Μια συνέντευξη για τη δύναμη της θέλησης και την πραγμάτωση των ονείρων , που όλοι δικαιούμαστε, και οφείλουμε να επιδιώκουμε στη ζωή, μας οδήγησε στο φροντιστήριο αγγλικών της κας Σήλια Κόπακα.
Είναι η δεύτερη χρονιά, που η εκπαιδευτικός και ιδιοκτήτρια του γνωστού Ξενόγλωσσου φροντιστηρίου στην οδό Καμαριώτη, ασχολείται με τη θεατρική πράξη, και υποστηρίζει με μοναδικά δυναμικό και επαγγελματικό τρόπο , αν και η ίδια δηλώνει ερασιτέχνης , ένα έργο
σύγχρονης δραματουργίας μέσα από την ευκαιρία που της δίνει η Θεατρική Σκηνή Ηρακλείου, του σκηνοθέτη Μάνου Μανιά.
Το έργο «Η Παγίδα», του Robert thoma, με πάνω από 30.000 παραστάσεις , σε όλο τον κόσμο, ζωντανεύει επί σκηνής από τον εξαμελή θίασο της Θεατρικής Σκηνής Ηρακλείου και έχει πρεμιέρα στο Κηποθέατρο Μάνος Χατζηδάκης στις 9 Ιουλίου και ώρα 9 μμ.
Η κα Σήλια Κόπακα, δεν ανακάλυψε πρόσφατα το θέατρο, την ανακάλυψε αυτό, όταν έφηβη ακόμα, με τη συνέργεια ενός φίλου της που επίσης διέθετε κάμερα και ασχολούταν με το γύρισμα, έφτιαχνε μέσα από μικρούς μονολόγους και θεατρικά κείμενα ενδιαφέρουσες λήψεις. Η αγάπη της για το θέατρο δεν τόλμησε ποτέ να βγει στην επιφάνεια και η οικογένειά της , δεν γνώριζε ότι η Σήλια ως έφηβη είχε αυτό το όνειρο, που πλέον στην ενήλικη ζωή της, ταυτόχρονα με τον παιδαγωγικό και διδακτικό της ρόλο, δίνει νόημα και περιεχόμενο σε όσα ως ερεθίσματα κέντριζαν την ευαίσθητη καλλιτεχνική της ψυχή.
Το σανίδι πλέον αν και με επαγγελματικούς ρυθμούς , όπως απαιτείται από τον εργασιακό καλλιτεχνικό χώρο που βρέθηκε μετά από οντισιόν, αξιολογήθηκε και πλέον συμμετέχει ως αναπόσπαστο μέλος μιας πολύ λειτουργικής ομάδας, την κάνει χαρούμενη και της δίνει τη
δεύτερη ευκαιρία, στο εφηβικό της όραμα.
Βέβαια οι χρόνοι σε απόλυτο μέγεθος, είναι απαιτητικοί, και ο συνδυασμός οικογένειας ,εργασίας και προσφοράς έργου στη δεύτερη απασχόληση, την κρατούν διαρκώς σε εγρήγορση, όμως το αντίτιμο είναι η προσωπική απελευθέρωση της καλλιτεχνικής έκφρασης, που όταν σε ακολουθεί είναι μια μικρή φωνούλα που ωθεί τη διάθεση και τη δημιουργική ενασχόληση. Μια μικρή αποφασιστική φωνούλα, που όταν την πνίγεις ψιθυρίζει αλλά ποτέ δε σιωπά.
Βέβαια οι εποχές αλλάζουν και πλέον οι νεότεροι διεκδικούν ως επάγγελμα αυτό που πραγματικά αγαπούν. Καθώς όπως μας λέει η κα Κόπακα, ένα 70 -80% του βίου μας αφορά στην εργασία μας θα πρέπει η επιλογή να είναι του νέου ανθρώπου και η οικογένεια να το
αποδέχεται και να υποστηρίζει την επίτευξη του στόχου. Όμως και η εμπιστοσύνη αλλά και η ώθηση που μπορεί να δεχτεί μια γυναίκα επαγγελματίας από το σύντροφό της να ασχοληθεί επαγγελματικά ή ως ωφέλιμη ενασχόληση με το όνειρό της, θα πρέπει να
αποτελεί την υγιή βάση στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.
Όσο για την παράσταση, είναι μια πολύ έξυπνη αστυνομική κωμωδία, που οι αναπάντεχες ανατροπές της φέρνουν γέλιο και κρατούν σε συνεχές ενδιαφέρον για τη λύση της υπόθεσης το θεατή.
Ο Alfred Hitchcock, έχει χαρακτηρίσει την Παγίδα ένα πρωτότυπο μείγμα από βιτριόλι και μαρμελάδα, καθώς ο συγγραφέας ισορροπεί ανάμεσα στην Agatha Christie και τον Carlo Goldoni. Μια μαύρη κωμωδία, που μας μεταφέρει σε ένα απομακρυσμένο σαλέ , όπου μια
κυρία εξαφανίζεται για να επιστρέψει εντελώς… άλλη.
Καλή επιτυχία σε όλους τους συντελεστές και καλή θέαση ,στο κοινό που αγαπά τις ενδιαφέρουσες προτάσεις.
