Δέκα λεπτά ασταμάτητα χτυπούσαν οι καμπάνες στις εκκλησίες στο Γάζι,το βράδυ της Ανάστασης.
Οι άνθρωποι βγήκαν στα μπαλκόνια με ανάμεικτα συναισθήματα. Τα φώτα ήταν αναμμένα.
Στον ουρανό εμφανίστηκαν τα βεγγαλικά και έσπασαν τη μονοτονία της σιωπής, τη βραδιάς της Αναστάσεως
Ο ένας άρχισε να εύχεται στον άλλο με λαχτάρα. Χριστός Ανέστη! Αληθώς ο Κύριος! Κάποιοι έψελναν την προσευχή της Ανάστασης … Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι
ζωὴν χαρισάμενος….
Κάποια μάτια βούρκωσαν, κάποιοι άλλαξαν τα φιλιά της αγάπης στα μπαλκόνια και κάποιο άλλοι δεν μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν ακόμα αυτό που έχει συμβεί.
Κανείς δεν έμεινε πολύ ώρα στο μπαλκόνι, μόνο όση ώρα χτυπούσαν οι καμπάνες.
Τα παραθυρόφυλλα έκλεισαν και όλοι κάθισαν στο γιορτινό τραπέζι φορώντας τα πρόχειρα ρούχα τους.
Πριν κλείσουν μπορούσε κανείς να διακρίνει τα κεριά με το Άγιο Φως που οι Χριστιανοί άναψαν φέτος μόνοι τους.
Κορίνα Καφετζοπούλου
Προσθήκη του fonimaleviziou.gr στην Google
