Τα λιμάνια, όπως είναι γνωστό, αποτελούν σημαντικό τμήμα των θαλάσσιων μεταφορών, παίζουν σημαντικό, σημαντικότατο θα λέγαμε, ρόλο στη μεταφορική αλυσίδα, αποτελούν κομβικά σημεία διασύνδεσης με τους οδικούς άξονες και τις αεροπορικές γραμμές.
Η κύρωση της τροποποιημένης σύμβασης παραχώρησης του 67% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΛΗ ΑΕ στον Όμιλο Grimaldi εντάσσεται και υλοποιεί την πολιτική απελευθέρωσης της Ε.Ε., των μεταφορών και της βασικής τους υποδομής που είναι τα λιμάνια. Αποτελούσε βέβαια μνημονιακή δέσμευση η ιδιωτικοποίηση των λιμανιών, γι’ αυτό και ήδη έχουν ιδιωτικοποιηθεί 10 λιμάνια της χώρας και ήρθε η σειρά του λιμανιού του Ηρακλείου, προαπαιτούμενο του Τ.Α.
ΝΔ ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΣΟΚ υλοποιούν και ψηφίζουν είτε από θέση κυβέρνησης είτε από θέση αντιπολίτευσης τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει απέναντι στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, στα πλαίσια και των ισχυρών ανταγωνισμών, για παραχώρηση λιμανιών, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι ενεργειακοί, εμπορικοί, τουριστικοί και στρατιωτικοί σχεδιασμοί στην ευρύτερη περιοχή. Το Λιμάνι του Ηρακλείου επέχει θέση στρατηγικού θαλάσσιου κόμβου στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όπως η Θεσσαλονίκη και η Αλεξανδρούπολη, που έχουν μετατραπεί ήδη σε βάσεις υποδοχής στρατιωτικού υλικού, ορμητήριο ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, στα Βαλκάνια, στην ευρύτερη περιοχή.
Από την πρώτη κιόλας συνεδρίαση της επιτροπής εχθές έγινε αντιληπτό ότι ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, και λοιποί διαφοροποιούνται μεταξύ τους ως προς τον τρόπο και το μοντέλο ιδιωτικοποιήσεων των λιμανιών, αλλά και για το ποιος είναι ικανότερος να δημιουργήσει «φιλικό περιβάλλον» για τους επενδυτές.
Άλλωστε, έχουν συμφωνήσει και έχουν ψηφίσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, τον ευρωπαϊκό κανονισμό 1315/2013, ο οποίος εντάσσει και τους λιμένες στο διευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών και προβλέπει την ενίσχυση των μονοπωλιακών ομίλων με προνόμια και ζεστό χρήμα, σε τομείς, όπως τους λιμένες, υποσχόμενοι γρήγορη και μεγάλη κερδοφορία του κεφαλαίου με ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμη. Σε αυτό το διευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών εντάσσεται και η ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων με τα τραγικά – εγκληματικά αποτελέσματα της τραγωδίας των Τεμπών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ όπως και η «Νέα Αριστερά» για να θολώσουν τα νερά και να κρύψουν την συμφωνία τους στην ιδιωτικοποίηση και των λιμανιών, προβάλλουν το δίλημμα «υποπαραχώρηση ή ιδιωτικοποίηση». Η υποπαραχώρηση του λιμανιού του Ηρακλείου όμως, την οποία επέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2019, ή της Καβάλας για το οποίο επαίρεται ο κ. Μαμουλάκης, είναι μορφή ιδιωτικοποίησης.
Το λιμάνι της Καβάλας έχει ιδιωτικοποιηθεί. Το οικονομικό αντάλλαγμα για την υποπαραχώρηση (δικαίωμα χρήσης, λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης λιμενικού σταθμού πολλαπλών χρήσεων) ανέρχεται περίπου σε 33,9 εκατ. Ευρώ.
