Σε μια κατάμεστη αίθουσα, το βράδυ της Τετάρτης 17 Δεκεμβρίου, παρουσιάστηκε στα Ανώγεια το θεατρικό έργο «Στρακαστρούκες» του Δημήτρη Σαμόλη, στο κινηματοθέατρο Αρμί. Το κοινό παρακολούθησε μια παράσταση που ξεκινά με χιούμορ, για να οδηγηθεί σταδιακά σε βαθιά συγκίνηση, καθώς το έργο αγγίζει με ωμότητα και τρυφερότητα ζητήματα διαφορετικότητας, κοινωνικών στερεοτύπων, επαρχίας και κοινωνικής καταπίεσης.
Ο μονόλογος του Σαμόλη ξεδιπλώνει την ιστορία ενός ανθρώπου που μεγαλώνει με τη διαρκή αγωνία να φανεί «φυσιολογικός» στα μάτια των άλλων και κυρίως στα μάτια ενός αυστηρού, μη υποστηρικτικού πατέρα. Η ανάγκη για αποδοχή τον οδηγεί σε σκέψεις συμβιβασμού, ακόμη και σε έναν γάμο που δεν τον εκφράζει, σε μια προσπάθεια να κρύψει την αληθινή του ταυτότητα.
Χαρακτηριστική σκηνή του έργου, που συμπυκνώνει το τραγικό του βάθος μέσα από το χιούμορ, είναι εκείνη όπου ο πρωταγωνιστής, αντί για καραμέλες, προσφέρει στην κοπέλα που φλερτάρει τις στρακαστρούκες που ο ίδιος κατασκευάζει, με αποτέλεσμα να της σπάσει ένα δόντι. Ένα αθώο επεισόδιο μετατρέπεται σε σύμβολο της βίας που γεννά η καταπίεση και η ανάγκη προσαρμογής σε ξένες προσδοκίες.
Καθώς η παράσταση προχωρούσε, το γέλιο έδινε τη θέση του στη σιωπή και στα δάκρυα. Στο μυαλό πολλών παρευρισκόμενων ήρθε η υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη, ως μια οδυνηρή υπενθύμιση της αδικίας και της βίας που υφίστανται άνθρωποι επειδή αγαπούν τη μουσική, επειδή αγαπούν άτομα του ίδιου φύλου ή επειδή έχουν διαφορετικό παρουσιαστικό.
Οι «Στρακαστρούκες» παίζονται για τρίτη συνεχή χρονιά στην Αθήνα με συνεχόμενα sold out, ενώ η παράσταση στα Ανώγεια πραγματοποιήθηκε χάρη στη στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης, στον τόπο καταγωγής του Δημήτρη Σαμόλη. Μετά το τέλος του έργου ακολούθησε συζήτηση με το κοινό, σε ένα κλίμα έντονης φόρτισης, ανταλλαγής σκέψεων και προσωπικών βιωμάτων, επιβεβαιώνοντας ότι το θέατρο, όταν τολμά, μπορεί να ανοίγει δύσκολους αλλά αναγκαίους διαλόγους.
