Ένας φίλος της Φωνής Μαλεβιζίου μας έστειλε και δημοσιεύουμε τις παρακάτω μαντινάδες για το Στέλιο Μιχελουδάκη από τα Καλέσα που έφυγε πριν λίγο καιρό από τη ζωή σε ηλικία μόλις 46 ετών προκαλώντας συγκίνηση.
Δείτε αναλυτικά:
Έβρηκα πάλι αφορμή
Να γράψω τραγουδάκι
Στον πρόωρο σου θάνατο
Στέλιο Μιχελουδάκη
Την αφορμή την εύρηκα
Μα που θα βρω το θάρρος
Να γράψω Στέλιο γρήγορα
Γιάντα σε πήρε ο χάρος
Χάρε παγκόσμιε φονιά
Και άρχοντα του σκότους
Πες μου με ήντα αφορμή
Παίρνεις καλούς ανθρώπους
Ο χάρος είναι ύπουλος
Ποτέ δεν έχει μπέσα
Νωρίς σε πήρε κι έντυσε
Στα μαύρα τα Καλέσα
Σαν κεραυνός απρόσμενος
Ήρθενε το χαμπέρι
Πως έφυγες απ’ τη ζωή
Καλεσανό ξαθέρι
Πρώτη Νοέμβρη ήτανε
Ο μήνας της γιορτής σου
Που μαυροφορεθήκαμε
Φίλοι και συγγενείς σου
Πρώτη Νοέμβρη ήτανε
Να ‘χε μη ξημερώσει
Τέτοιο χαμπέρι ν ’ακουστεί
Όλους να μας πληγώσει
Επλήγωσε μας τις καρδιές
Ο πρόωρος χαμός σου
Και φτώχανε από ανθρωπιά
Στέλιο και το χωριό σου
Να λειτουργεί σταμάτησε
Ογλήγορα η καρδιά σου
Πέθανες Στέλιο κι έκαψες
Την οικογένεια σου
Είναι βαρύς ο στεναγμός
Κοπέλι σου να θάψεις
Θες ή δε θες μέχρι να ζεις
Το κλάμα δε θα πάψεις
Η άτυχη γυναίκα σου
Πως θα το νταγιαντήσει
Και πως θα ανάψει τη φωτιά
Κόλλυβα να σου ψήσει
Χρονιάρες μέρες έρχονται
Παίρνουν χαρές και δίνουν
Στο σπίτι σου Στέλιο θα κλαίν
Κόλλυβα θα σου ψήνουν
Ήσουνε πάντα γελαστός
Με ευγένεια και τρόπους
Και δακτυλοδεικτούμενος
Ανάμεσα στ’ ανθρώπους
Πάντα με το χαμόγελο
Κακία δε κρατούσες
Φίλους γνωστούς κ άγνωστους
Πάντοτε βοηθούσες
Όλοι που σε γνωρίσαμε
Το χομε σε τιμή μας
Αυτό το λιγοστό καιρό
Που έζησες μαζί μας
Μια διαφορετική μορφή
Ήσουν σ’ αυτό το τόπο
Με ευαισθησίες, σεβασμό
Ξαθέρι των ανθρώπω
Όπως ο μπροσταρότραγος
Μορφίζει το κουράδι
Ξεχώριζες σ’ ένα χωριό
Μα βρίσκεσαι στον Άδη
Στο πρόωρο σου θάνατο
Κλάψαμε και θα κλαίμε
Πίσω δε σε γυρίζομε
Γι’ αυτό και δεν αρνέμε
Όλοι που σε γνωρίσαμε
Στέλιο για ‘σε πενθούμε
Ζούμε με την ψευδαίσθηση
Πως θα σε ξαναδούμε
Και πεθαμένο κάτεχε
Στέλιο πως σ’ αγαπούμε
Πάντα θα ζεις στη σκέψη μας
Μέχρι να ανταμωθούμε
Ότι κι αν γράψω και όσα πω
Δε σε γυρίζω πίσω
Αν ήτανε στη χέρα μου
Στέλιο θα σ’ αναστήσω
Εύχομαι το Καλεσανό
Να ‘ναι ελαφρύ το χώμα
Σαν τις νιφάδες του χιονιού
Που σκέπασαν το σώμα
Ένιωθα υποχρέωση
Να γράψω το τραγούδι
Σαν ύστατο φόρο τιμής
Στέλιο απ’ το Μουλούδη
Γεώργιος Στυλιανού Μουλουδάκης- Αλόιδες Μυλοποτάμου
