Γνωριστήκαμε 18 Δεκεμβρίου 2015 σε ένα “κλικ” σου…
Κοιταχτήκαμε στα μάτια και μπήκε αμέσως ο ένας στην καρδιά του άλλου…
Από τότε μοιραστήκαμε όμορφες και δύσκολες στιγμές…
Ήσουν πάντα δίπλα μου στα δύσκολα ως γιατρός…αλλά πρωτίστως ως Άνθρωπος…
Είμαι υπερήφανη που σε είχα πλάι μου στην πανδημία, και ένιωθα ασφάλεια που υπήρχες εσύ και ο φίλος μας ο Κλάδος στη διεύθυνση της Μονάδας Υγείας Ηρακλείου.
Ήμουν ήρεμη που γνώριζα πως έχεις στα χέρια σου το τιμόνι των ΚΟΜΥ και προσέχεις τα παιδιά μας.
Θύμωσα με την αδικία που εισέπραξες, και τον πόνο που ένιωσες, αργότερα στο ΚΥ Ηρακλείου που τόσο αγάπησες…μα ήσουν πάνω από όλα γιατρός και Άνθρωπος… πάντα εκεί για όλους…για τους συναδέλφους σου…για τους ασθενείς σου…
Αυτός είναι ο Πάνος που γνώρισα και αγάπησα…
Ο γιατρός
Ο φωτογράφος
Ο Άνθρωπος
Καλό ταξίδι στο ΦΩΣ φίλε μου…
Απόψε θα βάλω ένα ποτηράκι από το κρασί σου που με αγάπη μου προσέφερες, και θα ευχηθώ να σμίξουμε κάποτε να ακούσουμε ξανά παρέα τα τραγούδια που λέγαμε μαζί…
Και το ταξίδι συνεχίζεται…Σ ‘αγαπώ φίλε μου Πάνο…
Προσθήκη του fonimaleviziou.gr στην Google
