Αγαπούν και παράγουν σταφίδα με τον παλαιό παραδοσιακό τρόπο, μέχρι να την κάνουν τη «ξανθιά» βρώσιμη λιχουδιά! Τη «ξελικιάζουν» με τα χέρια τους, μεταποιώντας μόνοι τους το «χρυσαφένιο» καρπό της, που όπως εξομολογούνται, τους οδηγεί να κάνουν όνειρα για την ανάπτυξη της καλλιέργεια τους. Τη σταφίδα, το προϊόν που στο παρελθόν και για πολλές δεκαετίες έθρεψε γενιές και γενιές στην Κρήτη καταλήγοντας κυριολεκτικά στα «τάρταρα», προσπαθούν τώρα να «αναγεννήσουν» δύο νέοι από τις Δαφνές.
Της Χρυσούλας Καλλιγιαννάκη
Ο Βασίλης Δασκαλάκης και η Στέλλα Γομπάκη βλέπουν την προοπτική που έχει η καλλιέργεια της σταφίδας, καθώς ήδη ετοιμάζονται να πουλήσουν την νέα σοδειά τους πέντε και πλέον φορές πάνω από την περσινή, μέχρι και 10€ το κιλό! «Πέρσι 500 κιλά σταφίδα -χειροποίητη από την αρχή μέχρι το τέλος- έγινε ανάρπαστη», λέει στην Φωνή του Μαλεβιζίου ο Βασίλης και συμπληρώνει:«Η σταφίδα πάντα έχει μέλλον! Αυτό που χρειάζεται είναι η εκάστοτε κυβέρνηση είναι να προστατεύσει το προϊόν και να το στηρίξουν τους σταφιδοπαραγωγούς. Υπάρχουν προγράμματα, και Σχέδια Βελτίωση, αλλά δυστυχώς απαιτούν από τον παραγωγό να βάλει πολλά χρήματα από την τσέπη του. Δεν γίνεται αλλιώς, πρέπει να επενδύσεις αν θέλεις να αναπτυχθείς».
Μαζί με την σύζυγό του Στέλλα επέλεξαν να «χτίσουν» την οικογένεια και ολόκληρη την ζωή τους, με θεμέλια την αμπελοκαλλιέργεια και μας αποκαλύπτουν πως κάνουν όνειρα πώς θα αναπτύξουν την παραγωγή κάθε βράδυ στην βεράντα του σπιτιού τους, μετά από την σκληρή δουλεία στις καλλιέργειές τους.
Σχεδιάζουν να δημιουργήσουν την δική τους αγροτική Οικοτεχνία
Το ζευγάρι των νέων αγροτών δηλώνει πως αγαπά γενικότερα τον Πρωτογενή Τομέα και ήδη ξεκίνησε να υλοποιεί τα πρώτα του σχέδια για την δημιουργία την δική τους Αγροτικής Οικοτεχνίας, με στόχο να εμπορεύονται οι ίδιοι όλα τα προϊόντα που τους δίνει η μάνα γη!
Αξιοποιούν το σταφύλι ως πρώτη ύλη για να φτιάξουν γλυκό του κουταλιού, πετιμέζι, το οποίο ήδη διαθέτουν σε φούρνους και κυλικεία σχολείων για την παρασκευή μουστουκούλουρων. Παράγουν κρασί και καλωσορίζουν τους φίλους τους προσφέροντας τους παλαιωμένη ρακί σε δρύινα βαρέλια που θυμίζει ουίσκι! Είναι ήδη αποσταματοποιοί με το δικό τους καζάνι, που ετοιμάζονται ν’ ανοίξουν και φέτος για την νέα παραγωγή τσικουδιάς. Στα επόμενα κιόλας σχέδια τους βρίσκεται και η συλλογή αμπελόφυλλων και η επεξεργασία τους για προώθηση στην αγορά.
Δηλώνουν ανήσυχοι και για περισσότερα από 10 χρόνια στο χωριό κάνουν οποιαδήποτε αγροτική δουλεία απαιτείτε με πολύ μεράκι! Εκτός από το αμπέλι σπέρνουν και θερίζουν το δικό τους σιτάρι για να φτιάξουν παραδοσιακό παξιμάδι Ζέας. Στα σχέδια τους μάλιστα είναι να αποκτήσουν και δικό τους θεριζο- αλεστικό μηχάνημα για να προωθήσουν περαιτέρω την παραγωγή τους στο υπερ-σιτηρό παξιμάδι που παρουσιάζει μεγάλη ζήτηση και ήδη έχουν αναπτύξει συνεργασίες με διατροφολόγους.
Μαζεύουν τις ελιές τους το χειμώνα και πολλά φρούτα που τα αποξηραίνουν, όπως λαχταριστά σύκα. Πρωτίστως μαθαίνουν στα τρία παιδιά τους, να τρώνε υγιεινά και βεβαίως να αγαπούν την γη. Εργάτες της γης τους είναι οι ίδιοι και τα παιδιά τους, που βοηθούν στον τρύγο, στη συλλογή, στο ξελίκιασμα της σταφίδας, αν και ο μεγάλος τους γιος μόλις ξεκίνησε να διανύει την δεύτερη δεκαετία της ζωής του
Η αναποδιά που τους άλλαξε την ζωή
Μια κακή στιγμή που στάθηκε αφορμή για τον Βασίλη να χάσει την δουλειά του το 2011 -μέσα στην οικονομική κρίση- οδήγησε τους δύο νέους στην απόφαση να αλλάξουν την ζωή τους και ασχοληθούν με τον Πρωτογενή Τομέα. Η Στέλλα που τότε σπούδαζε ακόμη Λογιστική, στο Ηράκλειο, εξομολογείται πως αγάπησε τον αγροτικό τομέα μέσω του Βασίλη τον οποίο βλέπει σήμερα ευτυχισμένο παρά την σκληρή καθημερινή δουλειά στα χωράφια. Η ίδια οδηγεί το τρακτέρ και βοηθά όπου χρειαστεί στις καλλιέργειες, ενώ ετοιμάζεται να αναλάβει εξολοκλήρου την Οικοτεχνία της οικογένειας.