Σημειωτέων, το λιμάνι Καβάλας έχει χαρακτηριστεί «ζευγάρι» με αυτό της Αλεξανδρούπολης από τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Τζ. Πάιατ, διότι συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των ευρωατλαντικών σχεδιασμών. Επιπλέον, το λιμάνι της Καβάλας αποτελεί και τον τελευταίο κρίκο στο σχέδιο για τη λεγόμενη «Εγνατία των λιμανιών» (Ηγουμενίτσα – Θεσσαλονίκη – Καβάλα – Αλεξανδρούπολη).
Να θυμίσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, πριν γίνει κυβέρνηση, μίλαγε για δημόσιο χαρακτήρα των λιμένων, έκανε επίθεση στα μέτρα των προηγούμενων κυβερνήσεων, χαρακτήριζε την πολιτική τους ως επιλογές του νεοφιλελεύθερου μοντέλου.
Ως κυβέρνηση, όχι μόνο υιοθέτησε, αλλά εισήγαγε νέους τρόπους παραχώρησης, που συνέφεραν τότε, περισσότερο τους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως και έγινε με την υποπαραχώρηση της Κρουαζιέρας στο Ηράκλειο, χωρίς να είχε αποκλείσει την μελλοντική παραχώρηση σε ιδιώτες και άλλων τομέων για «Συνδυασμένες Δραστηριότητες».
Να θυμίσουμε, ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε την ιδιωτικοποίηση των 10 λιμανιών της χώρας και την παράδοση των αεροδρομίων στην Frapport, εκείνος ξεκίνησε το ιδιωτικό αεροδρόμιο στο Καστέλι και πρώτος ξεφούρνισε την ανάγκη επιβολής διοδίων στον μελλοντικό ΒΟΑΚ, την κατασκευή, συντήρηση και λειτουργία του με ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης.
Την σκυτάλη παίρνει σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ, ολοκληρώνοντας το σχέδιο ιδιωτικοποίησης του Λιμένα Ηρακλείου, με την πώληση του 67% στους ιδιώτες και το άλλο 33% στο δημόσιο επί και εντός της Χερσαίας Ζώνης Λιμένα, έχοντας το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης των λιμενικών υποδομών, γηπέδων, κτιρίων και εγκαταστάσεων, Λιμενικό περίπτερο, θεατρικός σταθμός, λιμένας Λινοπεραμάτων, αλιευτικά καταφύγια του νότου Άρβης και Καστρίου του Δήμου Βιάννου, και Λούτρας του Δήμου Γόρτυνας. Αυτά δεν εντάσσονται στο κομμάτι της παραχώρησης προς τον επενδυτή ανάδοχο, δηλαδή τον όμιλο Γκριμάλντι.
Τα ίδια έκανε και το ΠΑΣΟΚ όταν έλεγε ότι το management μένει στο Δημόσιο ή «ο ΟΤΕ μια μετοχή», ενώ στην πράξη έστρωνε το έδαφος της πλήρους ιδιωτικοποίησης δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών.
Το κεφάλαιο επιλέγει σε ποιες δραστηριότητες θα επενδύει, αφήνοντας όλες τις υπόλοιπες στην τύχη τους.
Έτσι, τα κερδοφόρα φιλέτα γίνονται αντικείμενο επενδύσεων και εκμετάλλευσης, όπως στην προκειμένη περίπτωση ο τομέας της εμπορευματικής δραστηριότητας και η Κρουαζιέρα, προβλέποντας στη σύμβαση σημαντικές αβάντες στον παραχωρησιούχο, με απαλλαγή από δημοτικά τέλη (ούτε καν τα τέλη ηλεκτροδότησης), ενώ όλες οι υπόλοιπες δραστηριότητες που μπορεί να είναι απαραίτητες για τα λαϊκά στρώματα, θα μείνουν στον έλεγχο του νέου «Λιμενικού Ταμείου Ηρακλείου», που για να τα λειτουργήσει θα απαιτηθεί η ακόμη μεγαλύτερη χρηματοδότηση τους από τις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων της περιοχή θα εκτοξεύσει τα τέλη σε βάρος αλιέων, τα εισιτήρια στο φρούριο του Κούλε, την αφαίμαξη του Λιμενικού Ταμείου Παντάνασσας, συνολικά των κατοίκων της πόλης του Ηρακλείου και των επισκεπτών. Σε κάθε περίπτωση αυτοί που θα την πληρώσουν θα είναι τα μόνιμα υποζύγια, δηλαδή τα λαϊκά στρώματα.
