Η κατάκτηση της 4ης θέσης στον κόσμο στη σκοποβολή από τη μόλις 16,5 ετών Τζωρτζίνα Σηφάκη, απέναντι σε 28 εμπειρότερες αθλήτριες από 10 διαφορετικές χώρες, αποτελεί έναν αληθινό άθλο που γεμίζει περηφάνια ολόκληρο τον Δήμο Αγίου Νικολάου και το Λασίθι.
Πίσω όμως από τη σπουδαία διεθνή διάκριση, κρύβονται αμέτρητες ώρες σκληρής προπόνησης, προσωπικές θυσίες και η αδιάκοπη στήριξη μιας οικογένειας που λειτουργεί ως ομάδα. Σε μια ανάρτηση γεμάτη συναίσθημα και αλήθεια, η μητέρα της νεαρής αθλήτριας αποτυπώνει το μέγεθος της προσπάθειας, εκφράζοντας την περηφάνια της τόσο για την κόρη της όσο και για τον σύζυγο και προπονητή της, ο οποίος βρίσκεται σταθερά στο πλευρό της σε κάθε βήμα αυτής της διαδρομής.
Διαβάστε αυτούσιο το συγκινητικό μήνυμα:
Σήμερα δεν ξέρω αν υπάρχουν αρκετές λέξεις για να περιγράψω αυτό που νιώθω…
Η Τζωρτζίνα μας σε ηλικία μόλις 16,5 και ανάμεσα σε 28 μεγαλύτερες γυναίκες από 10 χώρες που αυτό γίνεται για πρώτη φορά, κατάφερε να ανέβει στην κορυφή του κόσμου στη σκοποβολή κατακτώντας την 4η θέση!!! Μια επιτυχία που πίσω της δεν έχει μόνο έναν τίτλο και μια θέση. Έχει αμέτρητες ώρες προπόνησης, κούραση, πειθαρχία, στερήσεις και επιλογές που ένα παιδί στην ηλικία της δεν είναι πάντα εύκολο να κάνει. Στερήθηκε στιγμές, εξόδους, παρέες και πράγματα της καθημερινότητάς της, γιατί επέλεξε να κυνηγήσει το όνειρό της.
Και πίσω από κάθε της βήμα ήταν ο μπαμπάς της. Ο προπονητής της, ο άνθρωπός της, αυτός που ήταν και είναι δίπλα της σε κάθε προπόνηση, σε κάθε αγώνα, σε κάθε δυσκολία και σε κάθε απογοήτευση. Εκείνος που ξέρει πότε να την πιέσει, πότε να την ηρεμήσει και πότε απλώς να της πει «πάμε ξανά».
Αυτό που κατάφερε σήμερα δεν είναι μόνο δικό της κατόρθωμα. Είναι αποτέλεσμα μιας σχέσης πατέρα και κόρης που χτίστηκε μέσα από αμέτρητες ώρες δουλειάς, υπομονής, επιμονής και αγάπης.
Τζωρτζινούλι μου είμαι απέραντα περήφανη για σένα. Όχι μόνο επειδή έφτασες στην κορυφή, αλλά κυρίως επειδή ξέρω πόσα έδωσες για να φτάσεις εκεί. Να θυμάσαι πάντα πως ο μεγαλύτερος τίτλος είναι ο άνθρωπος που θα γίνεις μέσα από όλη αυτή τη διαδρομή.
Και εσύ, μπαμπά… ένα μεγάλο ευχαριστώ. Γιατί δεν της έμαθες μόνο να σημαδεύει έναν στόχο. Της έμαθες να βάζει στόχους, να παλεύει, να μην τα παρατάει και να σηκώνεται κάθε φορά που κάτι δεν πάει όπως το θέλει.
Σήμερα καμαρώνω και τους δύο σας. Γιατί αυτή η κορυφή γράφτηκε με δύο καρδιές που χτυπούν για τον ίδιο στόχο.
Περήφανη μαμά. Περήφανη κόρη. Περήφανος μπαμπάς. Και αυτό το ταξίδι… συνεχίζεται!
Πηγή: fonien.gr
Προσθήκη του fonimaleviziou.gr στην Google
