Για το περιστατικό τοποθετήθηκε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος θέλησε να μαλακώσει τις αντιδράσεις τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι πρόκειται «για ένα απρόβλεπτο γεγονός» ενώ υποστήριξε ότι η κυβέρνηση «εκτελεί το μεγαλύτερο πρόγραμμα κτιριολογικής αναβάθμισης του από την ίδρυσή του»

Αναλυτικά η ανάρτησή του:

«Έχω πραγματικά βαρεθεί με την όρεξη της πάσης φύσεως «συμμορίας της μιζέριας» να μεγαλοποιεί το ο,τιδήποτε για να θεμελιώσει την εικόνα ενός καταρρέοντος ΕΣΥ. Λοιπόν. Το σαββατοκύριακο έγινε πτώση σοβά περίπου 1,5 τ.μ. σε κλειστό και άδειο γραφείο Στο γραφείο δεν βρισκόταν οι δύο γιατροί του γραφείου.
Σήμερα που έγινε αντιληπτό το πρόβλημα, απομακρύνθηκαν τα υλικά πτώσης και η Τεχνική υπηρεσία μερίμνησε για την αποκατάσταση.
Έχουν δοθεί γραπτές και προφορικές εντολές για συχνούς σχετικούς ελέγχους από την Διοίκηση στην Τεχνική Υπηρεσία του Νοσοκομείου.
Θεωρείται ως απρόβλεπτο γεγονός χωρίς σχετικές ενδείξεις.
Θέλω να δείτε στην πρώτη φωτό για τί είδους ζημιά ακριβώς μιλάμε, σε ένα παλαιό κτίριο, σε ένα παλαιό γραφείο.
Παιδιά χαλαρώστε δεν καταρρέει το ΕΣΥ. Στα εκατοντάδες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα που έχουμε κάποια βλάβη μπορεί ν υπάρξει. Αλλά ούτως ή άλλως εκτελούμε το μεγαλύτερο πρόγραμμα κτιριολογικής αναβάθμισης του από την ίδρυσή του.
Καλό δεκαπενταύγουστο με Υγεία».

«Η συντήρηση είναι απαραίτητη, η ανακαίνιση όμως είναι αναγκαία» λένε οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου σε νέα ανακοίνωση τους

Μετά την ανάρτηση του Υπουργού στο Χ η ένωση εργαζομένων του νοσοκομείου εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι δεν απαντήθηκε η ουσία των ζητημάτων που τέθηκαν ενώ υπογραμμίζει εκ νέου ότι το κτίριο αντιμετώπιζει σοβαρά προβλήματα λόγο παλαιότητας και απαιτείται χρηματοδότηση για ανακαίνιση.

Παράλληλα σημειώνουν το γεγονός οτι «από τύχη δεν υπήρχε εργζόμενος».

Αναλυτικά η απάντηση τους:

Κύριε Υπουργέ,

η ανάρτησή σας στο Χ για το νέο περιστατικό πτώσης τμήματος της οροφής στο Βενιζέλειο δεν απαντά στην ουσία των ζητημάτων που θέσαμε ως Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου.

Δεν είπαμε ότι «καταρρέει το ΕΣΥ».

Είπαμε κάτι πολύ συγκεκριμένο και πολύ πιο σοβαρό:

Το παλαιό κεντρικό κτίριο του Βενιζελείου αντιμετωπίζει σοβαρά και διαχρονικά προβλήματα και απαιτείται άμεσα η χρηματοδότηση των ώριμων έργων ανακαίνισής του.

Το ότι, όπως αναφέρετε, έπεσαν «μόλις» 1,5 τ.μ. σοβά από την οροφή ενός κλειστού γραφείου δεν κάνει το περιστατικό λιγότερο σοβαρό.

Ευτυχώς δεν υπήρχε εκείνη τη στιγμή εργαζόμενος.

Αυτό όμως δεν είναι απόδειξη ασφάλειας. Είναι θέμα τύχης.

Και η τύχη δεν μπορεί να αποτελεί μηχανισμό ασφάλειας σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.

Αναφέρεστε στην ύπαρξη γραπτών και προφορικών εντολών για συχνούς ελέγχους από την Τεχνική Υπηρεσία.

Οι έλεγχοι ασφαλώς και πρέπει να γίνονται.

Όμως οι έλεγχοι και η αποκατάσταση ενός περιστατικού δεν υποκαθιστούν την ανάγκη συνολικής ανακαίνισης ενός κτιρίου 76 ετών.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ερώτημα που αποφεύγει να απαντήσει η ανάρτησή σας:

Πότε θα χρηματοδοτηθεί η ανακαίνιση του κεντρικού κτιρίου του Βενιζελείου;

Γιατί η Πολιτεία έχει ήδη προχωρήσει στην εκπόνηση ολοκληρωμένης μελέτης ανακαίνισης και αναδιαρρύθμισης του κεντρικού κτιρίου, η οποία περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αποτύπωση του υφιστάμενου στατικού φορέα και στατικές ενισχύσεις όπου απαιτούνται.

