Οι πρώτες Κρητικές που πέτυχαν τον άθλο των Major 6 είναι μαλεβιζιώτισσες, και σκόρπισαν υπερηφάνεια σε ολόκληρη την χώρα σηκώνοντας ψηλά την Ελληνική σημαία.
Της Χρυσούλας Καλλιγιαννάκη
Οι αθλήτριες του Συλλόγου Δρομέων Υγείας Ηρακλείου Τούλα Πιτσικάκη από τον Κρουσώνα και η Άρια Τσαχάκη από το Τσαλικάκη ολοκλήρωσαν με επιτυχία τον Μαραθώνιο του Λονδίνου, γράφοντας τα ονόματα τους στο κατάλογο των Ελλήνων αθλητών που έτρεξαν στους έξι μεγάλους Μαραθωνίους του κόσμου, γνωστοί ως Major 6.
Έχοντας ήδη τερματίσει στους Μαραθωνίους του Βερολίνου στην Ευρώπη, της Βοστώνης, Νέας Υόρκης και Σικάγου στην Αμερική, του Τόκιου στην Ασία και τελευταία στον Μαραθώνιο του Λονδίνου και οι δύο Μαλεβιζιώτισσες κρέμασαν στο λαιμό τους, το βαρύ τρόπαιο των Major 6. Και οι δύο με υπερηφάνεια μας λένε πως έχουν κατακτήσει και στον Μαραθώνιο της Αθήνας!
Η Τούλα δε, δηλώνει πως έχει χάσει το μέτρημα, για το πόσες φορές έχει τερματίσει στον Ελληνικό Μαραθώνιο (12 ή 15 φορές). Ευελπιστούν και οι δύο, πολύ σύντομα να συμπεριληφθεί και ο Μαραθώνιος της Αθήνας στους Major, μιας και η χώρα μας είναι η πατρίδα όλων των μεγάλων αγώνων και βεβαίως του Μαραθωνίου!
Οι Major μεγαλώνουν και σύντομα θα γίνουν 9 με την προσθήκη του Σίνδεϊ της Αυστραλίας που έρχεται το 2026 και του Κέιπ Τάουν της Αφρικής αλλά και της Σαγκάης στην Κίνα που αναμένεται να ακολουθήσουν.
Ποια είναι όμως τα «χρυσά» κορίτσια του Μαλεβιζίου με τα δυνατά πόδια και τις αντοχές από ατσάλι;
Η Φωνή του Μαλεβιζίου συναντήθηκε μαζί τους, και σας τις παρουσιάζει!
«Γεννήθηκα γι’ αυτό», λέει η Ταχύτερη Ελληνίδα μαραθωνοδρόμος η Τούλα Πιτσικάκη από τον Κρουσώνα
Η Τούλα (Δημοκρατία) Πιτσικάκη με καταγωγή από τον Κρουσώνα, είναι σύζυγος του τέως προέδρου της ΔΕΥΑΜ και επιχειρηματία Φιλίππου Σαββάκη και αδερφή του επικεφαλής της Αντιπολίτευσης στο Δήμο Μαλεβιζίου Δημήτρη Πιτσικάκη.
Είναι λάτρης του αθλητισμού, «γεννήθηκε γι’ αυτό», όπως η ίδια μας λέει. Σίγουρα είναι η ποιο γνωστή φιγούρα στο κεντρικό δρόμο της Αμμουδάρας καθώς τρέχει καθημερινά, για τις ανάγκες της προπόνησης της. Από το 2000 ασχολείται με το Μαραθώνιο και από το 2018 δουλεύει συστηματικά με προπονητή.
Είναι σήμερα η ταχύτερη Ελληνίδα Μαραθωνοδρόμος!
Μεγάλωσε και τα τρία παιδιά της παίρνοντας τα, μαζί της στης προπονήσεις!
Σήμερα είναι και γιαγιά καθώς πρόσφατα ο μικρός της γιος, της χάρισε μια εγγονούλα. Χαμογελά, με υπερηφάνεια όταν την αποκαλούν «σούπερ γιαγιά». Τίτλος που της ταιριάζει απόλυτα, μιας και είναι ιδιαίτερα πολυάσχολη, τόσο στην οικογενειακή επιχείρηση όσο και στην δική της επιχείρηση στο κέντρο του Ηρακλείου, συνδυάζοντας τις οικογενειακές της υποχρεώσεις και την μεγάλη της αγάπη τον αθλητισμό.
Όπως αποκαλύπτει πάλεψε με νοοτροπίες και αναχρονιστικές αντιλήψεις για να καταλάβουν πολλοί ακόμα και από το οικογενειακό της περιβάλλον την σημασία που έχει για εκείνη ο αθλητισμός. Κατάφερε όμως να έχει πλέον συμπαραστάτες ολόκληρη την οικογένεια της, η οποία και αποτελεί την προτεραιότητα της.
Σημειώνει με νόημα πως ο αδερφός της, Δημήτρης Πιτσικάκης, δυσκολεύτηκε αρχικά να κατανοήσει τη μεγάλη αγάπη της για το άθλημα. Όμως κατάφερε να τον μυήσει και την συνοδεύει πλέον σε αγώνες, όπως στο Τόκυο το Φεβρουάριο που μας πέρασε. Συμμετέχει μάλιστα και ο ίδιος σε ορισμένους από τους αγώνες, στον τεράστιο αριθμό συμμετοχών που έχει στο ενεργητικό της η αδερφή του.
