Σχεδόν διπλάσια σε σχέση με πέρυσι ενδέχεται να είναι η φετινή ελαιοπαραγωγή στην Κρήτη, με τις εκτιμήσεις να ανεβάζουν την ποσότητα στους 100.000 τόνους, έναντι 57.000 τόνων την προηγούμενη χρονιά. Την εκτίμηση αυτή διατυπώνει ο αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Οικονομίας, Σταύρος Τζεδάκης, εκφράζοντας την προσδοκία για μια καλή παραγωγική χρονιά, τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα.
Ωστόσο, η αυξημένη παραγωγή δεν αρκεί από μόνη της για να διασφαλίσει ένα βιώσιμο εισόδημα για τους ελαιοπαραγωγούς. Το υψηλό κόστος καλλιέργειας και συγκομιδής, η έλλειψη εργατικών χεριών και η αβεβαιότητα για τις τιμές δημιουργούν ένα ασφυκτικό περιβάλλον, ενώ η καρπόπτωση που καταγράφεται σε διάφορες περιοχές του νησιού προκαλεί πρόσθετη ανησυχία.
Ο κ. Τζεδάκης αναφέρει ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν τα ελαιοτριβεία στις ΔΑΟΚ, η περσινή παραγωγή έφτασε τους 57.000 τόνους. Με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα, εκτιμά ότι φέτος μπορεί να προσεγγίσει τους 100.000 τόνους, υπό την προϋπόθεση ότι οι καιρικές συνθήκες θα παραμείνουν ευνοϊκές μέχρι την ολοκλήρωση της ελαιοσυγκομιδής.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι δεν καταγράφονται μέχρι στιγμής ιδιαίτερα μεγάλες προσβολές από τον δάκο, γεγονός που δημιουργεί προσδοκίες για μια καλή ποιοτικά παραγωγή. Ωστόσο, οι τελικές ποσότητες και η ποιότητα του ελαιολάδου θα κριθούν από την εξέλιξη της καλλιεργητικής περιόδου.
Καρπόπτωση και προβληματισμός για τη συγκομιδή
Σαφώς καλύτερη σε σχέση με την περσινή χαρακτηρίζει τη φετινή χρονιά ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελαιουργών Ηρακλείου, Πρόδρομος Αφθονίδης, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι η παραγωγή δεν κινείται στα επίπεδα που αναμένονταν. Όπως σημειώνει, μετά την επιβάρυνση που έχουν υποστεί τα ελαιόδεντρα τα τελευταία δύο χρόνια, οι προσδοκίες περιορίζονταν σε μια μεσαία παραγωγική χρονιά.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η καρπόπτωση, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, καταγράφεται σε ολόκληρη την Κρήτη. Τα αίτια του φαινομένου δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί, ενώ παραμένει ο φόβος ότι οι καιρικές συνθήκες μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση.
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελαιουργών Ηρακλείου εκτιμά ότι η συγκομιδή θα ενταθεί στις αρχές Νοεμβρίου. Όπως εξηγεί, οι παραγωγοί χρειάζεται να επιλέξουν τον κατάλληλο χρόνο συγκομιδής, λαμβάνοντας υπόψη τον κύκλο της ελιάς και τις συνθήκες που επικρατούν. Ωστόσο, η καρπόπτωση ασκεί πίεση για την επίσπευση των εργασιών.
Το μεγάλο στοίχημα των τιμών
Παρά τις εκτιμήσεις για αυξημένη παραγωγή, το ενδιαφέρον στρέφεται στις τιμές με τις οποίες θα διατεθεί το νέο ελαιόλαδο. Ο Πρόδρομος Αφθονίδης εκφράζει την ελπίδα ότι θα ξεπεράσουν τα 4 ευρώ το κιλό, επισημαίνοντας ότι καθοριστικό ρόλο θα παίξει η ποιότητα του προϊόντος.
Από την πλευρά του, ο πρώην διευθυντής του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και επιστημονικός σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ, Νίκος Μιχελάκης, επισημαίνει ότι οι τελευταίες τιμές που είναι γνωστές κυμαίνονται περίπου από 3,60 έως 4 ευρώ το κιλό. Όπως τονίζει, τα επίπεδα αυτά δεν επαρκούν για να καλύψουν το συνολικό κόστος παραγωγής, στο οποίο περιλαμβάνονται τα ημερομίσθια για τη συγκομιδή, τα λιπάσματα, τα φυτοφάρμακα και οι υπόλοιπες καλλιεργητικές δαπάνες.
Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι τα προβλήματα του κρητικού ελαιολάδου δεν περιορίζονται στην παραγωγή, αλλά επεκτείνονται κυρίως στη διάθεση και την πώληση του προϊόντος. Η αδυναμία εξασφάλισης ικανοποιητικών τιμών, σε συνδυασμό με τις αυξημένες δαπάνες, δημιουργεί σοβαρές δυσκολίες για την επιβίωση των ελαιοπαραγωγών.
