Τσικνοπέμπτη και παραδοσιακά, όπως οι νοικοκυρές τσίκνιζαν πιάνοντας την κουβέντα το φαγητό τους , ή όπως η τσίκνα των ψητών λειτουργούσε ευφραίνοντας τις γαστρονομικές ορέξεις του δωδεκάθεου , οι εναπομείναντες πιστοί του εθίμου, φρόντισαν από νωρίς να δώσουν τη νότα στην πόλη του Ηρακλείου.
Αν και λιγοστές Βγήκαν οι ψησταριές έξω από τα κρεοπωλεία, γέμισε μυρωδιές ψητών η ατμόσφαιρα, κι έγινε η βόλτα των εκπτώσεων που βαίνουν προς τη λήξη τους, ακόμα πιο δελεαστική για τους καταναλωτές.
Αν και μουδιασμένη η αγορά, τα έθιμα που έρχονται να χρωματίσουν πολιτισμικά τις μέρες και τα βράδια μας όσο οδεύουμε προς την Καθαρά Δευτέρα, συμβάλλουν στην επικοινωνία και την ξεγνοιασιά, που ομολογουμένως έχει χαθεί από τον καθημερινό βομβαρδισμό της
ακρίβειας.
Με δεδομένη την ακρίβεια που ταλανίζει τα ελληνικά νοικοκυριά, ένας στους τρεις παίρνει περίπου 880 ευρώ το μήνα, αλλά και με το ενεργειακό κόστος να κλείνει επιχειρήσεις όπως τους 3000 φούρνους τους τελευταίους μήνες που έβαλαν λουκέτο, είναι κάπως δύσκολο να ξεφαντώσουν αυθόρμητα οι παρέες .
Κάναμε τη βόλτα μας στο κέντρο του Ηρακλείου μες το μεσημέρι και μόνον οι ταβέρνες και λιγοστοί μερακλήδες άναψαν την ψησταριά. Όμως η διατήρηση ενός εθίμου που εστιάζει κυρίως στην αυθόρμητη συμμετοχή στις παρέες που άλλοτε κατέκλυζαν τα στενά και τα κρεοπωλεία, καθώς τα κάρβουνα άναβαν παντού, πλέον είναι δύσκολη.
Δεν θα το ρίξουμε στον κακό καιρό, γιατί έλαμπε ο ήλιος ως και αργά το απόγευμα. Μάλλον ο καρνάβαλος έχει τρύπιες τσέπες φέτος και μπορεί οι ταβέρνες το βράδυ να έχουν περισσότερη δουλειά αλλά ο αυθορμητισμός της παρέας που επιβάλλει το έθιμο, στις αυλές, τις γειτονιές και έξω τα καταστήματα, είναι πλέον σπάνιος.
