Η ανθρωπιστική κρίση στα νότια της Κρήτης δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο, καθώς ένας μετανάστης εντοπίστηκε νεκρός κατά τη διάρκεια νέας άφιξης στη Γαύδο, την ώρα που οι Λιμενικοί εκπέμπουν SOS για το αδιαχώρητο στις δομές φιλοξενίας.
Δεν έχουν τέλος οι ροές μεταναστών στα νότια παράλια του νησιού μας, με τις καλές καιρικές συνθήκες να διευκολύνουν τα κυκλώματα διακινητών, οδηγώντας όμως συχνά σε τραγωδίες.
Στο τελευταίο περιστατικό που σημειώθηκε νότια της Γαύδου, σκάφος της Frontex, υπό τον συντονισμό του Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (ΕΚΣΕΔ), προχώρησε στη διάσωση 31 ατόμων. Δυστυχώς, ανάμεσά τους βρισκόταν και η σορός ενός άνδρα, τα αίτια θανάτου του οποίου παραμένουν προς το παρόν αδιευκρίνιστα. Οι διασωθέντες και η σορός μεταφέρθηκαν στο λιμάνι Καραβέ της Γαύδου.
«Ασφυξία» από τις μαζικές αφίξεις
Τα νούμερα προκαλούν ίλιγγο, καθώς μόνο το Σάββατο καταγράφηκαν συνολικά 223 αφίξεις μεταναστών σε διάφορα σημεία της νότιας Κρήτης (Καλοί Λιμένες, Γαύδος), δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας στις ήδη επιβαρυμένες υποδομές και στο προσωπικό του Λιμενικού Σώματος.
Την δραματική κατάσταση που επικρατεί στα Χανιά περιέγραψε με μελανά χρώματα ο πρόεδρος της Ένωσης Λιμενικών Δυτικής Κρήτης, Βασίλης Κατσικανδαράκης, μιλώντας στο Cretalive. Ο κ. Κατσικανδαράκης έκανε λόγο για μια κατάσταση που έχει φτάσει στο «μη παρέκει», ειδικά στις εγκαταστάσεις της Αγιάς.
Σύμφωνα με τον ίδιο, εδώ και έναν μήνα παραμένουν εγκλωβισμένοι 516 άνθρωποι, «στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο», χωρίς να έχει γίνει καμία μετακίνηση προς την ηπειρωτική χώρα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις νέες αφίξεις (πάνω από 180 άτομα το τελευταίο 24ωρο), δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αναφορά του κ. Κατσικανδαράκη σε υγειονομικούς κινδύνους, καθώς όπως κατήγγειλε, έχουν ήδη εμφανιστεί κρούσματα ψώρας και άλλων ασθενειών που ευνοούνται από τον συνωστισμό και τις κακές συνθήκες υγιεινής.
«Δυστυχώς δεν υπάρχει από τους υπεύθυνους ούτε φωνή ούτε ακρόαση», κατέληξε ο πρόεδρος των Λιμενικών, αναδεικνύοντας το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει οι τοπικές αρχές που καλούνται να διαχειριστούν το πρόβλημα χωρίς κεντρική στήριξη.
