώντας την ελαιοσύλλογη. Οι αγρότες καλούνται να ρίξουν και να συλλέξουν τον ελαίοκαρπο από τα ξερά δέντρα που σπάνε, μόλις τα ελαιοραβδιστικά αρχίζουν να λειτουργούν. στην ουσία οι ελαιοπαραγοί καλούνται να ραβδίζουν τις ξερές ελιές τους.
Της Χρυσούλας Καλλιγιαννάκη
Η παρατεταμένη ξηρασία μετέτρεψε σε ξηρικούς τους ελαιώνες και τα σημάδια αποτυπώνουν την εικόνα της καταστροφής αμέσως μετά το μάζεμα της φετινής παραγωγής.
Να σκεφτεί κανείς πως κάθε χρόνο τον Νοέμβριο η κρητική ύπαιθρος μετατρέπεται σε ένα απέραντο πανηγύρι με τις οικογένειες με φίλους και εργάτες να ξεχύνονται και να αντιμετωπίζουν ως γιορτή την διαδικασία συγκομιδής του ελαιοκάρπου.
Δυστυχώς φέτος η γιορτή σβήνει αντικρίζοντας τους τις εικόνες που δυστυχώς βλέπεις σχεδόν σε ολόκληρο το νησί.
Τις τελευταίες ημέρες ήρθε και η κατρακύλα των τιμών του λαδιού για να αποτελειώσει τους κρητικούς ελαιοπαραγωγούς που περίμεναν φέτος που υπάρχει παραγωγή να καρπωθούν την υπεραξία του προϊόντος.
Την στήριξη των ελαιοκαλλιεργητών της Κρήτης ζητά το γνωστό αγροτικό στέλεχος Γιάννης Δακανάλης ο οποίος με παραστατικό τρόπο δημοσιεύοντας τις παραπάνω φωτογραφίες περιγράφει την αποκαρδιωτική εικόνα που αντικρίζουν καθημερινά οι ελαιοπαραγωγοί.
«Νοέμβριος, μήνας συγκομιδής ελιάς. Μια περίοδο συγκομιδής, με τις όποιες δυσκολίες μπορεί να αντιμετωπίζει αυτή της στιγμή ο πρωτογενής τομέας της Κρήτης και ειδικότερα η καλλιέργεια της ελιάς.
Από την μια η παρατεταμένη ξηρασία λόγο της ανομβρίας που έχει πλήξει το νησί. Με τα καταστροφικά σημάδια που έχουν ήδη φανεί σε ξηρικούς ελαιώνες που έχει γίνει συγκομιδή.
Κι από την άλλη η απότομη πτώση της τιμής του ελαιολάδου που σε πολλές περιπτώσεις παραγωγοί, δεν θα καλύψουν τα έξοδα της καλλιέργειας. Υψηλό κόστος ενέργειας, υψηλά μεροκάματα λόγω έλλειψης εργατών γης.
Η πολιτεία έχει υποχρέωση να στηρίξει τον υγρό χρυσό που παράγει αυτή η χώρα, που παράγει αυτό το νησί. Δυστυχώς το μέλλον των παραγωγών είναι αβέβαιο. Πάμε κι όπου βγει», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γιάννης Δακανάλης.
