Το μουσείο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ρίχνει αυλαία στις εκθέσεις ζωγραφικής για την φετινή σεζόν με την αγαπημένη μας εικαστικό Μανταλένα Μελισσουργάκη-Βοζνιακ. Ένας σπουδαίος άνθρωπος, που δεν εφησυχάζει και συνεχώς εξελίσσεται καλλιτεχνικά, έρχεται αυτή τη χρονιά να παρουσιάσει στο μουσείο του El Greco τη νέα της δουλειά στο ψηφιδωτό, που διακρίθηκε στο εξωτερικό !
Ακολουθεί η παρουσίαση της έκθεσης από την ίδια τη ζωγράφο μας:
Σαν τον αέρα πέρασε η νιότη μου κι εχάθη
κρίμα που δεν ε-πρόλαβα να κάνω κι άλλα λάθη
Αέρας είναι η ζωή κι αθόρυβα διαβαίνει
μόνο πως κάνει μια στραθιά και δεν ξαναγιαγέρνει
Μουσική: Βασίλης Ξυλούρης, στίχοι: Λευτέρης Καλομοίρης (Ντελικανής)
Ένα μωσαϊκό είναι μια εικόνα που αποτελείται από πολλά μικρά στοιχεία, πέτρες, γυαλί,
κεραμικά, άμμο κ.λπ. τακτοποιημένα μαζί. Συχνά θεωρείται διακοσμητική τεχνική, ωστόσο,
μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως τεχνική ζωγραφικής. Οι δυνατότητές του είναι τεράστιες,
από ρεαλιστικές αναπαραστάσεις μέχρι αφαιρέσεις. Παρείχε τη βάση για ένα καλλιτεχνικό κίνημα που εμφανίστηκε στη Γαλλία τον 19ο αιώνα, που ονομάζεται πουαντιλισμός. Ο κύριος εκπρόσωπος αυτής της τάσης ήταν ο Georges Seurat (1859-91).
Η ιστορία της ανθρώπινης ζωής:
Ο δημιουργημένος κύκλος των 11 ψηφιδωτών έγινε με την έμμεση τεχνική χρησιμοποιώντας φυσικα μάρμαρα .
Το όλο έργο δημιουργεί μια αφήγηση για το πέρασμα του χρόνου ,για την ζωή μας. Οι σχισμένες φόρμες θυμίζουν κομμάτια φωτογραφιών, σπασμένα αντικείμενα είναι σαν τα ίχνη που άφησαν οι άνθρωποι.
Τα αναδυόμενα πρόσωπα ανθρώπων άλλων εποχών που έχουν φύγει από τη ζωή αφήνοντας μια ανάμνηση για περασμένες εποχές.
Τόνισα με θόλωμα και το ξεθώριασμα της μνήμης, της μοίρας και του παρελθόντος τους, μειώνοντας τον αριθμό των στοιχείων σε κάθε επόμενο ψηφιδωτό. Ψηφίδες, οι ενότητες της σύνθεσης είναι ένα σύμβολο του χρόνου που περνάει.
Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι με τους αιώνες αλλάζουν πολλά πράγματα: αρχιτεκτονική, έθιμα, ρούχα, νοοτροπία κλπ. αυτά Όμως ανθρώπινα συναισθήματα παραμένουν ίδια… αγάπη, λαχτάρα, ελπίδα. Χωρισμοί και αναμνήσεις!
