Μπροστά στις κάμερες, ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, στάθηκε δίπλα στους ηγέτες των δύο παγκόσμιων υπερδυνάμεων. Έλαβε δημόσια επαίνους από έναν εξ αυτών, τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος τον αποκάλεσε «φίλο μου». Και δήλωσε, ανάμεσα στις συναντήσεις του με τουλάχιστον επτά ηγέτες από όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια δύο ημερών, ότι οι προσπάθειες απομόνωσης της χώρας του είχαν αποτύχει.
Ο Πούτιν αναδείχθηκε ως ο μεγάλος νικητής μετά από τη συνάντηση την Πέμπτη με τον Τραμπ και τον Κινέζο ηγέτη, Σι Τζινπίνγκ, κατά τη διάρκεια μιας συνόδου κορυφής στη Σεντζέν της Κίνας, γράφουν οι New York Times σε ανάλυσή τους με τίτλο «Μια σύνοδος κορυφής χαρίζει στον Πούτιν τη νίκη που τόσο λαχταρά: ισότιμη θέση με τις υπερδυνάμεις». Ο Ρώσος ηγέτης αποχώρησε με μια συμβολική νίκη στον αγώνα που διεξάγει για να αποκαταστήσει τη θέση της Ρωσίας ως μεγάλης δύναμης στο επίκεντρο των παγκόσμιων υποθέσεων.
Εμφανιζόμενος δίπλα στον Τραμπ και τον Σι, τους δύο ηγέτες που συνέβαλαν περισσότερο στο να ξεφύγει από την απομόνωση μετά την εισβολή του στην Ουκρανία το 2022, ο Πούτιν έδειξε ότι μπορεί να γίνει αποδεκτός από τις δυνάμεις που μετράνε περισσότερο, χωρίς να κάνει κανένα συμβιβασμό όσον αφορά τον πόλεμο.
«Βάζει τέλος στην απομόνωση που τουλάχιστον η Δύση προσπάθησε να του επιβάλει μετά την πλήρη εισβολή», δήλωσε η Άντζελα Στεντ, ειδική σε θέματα Ρωσίας και ανώτερη ερευνήτρια στο American Enterprise Institute. «Να τον, λοιπόν. Συναντάται με τον Σι και τον Τραμπ, και πάνε η απομόνωση και οι κυρώσεις».
Η τριμερής συνάντηση — η πρώτη του είδους της μεταξύ των τριών χωρών — ισοδυναμούσε σε μεγάλο βαθμό με διπλωματικό θέατρο που ανέδειξε τη Ρωσία πέρα από το πραγματικό της κύρος, σημειώνει το δημοσίευμα των New York Times. Η Ρωσία υστερεί τόσο έναντι των ΗΠΑ όσο και της Κίνας σε οικονομική ισχύ, μέγεθος πληθυσμού και τους περισσότερους άλλους βασικούς δείκτες επιρροής.
Η μεγάλη εξαίρεση, εκτός από την έκταση της επικράτειας και ορισμένους φυσικούς πόρους, είναι τα πυρηνικά όπλα. Η Ρωσία διατηρεί το μεγαλύτερο οπλοστάσιο στον κόσμο, κληρονομιά της Σοβιετικής Ένωσης, και ο Πούτιν φρόντισε να μην περάσει αυτό απαρατήρητο από κανέναν από τους συμμετέχοντες.
Λίγες ώρες πριν την άφιξη του Πούτιν στη σύνοδο κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), ρωσικά στρατηγικά πυρηνικά βομβαρδιστικά προσγειώθηκαν στο Βιετνάμ για πρώτη φορά από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης. Στη Σεντζέν, ένας γνωστός φιλοπουτινικός σχολιαστής καταγράφηκε να πλησιάζει με έκπληξη τον Ρώσο αξιωματικό που μετέφερε το «τσεγκέτ», τη συσκευή πυρηνικής διοίκησης και ελέγχου που συνοδεύει παντού τον Ρώσο ηγέτη, και να ρωτά: «Αυτή είναι η πυρηνική βαλίτσα, η ίδια ακριβώς;».
Ο Πούτιν δεν είχε εμφανιστεί αυτοπροσώπως στην ετήσια σύνοδο κορυφής της APEC εδώ και εννέα χρόνια. Η δια ζώσης εκδήλωση είχε ακυρωθεί από το 2019 έως το 2021. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που ανέλαβαν τη διοργάνωση το 2023, δεν τον προσκάλεσαν λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, ενώ ένα διεθνές ένταλμα σύλληψής του σχετικά με τη μεταφορά ουκρανικών παιδιών στη Ρωσία περιέπλεξε τις επισκέψεις του στο Περού και τη Νότια Κορέα το 2024 και το 2025.
Ωστόσο, την Πέμπτη, στον Ρώσο ηγέτη παραχωρήθηκε θέση σε μια σκηνή με κόκκινο χαλί, μαζί με τους Αμερικανούς και Κινέζους ομολόγους του, παρότι έχει κλιμακώσει τον πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας, σκοτώνοντας αριθμό ρεκόρ Ουκρανών αμάχων και υιοθετώντας σκληρή στάση κατά τη διάρκεια των ανανεωμένων προσπαθειών της κυβέρνησης Τραμπ να τερματίσει τη σύγκρουση.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης και μετά από αυτήν, ο Ρώσος ηγέτης και ο Τραμπ επέκριναν σφοδρά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε το ένταλμα σύλληψης εναντίον του Πούτιν.