Η Τούλα που τρέχει και διώχνει όλες τις άσχημες σκέψεις, καθώς λέει πως την βοηθά να σκέπτεται μόνο θετικά, ετοιμάζεται για τον επόμενο Μαραθώνιο του Σινδευ και δηλώνει πως δεν θα σταματήσει να τρέχει μέχρι να μπορεί να περπατάει…
«Συνόδεψα την Τούλα και κόλλησα», λέει η Άρια Τσαχάκη από την Αγία Μαρίνα, που έκανε το όνειρό της πραγματικότητα μετά την συνταξιοδότησή της
Η Άρια Τσαχάκη είναι από την Αγία Μαρίνα στο Τσαλικάκι, σύζυγος του γιατρού Μανώλη Μαυρογιαννάκη ο οποίος επίσης έχει υπηρετήσει την αυτοδιοίκηση από την θέση του προέδρου του δημοτικού Συμβουλίου Γαζίου (στην θητεία του τότε δημάρχου Αντώνη Τζεδάκη).
Η Άρια θεωρείται νέα μαραθωνοδρόμος καθώς πριν από τρία περίπου χρόνια, μετά την συνταξιοδότηση της, στα 62 της χρόνια, ξεκίνησε το άθλημα με «μέντορα της», όπως η ίδια αποκαλύπτει της συναθλήτρια της Τούλα, την οποία ακολουθούσε αρχικά για παρέα, στις προπονήσεις της, είτε στην Αμμουδάρα είτε στην πρώην Βάση Γουρνών και αργότερα συνοδεύοντας την στους Μαραθωνίους. Χάρις τη συνεχή προσπάθεια και στην αγάπη για τον αθλητισμό, είδε τους κόπους της να δικαιώνονται, στα 66 χρόνια, αποδεικνύοντας πως μπορείς να καταφέρεις τα πάντα αρκεί να το θέλεις και να το προσπαθήσεις.
Ήταν καθηγήτρια Κοινωνιολογίας και έχει δύο κόρες, που της έχουν χαρίσει 4 εγγόνια τα οποία την θαυμάζουν για τον άθλο της, απολαμβάνοντας και εκείνη τον τίτλο της «σούπερ γιαγιάς».
Εξομολογείται μάλιστα πως μετά από τόσα χρόνια στο σχολείο, η συνταξιοδότηση κινδύνευσε να την ρίξει στην κατάθλιψη και αντί να παίρνει χάπια, όπως λέει χαρακτηριστικά, ξεκίνησε να τρέχει. Ενθουσιασμένη, μας αποκαλύπτει πως τα τελευταία 195 μέτρα (στο σύνολο των 42.195 μέτρων του κάθε Μαραθωνίου) δεν τρέχουν τα πόδια της, αλλά η ψυχή της, και νοιώθει να πέτα, όπως εξάλλου φαίνεται και στις φωτογραφίες.
Χωρίς καμία στήριξη από την πολιτεία
Ρωτήσαμε και τις δύο, τί θυσιάζουν για να ασχολούνται με το αγαπημένο τους άθλημα. «Πολύ χρόνο και κόστος», απαντούν. Ξυπνούν πριν ξημερώσει και από τις 5:00 είναι στο δρόμο για προπόνηση, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο των οχημάτων αλλά και συχνά την αγενή συμπεριφορά ορισμένων οδηγών. Κυρίως όμως, όπως λένε αντιμετωπίζουν την αδιαφορία της πολιτείας που αντί να στηρίξει τους ανθρώπους του αθλητισμού καταλήγει να τους βάζει μόνο εμπόδια.
Καταθέτουν τα παράπονά τους για τους διοικούντες του Παγκρητίου Σταδίου που τους παραχωρούν ελάχιστες ώρες για προπόνηση, έναντι ενός αδικαιολόγητου αντιτίμου, το οποίο μάλιστα διπλασιάζεται πολλές φορές αν αυξήσουν λίγα λεπτά την προπόνηση τους.
«Αυτοί που διοικούν το Παγκρήτιο σίγουρα δεν είναι αθλητές και δεν έχουν καταλάβει τι αξίζει και τι σημαίνει για μας το Παγκρήτιο. Καταλαβαίνουμε ότι έχει έξοδα για την συντήρηση του, αλλά δεν μπορούν να το κάνουν “μπουζουξίδικο” και να μας πετούν τρεις και τέσσερις μέρες έξω και μέσα στα σκουπίδια μετά από κάθε συναυλία», λέει με παράπονο η Τουλά.
Η Άρια προσθέτει στην συζήτηση, πως το συνολικό κόστος για τις προπονήσεις τους γιατρούς, φυσικοθεραπευτές, διατροφολόγους, γυμναστήρια, εξοπλισμό, έξοδα συμμετοχής, εισιτήρια, διαμονή για τους αγώνες, είναι απαγορευτικά για το άθλημα και επισημαίνει την συμβολή του προπονητή τους Δημήτρη Μανελάκη από τον Σύλλογο Δρομέων Υγείας Ηρακλείου, στον αγώνα ορισμένων ανθρώπων να στηρίξουν το άθλημα. «Υπάρχουν πολλοί καλοί αθλητές που δεν έχουν καταφέρει να πάρουν και τους έξι Μαραθωνίους, ακριβώς γιατί το κόστος είναι τεράστιο», σημειώνει με νόημα η Άρια.
Τόσο η Τούλα όσο και Άρια επιθυμούν να στείλουν ένα μήνυμα στους νέους και όχι μόνο… Τους καλούν να «πετάξουν» τα κινητά και να αφήσουν, όπως λένε, τις οθόνες και να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. «Θα δουν την ζωή τους ν’ αλλάζει!»
Η ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΑΛΕΒΙΖΙΟΥ
