Ένα ταξίδι αφοσίωσης, τόλμης και αστείρευτου πάθους χαρακτηρίζεται μέχρι σήμερα η διαδρομή της Ελεάννας Πιτσικάκη. Ένα ταξίδι που ξεκίνησε από τα σοκάκια του Μαλεβιζίου και τις αίθουσες του Μουσικού Σχολείου Ηρακλείου, και φθάνει έως τις πανεπιστημιακές έδρες της Γερμανίας και τις μεγάλες μουσικές σκηνές της Ευρώπης. Με ένα κανονάκι στα χέρια -ένα όργανο που ερωτεύτηκε από την πρώτη στιγμή- όπως μας λέει, καταφέρνει να γεφυρώσει την παραδοσιακή μουσική με τη jazz και τον σύγχρονο αυτοσχεδιασμό, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η τέχνη δεν γνωρίζει σύνορα.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ Χρυσούλα Καλλιγιαννάκη
Έχοντας ήδη στο ενεργητικό της σπουδαίες διεθνείς διακρίσεις (όπως το Silver Award στα Global Music Awards για τον δίσκο της «Άρωμα» και τη διάκριση ως φιναλίστ στα InterContinental Music Awards), η Ελεάννα Πιτσικάκη παραμένει μια δημιουργός σε διαρκή εξέλιξη. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η χαρισματική μουσικός μας ανοίγει την καρδιά της. Μιλά για τις προκλήσεις που συνάντησε ξεκινώντας στα 19 της σε μια ξένη χώρα, τη διπλή νίκη της διδασκαλίας σε γερμανικά πανεπιστήμια, τις συνεργασίες με σπουδαία ονόματα του χώρου, αλλά και για τη γλυκιά συγκίνηση που νιώθει κάθε φορά που επιστρέφει για να παίξει στον τόπο της, την Κρήτη.
➢Η πρόσφατη πορεία σας είναι γεμάτη σπουδαίες διακρίσεις (φιναλίστ στα InterContinental Music Awards, Silver Award στα Global Music Awards για το άλμπουμ «Άρωμά»). Τι σημαίνουν αυτά τα βραβεία για εσάς και πώς νιώθετε που η μουσική σας ταξιδεύει τόσο μακριά;
«Οι διακρίσεις αυτές είναι µεγάλη τιµή και, πάνω απ’ όλα, µια επιβεβαίωση ότι η σκληρή δουλειά, η επιμονή και η αγάπη για τη μουσική βρίσκουν τον δρόμο τους. Χαίρομαι ιδιαίτερα που η μουσική µου ταξιδεύει τόσο μακριά και συναντά ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμών. Εύχομαι αυτό το ταξίδι να συνεχιστεί, µε νέες δημιουργίες, νέες συνεργασίες και όμορφες µμουσικές συναντήσεις».
➢Το άλμπουμ σας «Άρωμά» απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και στη Γερμανία. Τι «άρωμά» κουβαλάει αυτός ο δίσκος και ποιο είναι το κεντρικό του μήνυμα;
«Το «Άρωμά» είναι, κατά κάποιον τρόπο, το πρώτο µου µουσικό ηµερολόγιο. Κουβαλά άρωµα Κρήτης, άρωµα µνήµης, µοναξιάς και ταξιδιού. Είναι µια διαδροµή από την Κρήτη έως τη Γερµανία, από τις ρίζες µου έως τη ζωή και τη δηµιουργία µου σήµερα. Μέσα από αυτόν τον δίσκο ήθελα να µοιραστώ εικόνες, συναισθήµατα και στιγµές που µε διαµόρφωσαν».
➢Ζείτε και δηµιουργείτε στη Γερµανία. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για µια Ελληνίδα σολίστ να καθιερωθεί σε µια τόσο απαιτητική ευρωπαϊκή µουσική σκηνή και µάλιστα να διδάσκει πλέον σε πανεπιστηµιακό επίπεδο;
«Ήρθα στη Γερµανία σχετικά µικρή στα 19 και στην αρχή ήταν πραγµατικά δύσκολο, από εκεί που ήµουν στη πλήρη ασφάλεια ξαφνικά βρέθηκα σε µια ξένη χώρα µόνη µου, χωρίς γλώσσα, χωρίς τίποτα! Είχα όµως ένα όνειρο και ήθελα να το παλέψω. Η µουσική σκηνή εδώ είναι πολύ απαιτητική, αλλά αυτό είναι κάτι που µου αρέσει, γιατί σε κρατά συνεχώς σε εγρήγορση και δεν σε αφήνει να επαναπαυτείς. Για µένα είναι µια διπλή νίκη το ότι διδάσκω σε πανεπιστήµια της Γερµανίας. Ξεκίνησα αρκετά νωρίς. Ήδη κατά τη διάρκεια του µεταπτυχιακού µου δηλαδή σε ηλικία 24/25 χρόνων στην Κολωνία δίδαξα εκεί για έναν χρόνο. Το ότι, ως νέα µουσικός που δεν µεγάλωσε στη Γερµανία, κατάφερα να διδάσκω σήµερα σε δύο πανεπιστήµια, είναι κάτι πολύ σηµαντικό και συγκινητικό».
➢Η µουσική σας παντρεύει την παράδοση µε την jazz και τον σύγχρονο αυτοσχεδιασµό. Πώς αντιδρά το ξένο κοινό όταν ακούει το κανονάκι να ξεφεύγει από τα παραδοσιακά ανατολίτικα µονοπάτια και να µπαίνει σε jazz ή άλλες φόρµες;
«Με µεγάλο ενθουσιασµό. Πολλοί άνθρωποι στο εξωτερικό δεν γνωρίζουν καν τι είναι το κανονάκι, οπότε αρχικά εκπλήσσονται από τον ήχο και τις δυνατότητές του. Όταν το ακούν σε jazz, αυτοσχεδιαστικά ή σύγχρονα µουσικά πλαίσια, αντιλαµβάνονται ότι πρόκειται για ένα όργανο µε τεράστια εκφραστική δύναµη. Είναι άλλη µία απόδειξη ότι η µουσική δεν γνωρίζει σύνορα. Ταξιδεύει µαζί µε τους ανθρώπους, συναντά νέες συνθήκες και συνεχίζει να εξελίσσεται».
➢Μέσα από τις συνεργασίες σας (όπως µε την Trickster Orchestra), αναζητάτε διαρκώς νέες µουσικές γλώσσες. Υπάρχει κάποια συνεργασία που ονειρεύεστε ή κάποιος καλλιτέχνης που αποτελεί για εσάς πρότυπο;
«Έχω τη χαρά και την τιµή να έχω ήδη συνεργαστεί µε πολλούς µουσικούς που θαυµάζω, όπως µε την Ευανθία Ρεµπούτσικα, το Παντελής Θαλασσινός το Ross Daly, την Yasmin Levy κ.α. Κάθε συνεργασία είναι ένα νέο µάθηµα και µια ξεχωριστή εµπειρία. Υπάρχουν πάντα καλλιτέχνες που θαυµάζω και µουσικοί µε τους οποίους θα ήθελα να συναντηθώ δηµιουργικά στο µέλλον. Αυτό είναι το όµορφο στη µουσική, οι δρόµοι δεν τελειώνουν ποτέ και οι νέες συναντήσεις µπορούν να ανοίξουν απρόσµενες καλλιτεχνικές διαδροµές».
➢Από το Γάζι και τον Κρουσώνα στις µεγάλες σκηνές της Ευρώπης. Πόσο καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο τόπος καταγωγής σας, οι άνθρωποί του και τα ακούσµατα της Κρήτης στα πρώτα σας µουσικά βήµατα;
«Ο τόπος µου είναι κοµµάτι της ταυτότητάς µου. Οι άνθρωποι, τα ακούσµατα, οι εικόνες και η καθηµερινότητα της Κρήτης µε διαµόρφωσαν πολύ περισσότερο απ’ όσο ίσως καταλάβαινα τότε. Η Κρήτη είναι πάντα παρούσα στον τρόπο που νιώθω και εκφράζοµαι µουσικά».
➢Πώς νιώθετε κάθε φορά που επιστρέφετε για να παίξετε µπροστά στο κοινό του τόπου σας;
«Είναι πάντα πολύ συγκινητικό. Εκεί βρίσκονται άνθρωποι που µε είδαν στην πρώτη µου συναυλία, που µε είδαν να µεγαλώνω και που παρακολουθούν την εξέλιξή µου όλα αυτά τα χρόνια. Κάθε φορά που παίζω στην Κρήτη έχω ένα ξεχωριστό άγχος, γιατί ξέρω ότι θα συναντήσω πολλά γνώριµα πρόσωπα. Είναι όµως ένα όµορφο άγχος, γεµάτο αγάπη και συγκίνηση».
