Ένα θέμα που αγγίζει χιλιάδες οικογένειες σε όλη τη χώρα και αφορά την ουσία της απεξάρτησης διατηρεί στο προσκήνιο η Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογένειας ΚΕΘΕΑ. Με αφορμή τον νόμο του 2024 για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση, που περιλαμβάνει και τη συγχώνευση του ΚΕΘΕΑ, η ανησυχία σε γονείς και θεραπευτικές κοινότητες μεγαλώνει μέρα με τη μέρα.
Της Φέλιας Παντελάκη
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Μαλεβιζίου, εκτός ημερησίας διάταξης, τοποθετήθηκε εκ μέρους της Ομοσπονδίας Συλλόγων Οικογένειας Ελλάδας και εκ μέρους του Παγκρήτιου Συλλόγου Οικογένειας του ΚΕΘΕΑ ο κ. Μιχάλης Χουστουλάκης, τονίζοντας την κρισιμότητα της κατάστασης.
«Το ΚΕΘΕΑ είναι ένας οργανισμός απεξάρτησης που λειτουργεί εδώ και 40 χρόνια στην Ελλάδα και πάνω από 30 χρόνια στην Κρήτη, μέσω του προγράμματος “Αριάδνη”. Χιλιάδες παιδιά έχουν σωθεί από τη χρήση ναρκωτικών μέσα από τη δράση του, ενώ οι ωφελούμενοι – γονείς, αδέλφια και σύντροφοι – είναι επίσης πολλές χιλιάδες», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Χουστουλάκης εξήγησε πως τα «στεγνά» προγράμματα απεξάρτησης, όπως αυτό του ΚΕΘΕΑ, διαφέρουν ριζικά από άλλες μορφές παρέμβασης, αφού βασίζονται στην πλήρη απεξάρτηση χωρίς υποκατάστατα, καθώς και στην ψυχολογική υποστήριξη, συμμετοχή σε θεραπευτικές κοινότητες, στη συλλογικότητα και την προσωπική ευθύνη του ατόμου. Όπως είπε, τα αποτελέσματα είναι μετρήσιμα: «Από τα 10 παιδιά που μπαίνουν στο πρόγραμμα, τα 7 καταφέρνουν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία και να επανενταχθούν πλήρως στην κοινωνία – πολλοί έχουν επιστρέψει στο σχολείο, ολοκλήρωσαν πανεπιστήμια, έγιναν επιχειρηματίες».
Ωστόσο, η πρόσφατη απόφαση για τη συγχώνευση του ΚΕΘΕΑ με άλλες δομές, όπως ο ΟΚΑΝΑ, προκαλεί έντονο προβληματισμό.
«Ο ΟΚΑΝΑ δεν έχει σχέση με το «στεγνό» θεραπευτικό πρόγραμμα που έχει ως βάση το ΚΕΘΕΑ. Και τώρα βλέπουμε καταξιωμένους επαγγελματίες με δεκαετίες εμπειρίας να μετακινούνται σε άλλες δομές. Για παράδειγμα, ο υπεύθυνος του ΚΕΘΕΑ στο Ηράκλειο αποσπάστηκε στις φυλακές. Το ίδιο έγινε και στα Χανιά», σημείωσε, τονίζοντας πως αυτή η πολιτική αποδομεί έναν ολόκληρο θεσμό.
Πλέον, οι δομές αυτές υποβαθμίζονται, ενώ καταργείται και η ουσιαστική συμμετοχή της οικογένειας – κάτι που, όπως τονίζει ο κ. Χουστουλάκης, αποτελεί πυλώνα της επιτυχίας του προγράμματος.
Υπενθυμίζεται ότι τα προγράμματα αυτά δεν αφορούν μόνο τα ναρκωτικά, αλλά περιλαμβάνουν όλες τις εξαρτήσεις, όπως το αλκοόλ, ο τζόγος και το διαδίκτυο.
Ο ίδιος συνέδεσε τη συρρίκνωση του ΚΕΘΕΑ με τα ευρύτερα κοινωνικά προβλήματα που βλέπουμε καθημερινά στις γειτονιές, στα σχολεία, στις πλατείες:
«Δεν είναι τυχαία η βία που βλέπουμε από παιδιά ή εφήβους. Αυτά τα παιδιά βιώνουν βία, έλλειψη οικογενειακής παρουσίας και στήριξης, και πολλές φορές καταλήγουν στις εξαρτήσεις».
Για την κατανόηση του μεγέθους του προβλήματος, ανέφερε ένα χαρακτηριστικό στοιχείο: πριν από 15 χρόνια, το 65%-70% όλων των δικαστικών υποθέσεων σχετίζονταν με χρήση ναρκωτικών ή άλλων ουσιών, δηλαδή με παραβατικές ή εγκληματικές ενέργειες που είχαν αυτό το υπόβαθρο.
Τέλος, ο κ. Χουστουλάκης αναγνώρισε την πρόθεση ορισμένων τοπικών αρχών να στηρίξουν τις προσπάθειες διατήρησης του ΚΕΘΕΑ, αναφέροντας χαρακτηριστικά τη θετική στάση του δημάρχου Μαλεβιζίου, Μενέλαου Μποκέα.
Ωστόσο, υπογράμμισε πως απαιτείται ενεργή συμμετοχή όλων: δήμων, περιφέρειας και φορέων.
Το Δημοτικό Συμβούλιο Μαλεβιζίου ενέκρινε ομόφωνα το σχετικό ψήφισμα, το οποίο ανέγνωσε ο πρόεδρος του σώματος, Λευτέρης Καλλέργης. Σε αυτό εκφράζεται η ανάγκη διατήρησης της θεραπευτικής και κοινωνικής ταυτότητας του ΚΕΘΕΑ, ενώ υιοθετούνται πλήρως οι θέσεις της Ομοσπονδίας Οικογενειών για τη διαφύλαξη των «στεγνών» προγραμμάτων.