Άρα το πρόβλημα είναι γνωστό.

Η ανάγκη παρέμβασης είναι γνωστή.

Οι μελέτες έχουν γίνει.

Το έργο είναι ώριμο.

Αυτό που εξακολουθεί να λείπει είναι η χρηματοδότηση και η υλοποίηση.

Το ίδιο ισχύει και για το ώριμο έργο διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου.

Αυτά είναι τα δύο συγκεκριμένα αιτήματα που θέσαμε.

Και για αυτά, κύριε Υπουργέ, δεν υπάρχει ούτε μία λέξη στην απάντησή σας.

Δεν μας απαντήσατε:

Πόσα χρήματα έχουν εξασφαλιστεί για την ανακαίνιση του κεντρικού κτιρίου;

Από ποιο χρηματοδοτικό εργαλείο;

Πότε δημοπρατείται το έργο;

Πότε ξεκινούν οι εργασίες;

Αυτές είναι απλές, συγκεκριμένες και απολύτως θεσμικές ερωτήσεις.

Και περιμένουμε συγκεκριμένες απαντήσεις.

Δεν ζητάμε επικοινωνιακή διαχείριση ενός ακόμη περιστατικού.

Ζητάμε να αντιμετωπιστεί η αιτία που το προκαλεί.

Το Βενιζέλειο λειτουργεί από το 1950.

Το κεντρικό του κτίριο έχει πλέον ηλικία 76 ετών.

Δεν μπορεί η στρατηγική για ένα κτίριο αυτής της ηλικίας να είναι μόνο «έχουμε δώσει εντολές να το ελέγχουν συχνά».

Η συντήρηση είναι απαραίτητη. Η ανακαίνιση όμως είναι αναγκαία.

Και επειδή αναφέρεστε στο «μεγαλύτερο πρόγραμμα κτιριολογικής αναβάθμισης από την ίδρυση του ΕΣΥ», οι εργαζόμενοι και οι πολίτες της Κρήτης δικαιούνται να γνωρίζουν:

Περιλαμβάνεται σε αυτό το πρόγραμμα η πλήρης ανακαίνιση του κεντρικού κτιρίου του Βενιζελείου;

Και εάν ναι:

Πότε θα εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση και πότε θα ξεκινήσει το έργο;

Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα.

Η Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου δεν έχει κανέναν λόγο να θέλει να παρουσιάσει ένα νοσοκομείο που υπηρετούμε καθημερινά ως «καταρρέον».

Έχουμε κάθε λόγο να απαιτούμε να είναι ασφαλές, σύγχρονο και λειτουργικό.

Γιατί εμείς είμαστε αυτοί που μπαίνουμε κάθε πρωί σε αυτό το κτίριο.

Εμείς εργαζόμαστε στους χώρους του.

Εμείς βρισκόμαστε δίπλα στους ασθενείς.

Και εμείς γνωρίζουμε από πρώτο χέρι την πραγματική κατάσταση των υποδομών.

Γι’ αυτό και δεν πρόκειται να αντιμετωπίσουμε την πτώση τμήματος της οροφής ως «ένα απρόβλεπτο γεγονός που απλώς αποκαταστάθηκε».

Ένα μεμονωμένο περιστατικό μπορεί να είναι απρόβλεπτο. Η παλαιότητα και η ανάγκη ανακαίνισης του κτιρίου δεν είναι.

Και εδώ είναι η μεγάλη διαφορά.

Δεν ζητάμε να κλείσει το Βενιζέλειο.

Ζητάμε να διασφαλίσουμε ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί με ασφάλεια για τις επόμενες δεκαετίες.

Το Βενιζέλειο είναι ένα νοσοκομείο στρατηγικής σημασίας για την Κρήτη. Δεν μπορεί να αφεθεί να οδηγηθεί σταδιακά σε απαξίωση επειδή η Πολιτεία δεν εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση για έργα που έχουν ήδη ωριμάσει.

Κύριε Υπουργέ,

την επόμενη φορά που θα έρθετε στο Ηράκλειο, δεν χρειάζεται να μας πείτε να «χαλαρώσουμε».

Ελάτε να δείτε από κοντά την πραγματικότητα του παλαιού κεντρικού κτιρίου.

Και, αν θέλετε να μας καθησυχάσετε πραγματικά, μην έρθετε μόνο με διαβεβαιώσεις.

Ελάτε με τη χρηματοδότηση.

Γιατί το Βενιζέλειο δεν χρειάζεται άλλες επικοινωνιακές παρεμβάσεις.

Χρειάζεται έργα, χρηματοδότηση και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

Και αυτό θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε θεσμικά, τεκμηριωμένα και επίμονα.

Γιατί το ζητούμενο δεν είναι απλώς να μη συνεχίσουν να πέφτουν οι οροφές.

Το ζητούμενο είναι να μην αφήσουμε ένα νοσοκομείο 76 ετών να καταρρεύσει από την εγκατάλειψη.

Το Βενιζέλειο πρέπει να ανακαινιστεί τώρα. Όχι όταν θα είναι αργά.