Στις 12 Αυγούστου ήταν μια ξεχωριστή μέρα για το Γάζι. Μια παρέα που στήθηκε από αγάπη, σεβασμό και μνήμη.
Τρεις άνθρωποι που μπορεί να έφυγαν από κοντά μας, όμως έμειναν για πάντα στις καρδιές όσων είχαν την τύχη να τους γνωρίσουν.
Τρία αστέρια που συνεχίζουν να φωτίζουν τις αναμνήσεις μας. Τρεις φωνές που δεν περνούσαν απαρατήρητες.
Ο Γιώργος Μαρκατάτος, ο δικός μας «Σκανταλογιώργης». Ο Βασίλης Βίστης, ο αγαπημένος «Μπιστοβασίλης». Και ο ξεχωριστός Μιχάλης Μακριδάκης, ο «Μακριδομιχάλης».
Εκείνο το ζεστό Αυγουστιάτικο απόγευμα του Αυγούστου, στο σπίτι του καλού τους φίλου, εκεί όπου κάποτε γράφονταν ιστορίες μέσα από ατελείωτες συζητήσεις, γέλια, πειράγματα και δυνατές
φιλίες, έγινε ένα ξεχωριστό αντάμωμα. Ένα αντάμωμα όπως μόνο ο Γιώργης Ζερβός θα ήξερε να οργανώσει και του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια.
Οι καρέκλες τους μπορεί να έμειναν άδειες, όμως η παρουσία τους ήταν παντού. Στα χαμόγελα, στις ιστορίες που ξαναζωντάνεψαν, στις αναμνήσεις που έκαναν όλους μας να νιώσουμε πως, για
λίγο, ήταν ξανά δίπλα μας, με εκείνη τη ζεστή και γνώριμη ματιά τους. Είμασταν πολλοί εκεί αλλά δεν έχει σημασία.. Η ουσία κρύβεται στη μνήμη και σήμερα κατάλαβα τι σημαίνει να είσαι
ξεχωριστός άνθρωπος όσο ζεις και πόσο και πως σε θυμούνται οι φίλοι σου.
Γιατί οι άνθρωποι δεν χάνονται όσο υπάρχουν καρδιές που τους θυμούνται. Και εκείνη τη μέρα αποδείχθηκε πως η φιλία, η εκτίμηση και η αγάπη είναι πιο δυνατές από τον χρόνο.
Σ.Σ
Προσθήκη του fonimaleviziou.gr στην Google