Για πολεμικές επιχειρήσεις πρόκειται, όχι για Χολιγουντιανές υπερπαραγωγές. Ψευδεπίγραφος στόχος: Η εισαγωγή Δημοκρατίας στην Περσία.
Πως έγινε το 2003 (Μάρτιος ήταν και τότε) επί Τζορτζ Μπους, με την επιχείρηση “ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ” την εισβολή δηλαδή στο Ιράκ, με δήθεν τον εκδημοκρατισμό της χώρας, που δεν επήλθε ποτέ;
Πως έγινε στο Αφγανιστάν; Στην Λιβύη; Προχθές στην Βενεζουέλα; Αύριο στην Κούβα; Μεθαύριο στη Γροιλανδία; Σε κάθε τόπο που ορέγεται το βουλιμικό “Μεγαλείο της Αμερικής”;
Ο εφιαλτικά αδίστακτος πλανητάρχης αδιαφόρησε για την γνώμη όχι μόνο του ΟΗΕ που τον περιφρονεί , όχι μόνο των συμμάχων του στο ΝΑΤΟ (που τους θέλει υποτακτικούς), αλλά και του ΚΟΓΚΡΕΣΟΥ. Φόρεσε το καπελάκι του, για να σιγουρέψει το Νόμπελ Ειρήνης, κήρυξε ένα ακόμη πόλεμο. Με μια οικογένεια που δολαριοποιεί τα πάντα με χυδαίο αμοραλισμό, όλα παίζονται.
Άλλες οικογένειες όμως πενθούν το μέγιστο πένθος: τον θάνατο των παιδιών τους από οβίδες. Αμερικανοί και Ισραηλινοί καμαρώνουν για τα “ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΑ” πλήγματα αφενός και την (CIA) και τη (ΜΟΣΑΝΤ) αφετέρου.
Ξέρουν που βρίσκονται ανά πάσα στιγμή οι Μουλάδες, οι Πυρηνικοί Επιστήμονες, ο τελευταίος των τελευταίων “Φρουρός της επανάστασης”.
Μες την πολύ δουλειά όμως, τους διέφυγε ότι αυτό που σημάδευαν στο Μινάμπ δεν ήταν Στρατόπεδο, Διοικητήριο ή Τηλεοπτικό κτίριο. Σχολείο Θηλέων ήταν και κοντά ένα Αθλητικό Κέντρο.
Σκοτώθηκαν δεκάδες παιδιά. Και; Οι εκκαθαριστές τους διακινούν δέκα αυτοαπαλλακτικά σενάρια. Και με την εσκεμμένη εξόντωση αμάχων στη Γάζα, το ίδιο γινόταν. Το ίδιο γίνεται.
ΜΠΙΖΑΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ-ΚΡΗΤΙΚΟΛΟΓΟΣ