Την ίδια ώρα, ο Σταύρος Τζεδάκης αναγνωρίζει ότι οι συνθήκες στην αγορά δεν ξεκινούν με τους καλύτερους οιωνούς. Όπως επισημαίνει, το αυξημένο κόστος παραγωγής και η έλλειψη εργατικών χεριών επιβαρύνουν σημαντικά τους παραγωγούς, οι οποίοι αναμένουν να διαπιστώσουν σε ποια επίπεδα θα κινηθούν οι τιμές με την έναρξη της νέας εμπορικής περιόδου.
«Φυτοζωούν οι παραγωγοί»
Σε ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση περιγράφει τους ελαιοπαραγωγούς ο Πρόδρομος Αφθονίδης, χρησιμοποιώντας χαρακτηριστικά τη φράση «φυτοζωούν, με μία κουβέντα».
Όπως αναφέρει, οι ελαιουργοί συμμερίζονται την αγωνία των παραγωγών, καθώς η βιωσιμότητα ολόκληρης της αλυσίδας του κρητικού ελαιολάδου εξαρτάται από τη δική τους οικονομική αντοχή. «Χωρίς παραγωγούς δεν υπάρχει λόγος να υπάρχουν ελαιουργεία, μονάδες τυποποίησης και ολόκληρη η αλυσίδα που αφορά το κρητικό ελαιόλαδο», τονίζει, εκφράζοντας παράλληλα την αγανάκτησή του για την έλλειψη ουσιαστικής στήριξης από την Πολιτεία.
Ο ίδιος αντιπαραβάλλει την κατάσταση στην Ελλάδα με τις ενισχύσεις που, όπως αναφέρει, διαθέτει η ισπανική κυβέρνηση για την αγορά λιπασμάτων, θέτοντας το ερώτημα ποια αντίστοιχη μέριμνα υπάρχει για τους Έλληνες παραγωγούς. Παράλληλα, εκφράζει την απογοήτευσή του για τη διαχρονική απουσία λύσεων στα προβλήματα του κλάδου, σημειώνοντας ότι οι παραγωγοί και οι επιχειρήσεις προσπαθούν να παραμείνουν ενεργοί μέσα σε ένα ολοένα δυσκολότερο οικονομικό περιβάλλον.
Οι πιέσεις δεν αφήνουν ανεπηρέαστα ούτε τα ελαιουργεία. Σύμφωνα με τον κ. Αφθονίδη, περίπου 15 ελαιουργεία στον νομό Ηρακλείου δεν λειτουργούν πλέον. Ορισμένα έκλεισαν πριν από χρόνια λόγω συνταξιοδότησης των ιδιοκτητών τους, ενώ άλλες επιχειρήσεις αναγκάστηκαν να διακόψουν τη λειτουργία τους επειδή δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις οικονομικές απαιτήσεις.
Εγκατάλειψη ελαιώνων και αδύναμη διαπραγματευτική
θέση
Τον κίνδυνο εγκατάλειψης της ελαιοκαλλιέργειας αναδεικνύει ο Νίκος Μιχελάκης, επισημαίνοντας ότι σε ορισμένες περιοχές η συγκομιδή δεν είναι πλέον οικονομικά συμφέρουσα. Το πρόβλημα είναι εντονότερο σε περιοχές με χαμηλότερη παραγωγή, όπως η ανατολική Κρήτη και ιδιαίτερα το Λασίθι, όπου τα έσοδα μπορεί να μην καλύπτουν τις δαπάνες συλλογής του καρπού.
Όπως τονίζει, η εγκατάλειψη των ελαιώνων δεν αποτελεί πλέον μόνο έναν μελλοντικό κίνδυνο, αλλά μια πραγματικότητα που εξελίσσεται. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί πρόσθετες ανησυχίες για τη συνέχεια της παραγωγής, αλλά και για την ποιότητα του ελαιολάδου.
Σημαντικό πρόβλημα αποτελεί, σύμφωνα με τον ίδιο, και ο κατακερματισμός της προσφοράς. Στην Κρήτη λειτουργούν περίπου 560 ελαιοτριβεία, ενώ οι αγοραστές του ελαιολάδου είναι πολύ λιγότεροι, γεγονός που περιορίζει τη διαπραγματευτική δύναμη των παραγωγών και των επιχειρήσεων. Όπως επισημαίνει, η καλύτερη οργάνωση και συγκέντρωση της προσφοράς θα μπορούσε να συμβάλει στην επίτευξη ευνοϊκότερων όρων πώλησης.
Παράλληλα, θεωρεί αναγκαία τη στροφή προς το επώνυμο, τυποποιημένο ελαιόλαδο, με ισχυρή κρητική ταυτότητα. Όπως αναφέρει, στο νησί έχουν δημιουργηθεί 148 μονάδες τυποποίησης, ωστόσο απαιτείται μεγαλύτερη προσπάθεια για την ανάπτυξη κρητικών εμπορικών σημάτων και την προώθησή τους στις διεθνείς αγορές.
Προσθήκη του fonimaleviziou.gr στην Google
