Σήμερα 26 Μαρτίου, η οικογένεια των Παντερήδων, το χωριό αλλά και όλο το Μαλεβίζι, ανηφόρισε στον Ιερό Ναό το Αγίου Ιωάννη στο Καμαράκι, αποδίδοντας στον ήρωα, την τιμή από ψυχής.
Αμέσως μετά την επιμνημόσυνη δέηση με την φροντίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Χαϊνόσπηλιος και την προσφορά της οικογένειας Παντερήδων ακολούθησε παραδοσιακό κέρασμα στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου για όλους τους καλεσμένους που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση τιμής στο Καμαράκι.
Άριστα πήραν για ακόμη μία φορά στο κόψιμο των κρεάτων αλλά και την εξυπηρέτηση του κόσμου ο Χαράλαμπος Παντερής και ο Γιάννης Παντερής.
Το κρητικό συγκρότημα Ζαχαρίας Παντερής, Κυριάκος Παντερής και Σήφης Παντερής πλαισίωσαν μουσικά την εκδήλωση, που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και σίγουρα αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στα μέλη του Π.Σ. Καμαρακίου και όλους τους εθελοντές που βοήθησαν στην εξυπηρέτηση του κόσμου.
Στο τραπέζι παρακάθησαν και οι επίσημοι με τον Μενέλαο Μποκέα να έχει μία ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Δημήτρη Πιτσικάκη και τον τέως Δήμαρχο Γαζίου Γιώργο Μαρκογιαννάκη για το μεγάλο θέμα της αξιοποίησης των νερών του Αλμυρού ποταμού.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΛΜΕΤΗΣ
Ήταν εκείνος που δάμασε ένα τρομερό στοιχείο της φύσης, το ανέβηκε και το κατέβηκε, δίχως τις σύγχρονες τεχνικές λύσεις και το μετέτρεψε σε τάφκο, για του Αγάδες , που απλά εξαφανίζονταν αν τολμούσαν να διαβούν το μονοπάτι, το οποίο, επί Τουρκοκρατίας, ένωνε το Ηράκλειο με ορεινά χωριά, όπως είναι το Αστυράκι, το Αηδονοχώρι και άλλα. Ο γεροδεμένος άντρας τους έστηνε ενέδρα, τους σκότωνε και στην συνέχεια τους έριχνε στον τάφκο.
Το σπήλαιο Χαϊνόσπηλιος είναι μακρόστενο με μορφή γαλαρίας που αποτελεί τμήμα της κοίτης παλαιού υπόγειου ποταμού. Χάρη στην γεωλογική και σπηλαιολογική του αξία κατατάσσεται ανάμεσα στα σημαντικότερα σπήλαια της Ελλάδος. Έχει μήκος 200 μέτρων, ενώ υπάρχει και μία παράλληλη γαλαρία μήκους 120 μέτρων με πλούσιο διάκοσμο. Το σπήλαιο κοσμείται από μικρούς
και μεγάλους σταλαγμίτες, καθώς και από ογκώδεις σταλαγμιτικές στήλες που ξεπερνούν τα 6 μέτρα σε ύψος.
Τα στενά περάσματα, αμέσως μετά την είσοδο, οδηγούν σε δύο διαδοχικές μεγάλες αίθουσες και σε άλλες μικρότερες παραπλεύρως αυτών. Στο τέλος της δεύτερης αίθουσας δημιουργείται απότομο κατηφορικό πέρασμα μήκους 30 μέτρων, που κλείνει ερμητικά.
Αυτό το μοναδικό αρχιτεκτόνημα της φύσης με τη φυσιογνωμία του Παλμέτη, Παντερής είναι το γνήσιο επώνυμο, γέννησαν στην περιοχή θρύλους και παραδόσεις.
Ένας θρύλος μιλάει για το τέλος του ίδιου του Παλμέτη. Λέγεται ότι οι Τούρκοι, όταν εντόπισαν το κρησφύγετό του, τον υποχρέωσαν να πηδήξει στο βάραθρο. Ο Παλμέτης, με την σβελτάδα του, πέρασε το άνοιγμα, κρεμάστηκε, όμως, σε μία τραμυθία. Τότε, ένας Τούρκος χτύπησε με το σπαθί του το δέντρο, έκοψε το κλαδί και ο Παλμέτης σκοτώθηκε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που φόνευε τους εχθρούς του. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι το τέλος του καπετάν Γιάννη έφτασε το 1834, ενώ περπατούσε άοπλος και αμέριμνος στο Ηράκλειο. Οι άνδρες του Μουσταφά Ναϊσλί πασά τον έπιασαν, τον σκότωσαν και τον πέταξαν στη θάλασσα.
Στις 16 Ιανουαρίου του 1867, στο χωριό έγινε μάχη με τους Τούρκους όπου και σκοτώθηκαν οι Έλληνες αξιωματικοί Παλαμάς Βασίλειος (αδελφός του ποιητή Κωστή Παλαμά), και ο Βασιλείου Ιωάννης.
Η ιστορική δύναμη των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στο Καμαράκι και η πολιτισμική παρουσία του χωριού με την παράδοση που καλλιεργήθηκε γύρω από τον οπλαρχηγό Παλμέτη, ανάγουν το Μαλεβίζι στις περιοχές που κράτησαν άσβεστη και υπερασπίστηκαν σθεναρά τη φλόγα της απελευθέρωσης ολάκερη της Κρήτης.
