Το Σάββατο του Λαζάρου εορτάζεται η ανάσταση του Λαζάρου από τη Βηθανία. Το Σάββατο του Λαζάρου και η Κυριακή των Βαΐων έχουν ιδιαίτερη θέση μέσα στο εκκλησιαστικό έτος ως μέρες χαράς, λύτρωσης και ελπίδας ανάμεσα στη Μεγάλη Σαρακοστή και το θρήνο της Μεγάλης Εβδομάδας που ακολουθεί.
Στην Ελλάδα, το Σάββατο του Λαζάρου συνηθίζεται να φτιάχνουν ειδικά ψωμάκια που μοιάζουν με άνθρωπο και ονομάζονται λαζαράκια, τα δε παιδιά τραγουδούν σύμφωνα με το έθιμο τα κάλαντα του Λαζάρου ειδικά για την ημέρα. Η ανάσταση του Λαζάρου θεωρείται η «πρώτη Ανάσταση» αφού η εκ νεκρών έγερση του πολυαγαπημένου φίλου του Χριστού μας προϊδεάζει για την δική του Ανάσταση.
Ωστόσο αυτό το χαρμόσυνο γεγονός έχει και μια ψυχολογική ερμηνεία, αφού ο λαός είχε περιέργεια για το τι είδε ο Λάζαρος κατά την τριήμερή του ταφή, κάτι που αναφέρεται πλήρως στα κάλαντα. “Πού ‘σουν Λάζαρε, πού η φωνή σου όπου σε έκλαιγαν οι αδερφοί σου;” “Ήμουνα στη γη παραχωμένος, και με τους νεκρούς ανταμωμένος. Τα χεράκια μου σταυροδεμένα, τα ποδάρια μου αγναντισμένα. Τα ματάκια μου γιομάτα δάκρυ, και το στόμα μου πικρό φαρμάκι. Κι ήρθεν ο Χριστός και ξύπνησέ με, κι απ’το μνήμα μου εσήκωσέ με. ” Ήρθ’ ο Λάζαρος, ήρθαν τα βάγια, ήρθ’ η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια.
Αυτό το έθιμο, το ξαναζωντάνεψε χθες για πρώτη φορά, παραμονή του Λαζάρου το ΚΔΑΠ Γαζίου . Μικροί και μεγάλοι έγιναν ένα και βγήκαν όλοι μαζί σε όλο το Γάζι υπό την μουσική διεύθυνση και καθοδήγηση του καθηγητή μουσικής κ. Μίμη Κολοκούρη παίζοντας ακορντεόν και τραγουδώντας τα Πασχαλινά κάλαντα του Λαζάρου υπενθυμίζοντας σε όλους, το χαρμόσυνο γεγονός που είναι η Ανάσταση του Λαζάρου συνοδευόμενα από το προσωπικό του ΚΔΑΠ Γαζίου κ. Όλγα Τσιντάρη και Ελένη Βαμβουκάκη.
Αξίζει να σημειωθεί πως μαζί σε αυτήν την δράση ήρθαν και βοήθησαν οι κ. Χρυσούλα Τριγώνη, Δήμητρα Τσακμακα , Ελένη Ξυλούρη Το πρωτόγνωρο αυτό γεγονός, η αναζωπύρωση του εθίμου από τα μικρά παιδιά έκανε μεγάλη και ευχάριστη εντύπωση στην τοπική κοινωνία.