Η εκχώρηση μόνο της χρήσης δραστηριοτήτων και η διατήρηση της γης ή άλλων υποδομών της χερσαίας ζώνης, όπως προβλέπει η σύμβαση, στην ιδιοκτησία του δημοσίου, ελάττωσε σημαντικά το απαιτούμενο τίμημα, 80.000.000 ευρώ (!!!).
Ο ανταγωνισμός μεταξύ των μεταφορικών ομίλων απαιτεί ορισμένες υποδομές να βρίσκονται σε ουδέτερα χέρια, για να διασφαλίζεται πως δεν θα έχει κάποιος αποφασιστικό πλεονέκτημα και έτσι ο κρατικός χαρακτήρας που θα μπορούσε να έχει ένα κομμάτι από ένα λιμάνι, όχι απλά δεν αλλάζει την πορεία απελευθέρωσης των μεταφορών που υλοποιεί σήμερα η Κυβέρνηση, αλλά είναι σε ορισμένες περιπτώσεις, απαραίτητη, προϋπόθεσή του.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι υπάρχει έτοιμο εγκεκριμένο bisness plan από το 2019 που αποτελεί και ομολογία των προθέσεων και των δύο κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, που περιλαμβάνει 4 + 1 εναλλακτικές προτάσεις επενδυτικής αναβάθμισης του λιμανιού, συμπεριλαμβανομένης και της χερσαίας ζώνης που ανήκει στον ΟΛΗ Α.Ε. Αναλυτικά αναφέρθηκα στη χθεσινή συνεδρίαση της επιτροπής.
Ακόμη και τα έργα που έχει προγραμματίσει ο ΟΛΗ ΑΕ και είναι σε εξέλιξη, όπως μας είπε πριν λίγο στην επιτροπή ο κ. Μηνάς Παπαδάκης – Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΛΗ ΑΕ και κατά πως φαίνεται Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας Grimaldi, είναι ενταγμένα στη γενικότερη λογική της πράσινης μετάβασης, θα «κουμπώσουν» σταδιακά στις ανάγκες των επενδυτών, στην πλήρη ιδιωτικοποίησή του.
Κυβέρνηση και ΟΛΗ ΑΕ, αξιοποιώντας τα τεχνολογικά επιτεύγματα με την ένταξη τριών μεγάλων έργων μείωσης ανθρακικού αποτυπώματος, ηλεκτροδότησης και ηλεκτροφόρτισης πλοίων, μέσω αξιοποίησης και της κυματικής ενέργειας, εξασφαλίζουν σίγουρα κέρδη στον grimaldi, την ανταγωνιστικότητα και σίγουρα κέρδη για τους επενδυτές, τους tours operators και των τουριστικών πρακτόρων.
Να λοιπόν πως το κεφάλαιο ιεραρχεί σε ποιες δραστηριότητες θα επενδύσει κάθε φορά.
Στόχος του master plan είναι μια συνολική αναβάθμιση του λιμανιού, κερδοφόρα επένδυση για το κεφάλαιο, τόσο στην κατασκευή – εκσυγχρονισμό του, με τη μέθοδο ΣΔΙΤ, όσο και στη λειτουργία – αξιοποίησή του.
