Η συνταξιοδότηση στα 62 και μάλιστα με 40 χρόνια ασφάλισης, είναι από μόνη της μια επώδυνη διαδικασία.
Ειδικά εάν συνυπολογιστούν οι περίοδοι ανεργίας (ιδιωτικός τομέας), αλλά και η επιβάρυνση του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών όσον αφορά τους ελευθέρους επαγγελματίες.
Παρά ταύτα, το γεγονός δηλαδή ότι τα όρια ηλικίας έχουν αυξηθεί σημαντικά, ειδικά μετά το γ’ μνημόνιο τον Αύγουστο του 2015, η κυβέρνηση εξακολουθεί να θεωρεί ότι οι εν λόγω προϋποθέσεις είναι… ευνοϊκές.
Γιατί, πώς αλλιώς θα μπορούσε να ερμηνεύσει κανείς τον αποκλεισμό από το επίδομα των 300 ευρώ (Νοέμβριος) όσων είναι κάτω των 65 ετών.
Γιατί, αντικειμενικά, η κυβέρνηση αυξάνει το όριο ηλικίας για το «Δώρο»…
Για ανθρώπους που βγήκαν στη σύνταξη με καθεστώς Βαρέων, για νοσηλεύτριες που εργάστηκαν ακόμη και 44 χρόνια (από την τρυφερή ηλικία των 18 ετών), για οικοδόμους και εργαζόμενους στις στοές, δεν προβλέπεται η παραμικρή ενίσχυση. Ακόμη και εάν έχουν εισόδημα της τάξης των 500 ή 700 ευρώ το μήνα. Αποκλείονται με μόνο κριτήριο την… νεαρά ηλικία.
