Οι γυναίκες αφηγούνται, δηλώνουν την παρουσία τους, στέκουν αγέρωχες στις καταστάσεις και αντιμετωπίζουν την κάθε σύβαση ηλικιακή , κοινωνική αλλά και πολιτική με το δυναμισμό που διακρίνει το φύλο τους.
Η ιστορία έχει αποδείξει χέρι χέρι με την επιστήμη ότι η γυναίκα δεν είναι ασθενές φύλο. Κυοφορεί και προετοιμάζει στα σπλάχνα της τη νέα ζωή και προστατεύει με αυτοθυσία το βρέφος που καθώς αναπτύσσεται στρέφεται προς αυτήν . « Το παιδί από τη μάνα ορφανεύει» λέει ο θυμόσοφος λαός .
Το κορίτσι διεκδικεί σε μια Ε.Ε λαών,αλλά και παγκόσμια τη θέση της, την επαγγελματική της ταυτότητα, ανατρέπει τις νόρμες που για αιώνες την ήθελαν απομονωμένη, ικανή για τα εντός οικίας και μόνο, διπλωμάτισσα, να παραστέκεται και να στηρίζει τον ικανό άντρα.
Ανδροκρατούμενες κοινωνίες, που σμίλεψαν στον όλεθρο του πολέμου, τις αξίες τους και διαχώρισαν τους ρόλους. Η γυναίκα και σε αυτές, προστατεύει τη ζωή, δημιουργεί με το ελάχιστο και όταν είναι απαραίτητο, δίνεται ολόψυχα στο σκοπό, να αναθρέψει , να περιθάλψει , να προσφέρει.
Στην Πινακοθήκη Τυλίσου, φιλοξενούνται πορτρέτα και όχι μόνο από γυναίκες που ύμνησε ο αλησμόνητος «Μπότης Θαλασσινός». Λάτρης της γυναικείας ομορφιάς, πολλές φορές κλήθηκε στο εξωτερικό και κυρίως στην Αμερική να δημιουργήσει πορτρέτα ισχυρών γυναικών, στην πολιτική, την κοινωνική ζωή αλλά και την Τέχνη. Τα χαμογελαστά μάτια και η τσιγγάνικη ομορφιά της Ρίκα Διαλυνά, δίπλα στην αγέρωχη φυσιογνωμία της miss independent, την αμερικανική ανεξαρτησία, όπως την οραματίστηκε ο καλλιτέχνης.
Όμως την αίσθηση της ελευθερίας και τη γυναίκα στοιχειό και στοιχείο της φύσης, τη γυναίκα θάλασσα, την ακουμπά στο βράχο, να λούζεται και να ξεδιπλώνει την πανώρια ομορφιά της, ενώ ο γλάρος γοητευμένος πετά κοντά της.
Η Τέχνη έχει υμνήσει τη γυναικεία ομορφιά, που η βιομηχανία τείνει να βιάσει και να εξοντώσει διαμορφώνοντας πρότυπα, πανομοιότυπης ψεύτικης εικόνας. Είναι εύκολο για ένα κορίτσι να παρασυρθεί, είναι όμως αδιανόητο για τη σύγχρονη γυναίκα με τους πολλαπλούς ρόλους και την πνευματική συνειδητότητα, να γίνει αποδεχτό.
Και κάπου εκεί στην Πινακοθήκη Τυλίσου,στη διπλανή αίθουσα, μέσα από τις φωτογραφίες της συλλογής Κουτουλάκη, η αρχοντική κερά της Κρήτης, η μούσα του Βιτσέντζου Κορνάρου, αφήνει την κυριακάτικη φορεσιά της, για να ντυθεί, την ωμή καθημερινότητα , του πολέμου. Να κρύψει στην ποδιά το σπλάχνο τούς και να σηκώσει στους λεπτεπίλεπτους ώμους της δεμάτια ξύλα, τρόφιμα και ρουχισμό για τους φαντάρους ή τους αντάρτες, που πήραν τον αματιό τους στα βουνά της Κρήτης ,, της Πίνδου, της ταλαίπωρης πατρίδας.
Η γυναίκα που καταθέτει το γράμμα με τα λόγια αγάπης που δεν πρόφτασε να πει , στο μνήμα του, συζύγου, του αγαπημένου, του αδερφού. Η γυναίκα που έμεινε θλιβερή παρουσία να σηκώνει στις πλάτες της το βάρος του ολέθρου και να εργάζεται στις φάμπρικες , στα χωράφια, στη θάλασσα. Αυτή γυναίκα, που από την έγχρωμη παλέτα του Μπότη, κυρά και αφέντρα, αγωνίζεται μέσα από τις στάχτες του πολέμου, να αναστήσει την καινούρια ζωή και ελπίζει… Πάντα ελπίζει ότι τα τύμπανα του πολέμου θα σιγάσουν γρήγορα, ότι τα παιδιά της θα πάνε στο σχολείο, κι ότι δε θα ζουν με το φόβο της επιβίωσης αλλά με την ποιότητα μια δημιουργικής μακραίωνης ζωής. Η γυναίκα που έχει ντυθεί ειρήνη και ουρλιάζει μέσα από τα μύχια της ψυχής της ενάντια σε κάθε πόλεμο, γιατί η ίδια είναι η ζωή.
Η Πινακοθήκη λειτουργεί Κυριακή αλλά και καθημερινές Τετάρτη- Πέμπτη 10:00-14:00| και απόγευμα. Παρασκευή -Σάββατο και Κυριακή 10:00-14:00Η Τέχνη κυοφορεί μηνύματα που μόνο καλύτερους μπορούν να μας κάνουν, αλλά και να μας δώσουν ελπίδα.
Συραγώ Χορταριά
