Ο διαπρεπής λαογράφος και πρωτοπόρος κινηματογραφιστής του λαϊκού πολιτισμού Γεώργιος Ν. Αικατερινίδης έφυγε από τη ζωή στις 24 Δεκεμβρίου 2025, σε ηλικία 89 ετών. Το έργο του θεωρείται καθοριστικό για την επιστημονική καταγραφή και οπτική τεκμηρίωση των λαϊκών δρωμένων και του υλικού πολιτισμού στην Ελλάδα.
Ο Γεώργιος Αικατερινίδης υπηρέτησε στο Λαογραφικό Αρχείο – Κέντρο Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών από το 1964 έως το 2002, οπότε και αποχώρησε με τον βαθμό του Διευθυντή Ερευνών. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Γεωργίου Μέγα και του Γεωργίου Σπυριδάκη, συμβάλλοντας καθοριστικά στη θεμελίωση και ανάπτυξη της σύγχρονης ελληνικής λαογραφικής έρευνας.
Ακαταπόνητος εθνογράφος, πραγματοποίησε δεκάδες επιτόπιες έρευνες σε περιοχές όπως η Δράμα, οι Σέρρες, η Κρήτη, η Κάλυμνος και το Μεσολόγγι, καταγράφοντας με κινηματογραφική και φωτογραφική ακρίβεια έθιμα, τελετουργίες και εκφάνσεις του λαϊκού βίου, συχνά σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες. Η οπτική του διακρινόταν για τη βαθιά γνώση του αντικειμένου και τον σεβασμό προς τις κοινότητες που κατέγραφε.
Ιδιαίτερη ήταν η συμβολή του στη Βόρεια Ελλάδα, όπου εργάστηκε συστηματικά για τη μελέτη και προαγωγή των λαϊκών δρωμένων σε μεταεμφυλιακές περιόδους, όταν οι επιτόπιες έρευνες δεν ενθαρρύνονταν από θεσμικούς φορείς. Παράλληλα, διατήρησε ισχυρούς δεσμούς με τη γενέτειρά του Κρήτη και την Ανατολική Μακεδονία.
Ήταν Διδάκτωρ Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με υποδειγματική διατριβή για τις νεοελληνικές αιματηρές θυσίες, και τιμήθηκε από πλήθος φορέων για το επιστημονικό του έργο. Ανακηρύχθηκε Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Κρήτης και συνεργάστηκε επί σειρά ετών με το Ραδιόφωνο και την Τηλεόραση, μεταφέροντας τη λαογραφική γνώση στο ευρύ κοινό.
Μέχρι την ύστατη ώρα διατήρησε ενεργό δεσμό με το Κέντρο Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, στο οποίο είχε εμπιστευθεί το επιστημονικό και αρχειακό του έργο, συνεργαζόμενος στενά και με νεότερα μέλη του προσωπικού.
Αιωνία του η μνήμη.
