Όντε θα βρω εγώ ρακή δε θέλω παρακάλια κι ας έχει μόνο για μεζέ σταφίδες και στραγάλια, λέει μια μαντινάδα του Τζαγκαράκη, αλλά στο «Παραδοσιακό» της γεύσης , η παρέα μπορεί να βρει όσες πλούσιες αυθεντικές γεύσεις με αγνές πρώτες ύλες, επιθυμεί .
Ο φυσικός χώρος της παρέας είναι το στέκι. Πώς όμως ένα μαγαζί γίνεται στέκι, αυτό μόνο αν το ζήσεις μπορείς να το καταλάβεις. Ανηφορίζοντας στο Καβροχώρι, ένα ανακαινισμένο πλήρως πετρόκτιστο, σε προδιαθέτει για την μοναδικότητα της γεύσης στην κρητική ύπαιθρο.
Τις Κυριακές το μεσημέρι, το εύγεστο κρασί με τη ρακή, ξεχύνονται από τα κροντήρια για να ευφράνουν τον ουρανίσκο.
Ο κος Μιχάλης Αναπολιωτάκης, σεμνός και όχι συνηθισμένος στα μέσα, ανοίγει την πόρτα της καρδιάς του και κερνάει τους μεζέδες, που μοσχομυρίζουν στην ταβέρνα. Η ψησταριά όπως μας λέει ανάβει από το πρωί . Ο χώρος είναι ανοικτός και προσφέρει τον καφέ, το μεζέ και τη ρακή από τις 08:00 το πρωί καθημερινά μέχρι και τις 12:00 το βράδυ.
Απέναντι η βαριά μαντεμένια σόμπα, καρτερεί τα πρώτα κρύα, για να μοσχοβολήσει την οφτή πατάτα, ενώ οι μυζήθρα, από τοπικό παραγωγό και οι ελιές, τσακιστές και πράσινες, δίνουν το ιδανικό κολατσιό.
Η ρακή σερβίρεται, με ασκορδουλάκους, που όπως μας λέει ο κος Μιχάλης , προμηθεύεται από παραγωγό στη Μεσαρά και είναι απλά, συγκλονιστικοί στη γεύση. Όσο για την πατάτα την αφράτη στο τηγάνι και τις παπούλες, ολόφρεσκες και απαλές, δεν έχουμε λόγια. Όταν σερβίρονται τα κρεατικά, η γέμιση φανερώνει το φρέσκο και η νοστιμιά του μπιφτεκιού μας κατακλύζει, ενώ τα ζουμερά σουβλάκια και οι μπριζόλες κερδίζουν τις παρέες. Ρωτώντας τους πελάτες, αυθόρμητα σου απαντούν, ότι ο μπακαλιάρος του Παραδοσιακού δεν παίζεται, ενώ αποτελεί το πολύ ιδιαίτερο πιάτο με τη σκορδαλιά του.
Στους ήχους καλής ρεμπέτικης, λαϊκής και έντεχνης κρητικής μουσικής, τα ποτήρια υψώνονται , «καλώς σμίξαμε , καλώς μονοιάσαμε». Οι ώρες κυλούν με τη μελωδία της παρέας και ο οίνος γίνεται φιλίας συναγωγός.
Ο κος Μιχάλης ζει πάνω από σαράντα χρόνια στο Γάζι. Η οικογένεια του αγαπά τον τόπο και δραστηριοποιείται εδώ. Σέβεται τους πελάτες του και χαίρεται για τη μέθεξη στο «Παραδοσιακό». Αν έρθετε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, κλείστε καλού κακού τραπέζι, μας προτείνει.
Αξίζει να ανηφορίσετε στο καταπράσινο Καβροχώρι. Φιλοξενία και παράδοση θα σας ανταμείψουν , ενώ το κέρασμα γλυκό κουταλιού, θα σας θυμίσει το βάζο της γιαγιάς. Και κάπως έτσι θα γίνει και στέκι μας το «Παραδοσιακό» με την απλότητα και το σεβασμό.