Ο Βασίλης που δηλώνει πως μεγάλωσε μέσα στα αμπέλια, ξεδιπλώνει στην κουβέντα μας τα συναισθήματα του για το πώς ένοιωσε όταν, μετά από πολλά χρόνια, άπλωσε ξανά σταφύλια για να κάνει την δική του περιζήτητη σταφίδα και κομπάζει λέγοντάς πως την πληρώνεται σε καλή τιμή γιατί οι πελάτες του γνωρίζουν πως ξεχωρίζει για την ποιότητα της. «Έχω πελάτη που πέρσι πήρε μια ποσότητα από μένα και ενώ, όπως μου είπε, πως έβρισκε σταφίδα στη μισή τιμή, προτιμάει την δική μου γιατί δεν συγκρίνεται η ποιότητα της!», προσθέτει με περίσσια υπερηφάνεια.
«Ξαπλώναμε πάνω στα τσουβάλια της σταφίδας βλέπαμε τα’ αστέρια και ονειρευόμαστε»
Κατά την κουβέντα μας, στο μυαλό του πλημμυρίζουν οι αναμνήσεις των παιδικών του χρόνων, τότε που τρυγούσαν, όπως λέει, για 2,5 και πλέον μήνες στα αμπέλια που καλλιεργούσε ο πατέρας του. «Το πρωί τρυγούσαμε και το απόγευμα μαζεύαμε την σταφίδα που είχε αποξηρανθεί. Πέφταμε «νεκροί» …ξεροί, από την τόση κούραση πάνω στα τσουβάλια που μόλις είχαμε φορτώσει στην καρότσα του αυτοκινήτου. Ξαπλώναμε και κατά την επιστροφή μας στο χωρίο βλέπαμε τ’ αστέρια και ονειρευόμαστε», λέει στη Φωνή του Μαλεβιζίου ο Βασίλης Δασκαλάκης.
Από τον πατέρα του -που έχασε σε μικρή ηλικία- κληρονόμησε τα πρώτα του 4 στρέμματα κρασάμπελα και 100 ρίζες ελιές. Αυτά αποτέλεσαν τη «μαγιά» για να επιστρέψει στο χωριό του και να αναπτύσσεται χρόνο με το χρόνο στον Πρωτογενή Τομέα. Ήδη κατάφερε να συμπληρώσει και να συγκεντρώσει μια μεγάλη έκταση 11 στρεμμάτων στην τοποθεσία Άγιος Κωνσταντίνος, όπου το νερό αναβλύζει στα δυτικά της αμπελοκαλλιέργιας μέσα από τα βράχια, με θέα τα γειτονικά χωριά Κυπαρίσι και Προφήτης Ηλίας. Υπερήφανος δείχνει το νέο αμπέλι του, ποικιλίας σουλτανί, που φύτεψε φέτος αναμένοντας να μπει δυναμικά στην παραγωγή τα επόμενα χρόνια.
Έχει και κρασάμπελα με Μοσχάτο Σπίνας και Βιδιάνο, ενώ σχεδιάζει αν φυτέψει και Θραψαθίρι. «Εδώ τα χωράφια κάνουν καλή σταφίδα» μας λέει και ξεναγώντας μας -στο δικό του μαγικό κόσμο- μας αποκαλύπτει τα μελλοντικά τους σχέδια να αναπτυχθούν και στον αγροτοτουρισμό, συνδυαστικά με την Οικοτεχνία.
Η σύζυγος του Στέλλα μάλιστα εκτιμά πως η αγορά είναι μεγάλη για να αναπτύξουν την Οικοτεχνία τους. Εκμεταλλευόμενη μάλιστα την καταγωγή της από τα Χανιά, έχει ήδη ξεκινήσει να αναπτύσσει το εμπορικό της δίκτυο και δυτικά της Κρήτης, για όλα τα υποπροϊόντα με βάση το σταφύλι και όχι μόνο.
«Ο αγρότης αν δεν καταφέρει να περάσει στο επόμενο επίπεδο, να ξεφύγει δηλαδή λίγο ώστε να μην ασχολείται μόνο με την αγροτική παραγωγή αλλά να στραφεί και λίγο στην μεταποίηση δεν έχει μέλλον. Πρέπει να βρούμε τρόπους να επιβιώσουμε. Εγώ βλέπω την δυναμικότητα της σταφίδας. Εμείς εδώ ήμαστε μια περιοχή που παράγουμε πολύ καλή σταφίδα και σκοπεύουμε να εκμεταλλευτούμε το ατού αυτό. Όταν το προϊόν έχει πόδια να σταθεί δουλεύει μόνο του», λέει ο νέος αγρότης από της Δαφνές Βασίλης Δασκαλάκης στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα!
Η ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΑΛΕΒΙΖΙΟΥ
