Από την 1η Ιουλίου τελειώνει για όλη την ΕΕ η απαλλαγή από δασμούς για μικροδέματα έως 150 ευρώ. Στη θέση της μπαίνει (προσωρινά) ένα ενιαίο τέλος 3€ που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο θα φτάνουν στον καταναλωτή οι αγορές από πλατφόρμες εκτός Ευρώπης.
Οι ηλεκτρονικές παραγγελίες από Κίνα, ΗΠΑ ή Βρετανία δεν θα είναι πλέον «παιχνιδάκι», όπως μέχρι σήμερα. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι και για τα πολύ φθηνά δέματα, το κόστος δεν θεωρείται πια «αμελητέο».
Το βασικό ερώτημα που ανακύπτει πλέον -και θα το λύσει η ζωή- είναι αν η επιβάρυνση θα αποδειχθεί καθοριστική για να αποτρέψουν και να ματαιώσουν παραγγελίες οι καταναλωτές στο μέλλον, αλλά και πώς θα πληρώσει στην πράξη το κόστος για παραγγελίες που έχουν ήδη γίνει και αναμένονται να αφιχθούν μετά την 1η του μηνός.
Τι αλλάζει για όσους ψωνίζουν από πλατφόρμες εκτός ΕΕ
Με βάση τις οδηγίες που έχει δώσει η Κομισιόν και θα ισχύουν πανευρωπαϊκά στα τελωνεία της ΕΕ, από όπου εισέρχονται μικροδέματα με απευθείας παραγγελία από καταναλωτές οπουδήποτε στην Ευρώπη, το κρίσιμο για τον καταναλωτή δεν είναι πότε έγινε η παραγγελία, αλλά πότε θα εκκαθαριστεί η εισαγωγή του δέματος στο έδαφος της ΕΕ.
Έτσι, το νέο τέλος 3 ευρώ στα online δέματα χαμηλής αξίας φέρνει μια παγίδα που δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά: ακόμη και παλιότερη παραγγελία μπορεί να χρεωθεί, αν περάσει τελωνείο μετά την 1η Ιουλίου.
Ήδη οι πλατφόρμες του εξωτερικού έχουν ενεργοποιήσει τη χρέωση των 3 ευρώ ανά είδος, στο checkout.
Σε κάθε περίπτωση όμως, είτε έχει ενεργοποιηθεί η προπληρωμή είτε όχι, αν το δέμα εκκαθαριστεί στο τελωνείο μετά την 1η Ιουλίου, μπαίνει στο νέο καθεστώς, ακόμη κι αν η παραγγελία έγινε νωρίτερα. Με άλλα λόγια, δεν κρίνει τα πάντα η ημέρα που έγινε το checkout, αλλά η στιγμή που το δέμα περνά από την τελωνειακή εκκαθάριση.
Αυτό σημαίνει ότι όσοι έσπευσαν να παραγγείλουν πριν αλλάξει ο μήνας δεν είναι βέβαιο ότι «πρόλαβαν» το παλιό καθεστώς. Αν η αποστολή έμεινε καθ’ οδόν και φτάσει για εκκαθάριση μετά την έναρξη του νέου μέτρου, τότε θα υπαχθεί στους νέους κανόνες.
Ποιος πληρώνει στην πράξη
Εδώ υπάρχει μια δεύτερη παρεξήγηση που η ΕΕ προσπαθεί να λύσει καθαρά. Το τρίευρο δεν παρουσιάζεται ως φόρος στον καταναλωτή, αλλά ως τελωνειακός δασμός που βαρύνει, στις περισσότερες περιπτώσεις, την πλατφόρμα, τον πωλητή ή άλλον επαγγελματικό φορέα που δηλώνει το εμπόρευμα στο τελωνείο.
Στην ενημέρωση της Κομισιόν, σημειώνεται ότι οι online καταναλωτές δεν είναι νομικά υπεύθυνοι για την πληρωμή του δασμού στις περισσότερες περιπτώσεις: μεταφέρει την ευθύνη πληρωμής κυρίως στις πλατφόρμες και στους πωλητές.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο πελάτης δεν θα δει τελικά το κόστος. Σημαίνει ότι το κόστος περνά συνήθως νωρίτερα ή αλλιώς: στην τελική τιμή, στον εκτελωνισμό ή μέσω του μεταφορέα.
Πηγή: protothema.gr
Προσθήκη του fonimaleviziou.gr στην Google