Και είναι κυριολεκτικά απάτη να μιλάνε κάποιοι για δήθεν αντισταθμιστικά οφέλη, ενώ γνωρίζουν ότι οι κυβερνήσεις και το κεφάλαιο τους γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Να σας θυμίσω τι έγινε στο Αρκαλοχώρι με το νέο Αεροδρόμιο ; Ότι στήθηκε ολόκληρη επιχείρηση εξαπάτησης των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής του Καστελίου, από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, Δημάρχους και Περιφερειάρχη ότι τάχα μου το 3%, το οποίο στην πορεία έγινε 2% μέχρι που τελικά έγιναν 0% τα αντισταθμιστικά για τον δήμο Μινώα Πεδιάδας. Είναι το τυράκι στη φάκα για να δεχτεί ο λαός τις αντιλαϊκές επιλογές τους βαφτίζοντάς τις, ως επωφελής για τα λαϊκά συμφέροντα.
Οι δήμαρχοι Ηρακλείου και Μαλεβιζίου, με βάση τις επιστολές που έστειλαν και τα όσα είπαν σήμερα κατά την ακρόαση φορέων, είναι προφανές ότι δεν αμφισβητούν καθόλου το ξεπούλημα του Λιμανιού και των χρήσεων του σε βάρος του Ηρακλειώτικου λαού αλλά αγωνιούν αν θα συμμετέχουν στην Διοίκηση του νέου «Λιμενικού Ταμείου» και αν θα εξασφαλίσουν τα ψίχουλα των αντισταθμιστικών ωφελειών. Μα…καλά, πως είναι δυνατόν το νομοσχέδιο να αφορά την κύρωση σύμβασης για την ιδιωτικοποίηση του Λιμανιού και οι δήμαρχοι που συμμετείχαν στην ακρόαση, ο πρόεδρος του ΕΚΗ και του Επιμελητηρίου να μη ψελλίσουν ούτε λέξη. Συμφωνούν, διαφωνούν ; Ούτε καν ναι μεν αλλά! Σα να κουβεντιάζουμε κάτι άλλο! Το μόνο θέμα είναι ή που τους απασχολεί είναι αν θα συμμετέχουν στο ΔΣ του νέου Λιμενικού Ταμείου, αν θα εξασφαλίσουν αντισταθμιστικά ή αν θα τους παραχωρηθούν υποδομές εντός Χερσαίας Ζώνης ; Μέσα σε πιο πλαίσιο τα ζητούν αυτά ;
Ζητάει ο Δήμαρχος Ηρακλείου από την κυβέρνηση να παραχωρηθούν στο Δήμο, ο Θεατρικός σταθμός, το Πρώην ΚΤΕΛ και το Λιμενικό περίπτερο. Καμία απολύτως αντίρρηση ! Αλήθεια, μπορεί να μας πει ο δήμαρχος πως ο δήμος θα διασφαλίσει τον δημόσιο χαρακτήρα τους, πως θα τα αξιοποιήσει, όταν αυτά, μόνο για να την αποκατάσταση τους θέλουν τεράστια ποσά ; Θα δώσει σε ιδιώτη εργολάβο την ανακατασκευή, λειτουργία και συντήρηση ή μήπως θα έχουν την κατάληξη του Πολιτιστικού Κέντρου που αναζητείται επειγόντως ιδιώτης για να το λειτουργήσει.
Αυτές οι εκτάσεις, οι υποδομές είναι λαϊκή περιουσία και πρέπει με κρατική χρηματοδότηση να εξασφαλιστεί η δημόσια χρήση αυτών των χωρών για τις ανάγκες πολιτισμού, αναψυχής των Ηρακλειωτών κ όχι να παραδοθούν στα ιδιωτικά συμφέροντα είτε με το ξεπούλημα που επιδιώκει σήμερα η κυβέρνηση είτε με το ξεπούλημα που θα επιδιώξει αύριο ο δήμος με τους δικούς του όρους.