➢Τι συµβουλή θα δίνατε σε ένα νέο παιδί από το Μαλεβίζι ή το Ηράκλειο που ξεκινάει τώρα τις σπουδές του στη µουσική και ονειρεύεται να ακολουθήσει τα βήµατά σας;
«Να ακολουθήσει αυτό που πραγµατικά ονειρεύεται. Αν είναι δικό του όνειρο, θα µπορεί να αντέξει και τις δυσκολίες που θα συναντήσει, γιατί θα γνωρίζει ότι είναι µια δική του επιλογή. Τα όνειρα είναι σαν τη θάλασσα. Δεν τελειώνουν ποτέ. Μεγαλώνουν, αλλάζουν, ανοίγουν νέους ορίζοντες. Το σηµαντικό είναι να υπάρχει αγάπη, δουλειά και πίστη στη διαδροµή».
➢Ποια είναι τα επόµενα άµεσα σχέδιά σας; Τι να περιµένουµε από την Ελεάννα µέσα στο επόµενο διάστηµα σε Ελλάδα και εξωτερικό;
«Εύχοµαι να έρθουν όµορφες µουσικές συναντήσεις, νέες συνεργασίες και αρκετές εµφανίσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Θέλω να συνεχίσω να δηµιουργώ, να εξελίσσοµαι και να µοιράζοµαι τη µουσική µου µε το κοινό».

Κανονάκι: «Έρωτας με την πρώτη ματιά»
➢Θυµάστε την πρώτη φορά που πιάσατε στα χέρια σας το κανονάκι; Τι ήταν αυτό που σας µάγεψε σε αυτό το ιδιαίτερο όργανο;
«Φυσικά και τη θυµάµαι και την πρώτη φορά που το είδα, το άκουσα, αλλά και την πρώτη φορά που κράτησα το δικό µου όργανο στα χέρια µου. Είναι ένα όργανο πραγµατικά µαγικό. Με µάγεψαν ο ήχος του, η ιστορία του και οι αµέτρητες δυνατότητές του. Δεν µπορώ ακριβώς να περιγράψω τι ένιωσα, ήταν σαν αυτό που λέµε έρωτας µε την πρώτη µατιά! Από εκείνη τη στιγµή ένιωσα ότι θέλω να ασχοληθώ µόνο µε αυτό και να το ακολουθήσω επαγγελµατικά. Ήταν µια πολύ καθαρή εσωτερική απόφαση».
➢Η Κρήτη είναι µια περιοχή που έχει τόσο έντονη παράδοση στη λύρα και το λαούτο. Τα ακούσµατα και η µουσική παράδοση του νησιού, σας επηρέασαν ως µουσικό;
«Αναµφίβολα µε επηρέασαν βαθιά. Παρότι ακολούθησα µια διαφορετική µουσική διαδροµή, η κρητική µουσική υπάρχει µέσα µου. Ο τρόπος που αντιλαµβάνοµαι τον ρυθµό, τη µελωδία και τη ζωντανή επικοινωνία µε το κοινό έχει διαµορφωθεί από τα ακούσµατα του τόπου µου. Αυτό φάνηκε και στον πρώτο µου δίσκο, όπου έκανα ενορχήστρωση στο υπέροχο τραγούδι του Κώστα Μουντάκη, «Μεσοπέλαγα αρµενίζω». Μεγάλωσα µε αυτή τη µουσική και αποτελεί την αφετηρία για όλο το ταξίδι µου».
➢Προέρχεστε από µουσική οικογένεια. Πόσο επηρέασε τα βήµατα σας αλλά και την µουσική σας παιδεία;
«Η οικογένειά µου ήταν το πρώτο µου µουσικό σχολείο. Με ενθάρρυνε να αγαπήσω τη µουσική, να δουλεύω µε συνέπεια και να βλέπω την τέχνη ως τρόπο ζωής, όχι µόνο ως επάγγελµα. Η στήριξή τους υπήρξε καθοριστική».
