Πλήθος κόσμου έδωσε το παρόν χθες το απόγευμα και μέχρι αργά το βράδυ στον εσπερινό, στη Θεία Λειτουργία και στο πανηγύρι που ακολούθησε στο μικρό εκκλησάκι του Αγίου Κήρυκου και της Αγίας Ιουλίττας στην θέση Καντρί Καμάρα, παραμονή του εορτασμού των δύο Αγίων . Το πανέμορφο εκκλησάκι στο λόφο του Πενταμοδίου γιορτάζει κάθε χρόνο από το 1967 η οικογένεια, του Κτήτορα Αντωνίου Εμμ. Καλλιγιαννάκη . Ο συνονόματος εγγονός του, με την πολύτιμή βοήθεια και των άλλων απογόνων του κτήτορα, κάθε χρόνο προσφέρουν πλούσια κεράσματα στους πιστούς, που προσέρχονται για να τιμήσουν την μνήμη των δύο Αγίων και να κάνουν το τάμα τους.
Βοηθούντος της υπέροχης δροσερής βραδιάς στα μέσα ακριβώς του Ιούλη οι πιστοί έμειναν μέχρι πολύ αργά στο προαύλιο του ναού όπου είχαν στρωθεί τα τραπέζια για την φιλοξενία τους!
Οι Άγιοι Κήρυκος και Ιουλίττα οι εξ Ικονίου είναι Μικρασιάτες χριστιανοί μάρτυρες και άγιοι του 3ου αι. που καταγότανε από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας. Η μνήμη των αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης τιμάται στις 15 Ιουλίου.
Η Ιουλίττα με τον υιό της Κήρυκο έζησαν στα χρόνια του Διοκλητιανού και προκειμένου να αποφύγουν τους διωγμούς κατά των χριστιανών κατέφυγαν στην Ταρσό της Κιλικίας.
Ο ηγεμόνας Αλέξανδρος επιχείρησε να τους αναγκάσει να αρνηθούν την πίστη τους. Η Ιουλίττα όμως έμεινε σταθερή στην πίστη της και τιμωρήθηκε με αποκεφαλισμό, ενώ ο Κήρυκος, νήπιο τριών ετών, στην προσπάθεια του να υπερασπισθεί τη μητέρα του, πληγώθηκε θανάσιμα στην κεφαλή καθώς ο ηγεμόνας τον έριξε από τις σκάλες του ανακτόρου. Η μνήμη των δύο αγίων τιμάται στις 15 Ιουλίου.
Οι άγιοι Ιουλίττα και Κήρυκος συγκαταλέγονται στους ιαματικούς αγίους και απεικονίζονται συχνά στη βυζαντινή ζωγραφική και ιδιαίτερα στη μνημειακή, ως μεμονωμένες μορφές ανάμεσα σε άλλους αγίους.
Η λατρεία τους εξαπλώθηκε από τη Μικρά Ασία στα νησιά του Αιγαίου, στην Κρήτη, στην Κύπρο, στην Ιταλία κ.α. Αποτελούν πολιούχους 38 ιταλικών πόλεων όπως του Γκρέτζο (Ιταλία), ενώ από αυτές 5 πόλεις φέρουν το όνομα του αγίου Κηρύκου και μία της αγίας Ιουλίττης (Santa Giuletta στην Παβία). Ιδιαίτερα στην Καππαδοκία θεωρούνται προστάτες άγιοι και μεσολαβητές, γι’ αυτό και συχνά απεικονίζονται κοντά στο ιερό των ναών.
