Ξεχωριστές στιγμές έζησαν οι κάτοικοι των Γωνιών αλλά και όσοι επισκέφθηκαν την παραμονή της Παναγίας το χωριό για να γιορτάσουν το Πάσχα του Καλοκαιριού σε ένα τόπο θρησκευτικό και σεβάσμιο.
Ήταν εκατοντάδες οι πιστοί που συμμετείχαν στον Μέγα Εσπερινό την παραμονή, ανάβοντας το κεράκι τους στη Χάρη της Παναγίας και προσκυνώντας με ευλάβεια την Εικόνα της.
Πάρα πολλές ήταν οι αρτοκλασίες που προσφέρθηκαν και ευλόγησε ο εφημέριος της ενορίας πατήρ Κωνσταντίνος Τσατσάκης και ο εφημέριος Αστυρακίου πατήρ Νικόλαος Σταυρουλάκης, που συμμετείχαν στον Εσπερινό.
Το παρών έδωσε και ο τέως πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Μαλεβίζου Σπύρος Καλλέργης, ο πρόεδρος της Κοινότητας Γωνιών Βασίλης Νάθενας, ο τέως πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Νικόλαος Μαρκατάτος και ο αξιόλογος Γωνιανός ιατρός, κ. Ιωάννης Νάθενας (Γιάγκος), που τιμήθηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Γωνιών στο κρητικό γλέντι που ακολούθησε.
Βυζαντινός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου στις Γωνιές Μαλεβιζίου
Ο ναός είναι κτισμένος κατά τον 13ο αιώνα και πρόκειται για ένα πραγματικό κόσμημα. Παρόλο που κάηκε δύο φορές από τους Τούρκους, ξεχωρίζει για τις υπέροχες τοιχογραφίες και το ξυλόγλυπτο τέμπλο του.
Ο ναός λειτούργησε ως νεκροταφειακός. Μάλιστα, σε εργασίες που έγιναν στον εξωτερικό χώρο του, βρέθηκαν τάφοι με οστά, τα οποία μεταφέρθηκαν μέσα στον ναό. Αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει είναι το αιωνολόγιο που κοσμεί την δεξιά πλευρά του παραθύρου του, μετρώντας τον χρόνο από το μηδέν και φτάνοντας μέχρι τον 9ο αιώνα. Οι ντόπιοι αναφέρουν πως ο ναός της Παναγίας ήταν ενταγμένος σε μοναστήρι που λειτουργούσε στο σημείο, το οποίο κάποια στιγμή καταστράφηκε.
Το ξυλόγλυπτο τέμπλο κατασκευάστηκε από τεχνίτες εκτός Κρήτης. Χαρακτηριστικές είναι οι μορφές στα δύο άκρα του τέμπλου που συμβολίζουν το καλό και το κακό, την κόλαση και τον παράδεισο. Η μία μορφή εμφανίζεται σε ορθή θέση, ενώ η άλλη είναι ανάποδα. Δεξιά από το τέμπλο, η παρουσία μεγάλης εικόνας του Αγίου Χαραλάμπους μαρτυρά το πέρασμα πανούκλας από το χωριό Γωνιές.
Το μπλε-λουλακί που υπάρχει σε ορισμένες από τις αγιογραφίες του ναού προέρχεται από το Αφγανιστάν – την μόνη χώρα που παρήγαγε το συγκεκριμένο χρώμα. Με αυτό εφοδιάζονταν οι καλλιτέχνες της Κωνσταντινούπολης και η αξία του ήταν μεγαλύτερη και από αυτή του χρυσού. Στο εσωτερικό του ναού έχουν αγιογραφηθεί οι καβαλάρηδες Άγιοι στα αριστερά και οι γυναικείες μορφές στα δεξιά. Σε ένα άλλο σημείο, ο επισκέπτης μπορεί να δει τον Ιωνά πάνω στο κήτος και ακριβώς απέναντί από το Ιερό, μπορεί να δει τις παραστάσεις της κόλασης και της Δευτέρας Παρουσίας.
Επίσης, στην αγιογράφηση του Ιερού υπάρχει κάτι σπάνιο. Έχουμε, μεν, τον Άγιο Στέφανο αριστερά και τους συλλειτουργούντες ιεράρχες, όμως, εδώ, οι ιεράρχες απεικονίζονται σε δύο σειρές, (η μία πάνω στην άλλη). Αυτό συμβαίνει, διότι ο ναός είναι ψηλός και έτσι υπήρχε χώρος για περισσότερους. Τέλος, αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι ενώ ο ναός είναι αφιερωμένος στην Παναγία, σε όλες τις τοιχογραφίες κυριαρχούν παραστάσεις από την ζωή του Χριστού.