➢Το Μουσικό Σχολείο Ηρακλείου αποτελεί φυτώριο καλλιτεχνών. Ποια εφόδια κρατάτε από τα µαθητικά σας χρόνια εκεί;
«Τα µουσικά σχολεία είναι ένας πραγµατικά σηµαντικός θεσµός στην Ελλάδα. Εκεί δηµιουργούνται πολύ δυνατοί δεσµοί, τόσο µε τους καθηγητές όσο και µε τους συµµαθητές. Ακόµη και σήµερα έχω στενές και όµορφες σχέσεις µε ανθρώπους από εκείνα τα χρόνια. Από µουσικά σχολεία έχουν βγει αστέρια της ελληνική σκηνής! Πέρα από τις γνώσεις, το Μουσικό Σχολείο µου έδωσε µια αίσθηση κοινότητας και µε έµαθε να συνεργάζοµαι, να ακούω και να εξελίσσοµαι µέσα από τη µουσική».

Ελεάννα Πιτσικάκη: Με το κανονάκι της ταξιδεύει μουσικά στην Ευρώπη
Η ταλαντούχα Μαλεβιζιώτισσα σολίστ και ακαδημαϊκός, μιλά στη Φωνή του Μαλεβιζίου για τις διεθνείς διακρίσεις, το προσωπικό της άλμπουμ, τη ζωή στη Γερμανία και τη βαθιά της σύνδεση με τις ρίζες της
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ Χρυσούλα Καλλιγιαννάκη
Ένα ταξίδι αφοσίωσης, τόλμης και αστείρευτου πάθους χαρακτηρίζεται μέχρι σήμερα η διαδρομή της Ελεάννας Πιτσικάκη. Ένα ταξίδι που ξεκίνησε από τα σοκάκια του Μαλεβιζίου και τις αίθουσες του Μουσικού Σχολείου Ηρακλείου, και φθάνει έως τις πανεπιστημιακές έδρες της Γερμανίας και τις μεγάλες μουσικές σκηνές της Ευρώπης. Με ένα κανονάκι στα χέρια -ένα όργανο που ερωτεύτηκε από την πρώτη στιγμή- όπως μας λέει, καταφέρνει να γεφυρώσει την παραδοσιακή μουσική με τη jazz και τον σύγχρονο αυτοσχεδιασμό, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η τέχνη δεν γνωρίζει σύνορα.
Έχοντας ήδη στο ενεργητικό της σπουδαίες διεθνείς διακρίσεις (όπως το Silver Award στα Global Music Awards για τον δίσκο της «Άρωμα» και τη διάκριση ως φιναλίστ στα InterContinental Music Awards), η Ελεάννα Πιτσικάκη παραμένει μια δημιουργός σε διαρκή εξέλιξη. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η χαρισματική μουσικός μας ανοίγει την καρδιά της. Μιλά για τις προκλήσεις που συνάντησε ξεκινώντας στα 19 της σε μια ξένη χώρα, τη διπλή νίκη της διδασκαλίας σε γερμανικά πανεπιστήμια, τις συνεργασίες με σπουδαία ονόματα του χώρου, αλλά και για τη γλυκιά συγκίνηση που νιώθει κάθε φορά που επιστρέφει για να παίξει στον τόπο της, την Κρήτη.
➢Η πρόσφατη πορεία σας είναι γεμάτη σπουδαίες διακρίσεις (φιναλίστ στα InterContinental Music Awards, Silver Award στα Global Music Awards για το άλμπουμ «Άρωμά»). Τι σημαίνουν αυτά τα βραβεία για εσάς και πώς νιώθετε που η μουσική σας ταξιδεύει τόσο μακριά;
«Οι διακρίσεις αυτές είναι µεγάλη τιµή και, πάνω απ’ όλα, µια επιβεβαίωση ότι η σκληρή δουλειά, η επιμονή και η αγάπη για τη μουσική βρίσκουν τον δρόμο τους. Χαίρομαι ιδιαίτερα που η μουσική µου ταξιδεύει τόσο μακριά και συναντά ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμών. Εύχομαι αυτό το ταξίδι να συνεχιστεί, µε νέες δημιουργίες, νέες συνεργασίες και όμορφες µμουσικές συναντήσεις».