Σε συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, ο Πούτιν δήλωσε ότι ο ίδιος και ο Τραμπ μοιράζονται μια κοινή προσέγγιση ως προς τις «αξίες του πολιτισμού» και έχουν «ομοιότητα απόψεων», αναφερόμενος σε μια πρόσφατη συζήτηση σχετικά με τη δημοκρατία. «Τι ακριβώς είναι η δημοκρατία; Τι είναι;», ρώτησε ο Πούτιν. «Είναι η φιλελεύθερη τάξη πραγμάτων που ορισμένοι κύκλοι επιδίωξαν και εξακολουθούν να προσπαθούν να επιβάλουν σε ολόκληρο τον κόσμο, διαμορφωμένη σύμφωνα με το δικό τους σχέδιο; Είναι αυτό δημοκρατία ή είναι μια φιλελεύθερη προσπάθεια μονοπώλησης της εξουσίας — στην πραγματικότητα, μια φιλελεύθερη δικτατορία;».
Στην επίσημη δήλωση που εξέδωσαν οι τρεις παγκόσμιοι ηγέτες μετά τη συνάντησή τους δεν έγινε καμία αναφορά στη σύγκρουση στην Ουκρανία, αν και ο Πούτιν και ο Τραμπ συζήτησαν το θέμα κατά τη διάρκεια των συνομιλιών που προηγήθηκαν της τριμερούς συνόδου κορυφής.
Η Ουκρανία και οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν δηλώσει επανειλημμένα ότι πρέπει να συμμετέχουν σε οποιεσδήποτε συζητήσεις αφορούν την ασφάλειά τους. Σε συνέντευξή του στο NBC News πριν από τη σύνοδο κορυφής, ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δήλωσε ότι «οι μεγάλες χώρες πιστεύουν πάντα ότι μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις για το μέλλον ολόκληρου του κόσμου, αλλά αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος, χωρίς αμφιβολία».
Ο Τραμπ και ο Πούτιν, ωστόσο, φαίνεται να μοιράζονται την άποψη ότι «υπάρχουν μόνο λίγοι πραγματικά σοβαροί παράγοντες» στις παγκόσμιες υποθέσεις που έχουν σημασία, ανέφερε η Στεντ, ερευνήτρια του American Enterprise Institute.
«Ο Τραμπ είναι προφανώς ένας εντελώς διαφορετικός πρόεδρος», είπε. «Είναι ευχαριστημένος που τον βλέπουν μαζί με αυτούς τους αυταρχικούς ηγέτες. Πραγματικά δεν τον ενδιαφέρει να τον βλέπουν μαζί με τους Αμερικανούς συμμάχους, είτε Ευρωπαίους είτε Ασιάτες».
Όταν ρωτήθηκε αν η σύνοδος κορυφής της Πέμπτης ισοδυναμούσε με μια νέα Γιάλτα – τη διάσκεψη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου όπου ο Φράνκλιν Ρούζβελτ, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ και ο Ιωσήφ Στάλιν διαπραγματεύτηκαν τη μοίρα της μεταπολεμικής Ευρώπης – ο Πούτιν απάντησε: «Τι ήταν τόσο λάθος με τη Γιάλτα;».
Εδώ και χρόνια, ένας από τους βασικούς λόγους ύπαρξης της διακυβέρνησης του Πούτιν είναι η αναστροφή της παρακμής της ρωσικής δύναμης που ακολούθησε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, την οποία χαρακτήρισε, όπως είναι γνωστό, ως «τη μεγαλύτερη πολιτική καταστροφή του αιώνα».
«Δείξαμε ότι είμαστε αδύναμοι, και οι αδύναμοι νικιούνται», παρατήρησε ο κ. Πούτιν σε ομιλία του το 2004, μετά από τρομοκρατική επίθεση σε σχολείο στο Μπεσλάν. Ο Πούτιν θεωρούσε την απώλεια ισχύος της Μόσχας εξευτελιστική και ταπεινωτική, και τον ενοχλούσε ο τρόπος με τον οποίο τον αντιμετώπιζαν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ως ηγέτη δεύτερης κατηγορίας. Για μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1990 και του 2000, οι ηγέτες των ΗΠΑ δεν θεωρούσαν τη Μόσχα ως δύναμη που έπρεπε να ληφθεί υπόψη ή να φοβηθεί στις παγκόσμιες υποθέσεις.
Μετά τη σύνοδο κορυφής της Πέμπτης, που του προσέδωσε τα χαρακτηριστικά ενός ηγέτη υπερδύναμης, ο Πούτιν αφιέρωσε μέρος της συνέντευξης Τύπου του για να δηλώσει ότι δεν ήταν υπεύθυνος για την εισβολή στην Ουκρανία, αποδίδοντας αντίθετα την ευθύνη στις προηγούμενες δυτικές ελίτ.
«Δεν έδωσαν δεκάρα για τη γνώμη μας, επειδή πίστευαν ότι δεν είχε μείνει τίποτα να διαπραγματευτούν με τη Ρωσία. Απλά πρέπει να ασκήσεις πίεση», δήλωσε ο Πούτιν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε την Πέμπτη. «Λοιπόν, έφεραν αυτή την πίεση στο σημείο των εχθροπραξιών και του πολέμου».
Προσθήκη του fonimaleviziou.gr στην Google