Αντί, οι δημοτικές αρχές να πουν ένα μεγάλο ΟΧΙ στην παραπέρα ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, που θα σημάνει παραπέρα αύξηση του μεταφορικού κόστους για επιβάτες και προϊόντα, παραπέρα τσάκισμα εργασιακών σχέσεων για τους εργαζόμενους στο λιμάνι, παραπέρα επιβάρυνση για τους αυτοαπασχολούμενους αλιείς και άλλους που δραστηριοποιούνται στο λιμάνι του Ηρακλείου και στα υπόλοιπα λιμάνια του νομού, συνεχίζει στην ίδια γραμμή.
Η καπιταλιστική ανάπτυξη ποτέ δεν συναντιέται με τις λαϊκές ανάγκες και προτεραιότητες. Οι ιεραρχήσεις έργων από την ΕΕ, τις κυβερνήσεις, τοπικές – περιφερειακές διοικήσεις, έχουν ένα και μόνο κριτήριο : το κριτήριο «κόστος – όφελος» για το κεφάλαιο.
Βασικό στοιχείο της πολιτική σας για τα λιμάνια, είναι και οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις σε βάρος των εργαζομένων. Στο λιμάνι του Ηρακλείου θα εφαρμοστεί το ίδιο εργασιακό καθεστώς που υπάρχει στο λιμάνι του Πειραιά.
Το παράδειγμα της COSCO, είναι γνωστό, κατάφερε καίρια χτυπήματα στις κατακτήσεις των λιμενεργατών, όπως την είσοδο εργολαβικών εταιριών, την εντατικοποίηση της εργασίας, την αύξηση του ωραρίου εργασίας, την κατάργηση των νυχτερινών αργιών και εορτών, χτύπημα του θεσμού των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων. Και απορώ, οι λιμενεργάτες συμφωνούν με τον κ. Λευτεριώτη, ο οποίος πριν λίγο, στην ακρόαση φορέων είπε επί λέξει «αναγνωρίζω τα οφέλη από την παραχώρηση του λιμανιού» ;
Δηλαδή, ευέλικτες μορφές απασχόλησης, διευθέτηση του ημερήσιου και εβδομαδιαίου χρόνου, κατάργηση της σταθερής μόνιμης με πλήρη δικαιώματα εργασίας, αφαίρεση ασφαλιστικών κατακτήσεων, κατάργηση Κανονισμών εργασίας, μείωση του αριθμού των εργαζομένων, εντατικοποίηση της εργασίας και βέβαια, αρκετά άλλα, με στόχο την απόσπαση μεγαλύτερης υπεραξίας.
Είτε με μορφή παραχώρησης τμημάτων, είτε με τη μορφή ιδιωτικοποίησης των λιμανιών, τα αντεργατικά μέτρα στοχεύουν στη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, την καταστολή των αγώνων των εργαζομένων, συνθήκες εργασιακής ζούγκλας, για τη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας.
Το κεφάλαιο επιτίθεται ενιαία στους εργάτες σε όλα τα λιμάνια της χώρας, χτυπούν τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, τα θεμελιώδη δικαιώματα, αξιοποιούν τους απεργοκτόνους νόμους των Κυβερνήσεων για τις απεργίες. Η εργοδοτική και κρατική «τρομοκρατία», στο λιμάνι του Πειραιά, ήταν εκείνη που «όπλισε το δολοφονικό χέρι των φασιστών» της Χρυσής Αυγής και είχαμε την «τραμπούκικη» επίθεση στον πρόεδρο του συνδικάτου των λιμενεργατών, άλλη μία ακόμη εγκληματική τους ενέργεια.
Το ΚΚΕ θεωρεί τον τομέα των λιμενικών υποδομών ένα σημαντικό τομέα για την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, της σύνδεσης της χώρας με τον διεθνή χώρο, την τακτική σύνδεση του χερσαίου τμήματος με το νησιώτικο σύμπλεγμα.
