Το τελευταίο διάστημα – ή, ορθότερα, κατά καιρούς σε διάφορα θέματα που η εφημερίδα ψάχνει δημοσιογραφικά με ανοικτά χαρτιά και ονοματεπώνυμο – σκοντάφτουμε σε τακτικές και αντιλήψεις που έρχονται από κάποιο βαθύ, σκονισμένο μπαούλο.
«Γιατί θέλετε να το ψάξετε αυτό; Ποιον αφορά;», «Το συζητάμε με τους αρμοδίους, δεν είναι ανάγκη να δημοσιοποιηθεί», κ.λπ.
Τα φαινόμενα που συναντάμε είναι συνήθως δύο ταχυτήτων:
Από τη μία, θέλουν να δημοσιοποιηθεί το πρόβλημα, αλλά – προς Θεού! – οι ίδιοι δεν μπορούν να μιλήσουν επώνυμα. Αν ψάξουμε το γιατί, η απάντηση κρύβεται είτε σε προσωπικές σχέσεις και «στηρίγματα» με την ψήφο τους, είτε στην πεποίθηση ότι τα θέματα λύνονται με προσωπικές επαφές, είτε στον «νέο τρόπο» επίλυσης προβλημάτων: τις ομάδες του Viber…
Έχει ατονήσει τόσο πολύ η συλλογικότητα, που κλάδοι σε ολόκληρες περιοχές στο Γάζι και ευρύτερα συχνά δεν εκπροσωπούνται θεσμικά από όργανα, την ώρα που τα προβλήματα τρέχουν. Κι
εκεί όμως που υπάρχουν συλλογικά όργανα, προτιμούν να λύνουν τα θέματα «εσωτερικά» και – προς Θεού ξανά – αυτά να μη δημοσιοποιηθούν.
Όμως, το «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον» παραμένει σοφό. Όσο κι αν κάποιοι μανιωδώς θέλουν να κρύψουν κάτι, πάντα θα φτάσει ένα μήνυμα σε ένα μέσο ενημέρωσης – ευτυχώς στο Ηράκλειο υπάρχουν πολλά – για να δώσει την είδηση ή για να αναδείξει το πρόβλημα. Κι εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Αρχίζουν τα τηλέφωνα των δημοσιογράφων, το θέμα ξεπροβάλλει και πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί.
Από την άλλη πάλι, αν και η δημοσιογραφία προφανώς και δεν γίνεται στα καφενεία, όταν σοβαρότατα ζητήματα συζητιούνται ανοιχτά στην κοινωνία κι έχουν πραγματική βάση, ισχύει το γνωστό: όλοι το έχουν «τούμπανο» κι αυτοί «κρυφό καμάρι».
Όσοι βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης, καλό είναι να γνωρίζουν ότι οι φιλίες, οι κουμπαριές και οι συγγένειες δεν μπορούν να βάζουν φρένο στην ανάληψη των υποχρεώσεών τους. Πόσο μάλλον
απατηλά να νομίζουν ότι μπορούν να φρενάρουν την είδηση! Δεν πρόκειται δα και για «μυστικά του κράτους»! Για καθημερινά προβλήματα πρόκειται, που όλοι επιθυμούν να λυθούν, αρκεί -λένε- να μη δημοσιοποιηθούν, λες και η δημοσιότητα είναι το πρόβλημα κι όχι το πρόβλημα το ίδιο.
Εξάλλου, είναι πολύ πιο έντιμο να μην συμμετέχεις καθόλου, παρά να θες να κρυφτείς. Το πώς στέκεσαι απέναντι στο πρόβλημα και στην κοινωνία είναι μια τεράστια ευθύνη. Γι’ αυτό και η τακτική του «μιλητού» δεν είναι η λύση – άσε που δε βοηθά κανέναν να γίνει καλύτερος.
Προσθήκη του fonimaleviziou.gr στην Google