Πολεμά τις θεωρίες του κεφαλαίου περί ανταγωνιστικότητας και τα παραπλανητικά διλήμματα περί ιδιωτικού ή κρατικού , όπως πολεμά βέβαια την ανάπτυξη με κριτήριο το κέρδος. Προβάλει την ανάγκη για κοινωνικοποίηση των βασικών συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής στους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας με κεντρικά σχεδιασμένη και κάθετη διακλάδωση, οργάνωση, διεύθυνση της παραγωγής που υπηρετεί την κατανομή με κίνδυνο την λαϊκή ευημερία. Δεν μπορούν αλλιώς να εξαλειφθούν οι παράγοντες που γεννούν την ανεργία σε μαζική κλίμακα που αποκλείουν τη σταθερή δουλειά, τις ικανοποιητικές συνθήκες εργασίας και αμοιβής, την δωρεάν παροχή κοινωνικών υπηρεσιών.
Στο πλαίσιο ενός τέτοιου κεντρικού πανεθνικού μηχανισμού και σχεδιασμού και διεύθυνσης, το λιμενικό σύστημα της χώρας μπορεί να αποτελέσει σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξή της.
Η πρόταση του ΚΚΕ για τα λιμάνια, ως τμήμα μεταφορών, λαμβάνει υπόψη της την ικανοποίηση των προτεραιοτήτων, όπως την ικανοποίηση των εγχώριων αναγκών μετακίνησης προσώπων, αγαθών και επειγόντων περιστατικών για φτηνές, γρήγορες και ασφαλείς μεταφορές. Να ανταποκρίνεται στην ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής και των βιομηχανικών κλάδων, να είναι στη βάση της ισόμετρης σχεδιασμένης ανάπτυξης στη βάση το αμοιβαίου οφέλους και του εξωτερικού εμπορίου, να ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες για διακοπές και αναψυχή, να ικανοποιεί τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων στα λιμάνια.
Με βάση αυτές τις προτεραιότητες εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να σχεδιάζεται η ανάπτυξη των λιμανιών, ώστε το λιμενικό σύστημα να εναρμονίζεται με τους στόχους της σχεδιασμένης κοινωνικής παραγωγής, της περιφερειακής ανάπτυξης, της πολιτικής μεταφορών με κίνητρο την κοινωνική ευημερία και όχι το καπιταλιστικό κέρδος.
Απέναντι σε αυτή την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων και εμπορευματοποίησης των πάντων και με τον κίνδυνο για νέα Τέμπη, πρέπει να υπάρξει μαζική αντίδραση, αντίσταση του ίδιου του λαού. Γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι η συγκέντρωση όλων των κοινωνικών δυνάμεων που θίγονται από αυτή τη φιλομονοπωλιακή πολιτική από αυτή την ανάπτυξη που σαφώς και δεν είναι δίκαιη, είναι ανάπτυξη που ωφελεί τους επιχειρηματικούς ομίλους, είναι επίκαιρη, αναγκαία, επιβεβλημένη.
Οι εργαζόμενοι στα λιμάνια, οι ψαράδες, οι ναυτεργάτες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι επαγγελματοβιοτέχνες του χώρου, χρειάζεται να συγκροτήσουν ενιαίο μέτωπο πάλης για αλλαγή συνολικά του συσχετισμού δυνάμεων για ανατροπή αυτής της πολιτικής, για λύση του ζητήματος της εξουσίας που μπαίνει εμπόδιο στην ικανοποίηση των αναγκών, να μετατραπούν τα λιμάνια σε λαϊκή περιουσία στα πλαίσια μιας άλλης οικονομίας προς όφελος του λαού.
Είναι προφανές ότι διαφωνούμε ριζικά με αυτή την πολιτική. Ψηφίζουμε κατά στο σχέδιο νόμου. Καλούμε τους εργαζόμενους στα λιμάνια, το λαό να αντισταθεί σ’ αυτή την πολιτική. Να συμπορευθεί με το ΚΚΕ για την ανατροπή της.