➢Το άλμπουμ σας «Άρωμά» απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και στη Γερμανία. Τι «άρωμά» κουβαλάει αυτός ο δίσκος και ποιο είναι το κεντρικό του μήνυμα;
«Το «Άρωμά» είναι, κατά κάποιον τρόπο, το πρώτο µου µουσικό ηµερολόγιο. Κουβαλά άρωµα Κρήτης, άρωµα µνήµης, µοναξιάς και ταξιδιού. Είναι µια διαδροµή από την Κρήτη έως τη Γερµανία, από τις ρίζες µου έως τη ζωή και τη δηµιουργία µου σήµερα. Μέσα από αυτόν τον δίσκο ήθελα να µοιραστώ εικόνες, συναισθήµατα και στιγµές που µε διαµόρφωσαν».
➢Ζείτε και δηµιουργείτε στη Γερµανία. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για µια Ελληνίδα σολίστ να καθιερωθεί σε µια τόσο απαιτητική ευρωπαϊκή µουσική σκηνή και µάλιστα να διδάσκει πλέον σε πανεπιστηµιακό επίπεδο;
«Ήρθα στη Γερµανία σχετικά µικρή στα 19 και στην αρχή ήταν πραγµατικά δύσκολο, από εκεί που ήµουν στη πλήρη ασφάλεια ξαφνικά βρέθηκα σε µια ξένη χώρα µόνη µου, χωρίς γλώσσα, χωρίς τίποτα! Είχα όµως ένα όνειρο και ήθελα να το παλέψω. Η µουσική σκηνή εδώ είναι πολύ απαιτητική, αλλά αυτό είναι κάτι που µου αρέσει, γιατί σε κρατά συνεχώς σε εγρήγορση και δεν σε αφήνει να επαναπαυτείς. Για µένα είναι µια διπλή νίκη το ότι διδάσκω σε πανεπιστήµια της Γερµανίας. Ξεκίνησα αρκετά νωρίς. Ήδη κατά τη διάρκεια του µεταπτυχιακού µου δηλαδή σε ηλικία 24/25 χρόνων στην Κολωνία δίδαξα εκεί για έναν χρόνο. Το ότι, ως νέα µουσικός που δεν µεγάλωσε στη Γερµανία, κατάφερα να διδάσκω σήµερα σε δύο πανεπιστήµια, είναι κάτι πολύ σηµαντικό και συγκινητικό».
➢Η µουσική σας παντρεύει την παράδοση µε την jazz και τον σύγχρονο αυτοσχεδιασµό. Πώς αντιδρά το ξένο κοινό όταν ακούει το κανονάκι να ξεφεύγει από τα παραδοσιακά ανατολίτικα µονοπάτια και να µπαίνει σε jazz ή άλλες φόρµες;
«Με µεγάλο ενθουσιασµό. Πολλοί άνθρωποι στο εξωτερικό δεν γνωρίζουν καν τι είναι το κανονάκι, οπότε αρχικά εκπλήσσονται από τον ήχο και τις δυνατότητές του. Όταν το ακούν σε jazz, αυτοσχεδιαστικά ή σύγχρονα µουσικά πλαίσια, αντιλαµβάνονται ότι πρόκειται για ένα όργανο µε τεράστια εκφραστική δύναµη. Είναι άλλη µία απόδειξη ότι η µουσική δεν γνωρίζει σύνορα. Ταξιδεύει µαζί µε τους ανθρώπους, συναντά νέες συνθήκες και συνεχίζει να εξελίσσεται».
➢Μέσα από τις συνεργασίες σας (όπως µε την Trickster Orchestra), αναζητάτε διαρκώς νέες µουσικές γλώσσες. Υπάρχει κάποια συνεργασία που ονειρεύεστε ή κάποιος καλλιτέχνης που αποτελεί για εσάς πρότυπο;
«Έχω τη χαρά και την τιµή να έχω ήδη συνεργαστεί µε πολλούς µουσικούς που θαυµάζω, όπως µε την Ευανθία Ρεµπούτσικα, το Παντελής Θαλασσινός το Ross Daly, την Yasmin Levy κ.α. Κάθε συνεργασία είναι ένα νέο µάθηµα και µια ξεχωριστή εµπειρία. Υπάρχουν πάντα καλλιτέχνες που θαυµάζω και µουσικοί µε τους οποίους θα ήθελα να συναντηθώ δηµιουργικά στο µέλλον. Αυτό είναι το όµορφο στη µουσική, οι δρόµοι δεν τελειώνουν ποτέ και οι νέες συναντήσεις µπορούν να ανοίξουν απρόσµενες καλλιτεχνικές διαδροµές».
➢Από το Γάζι και τον Κρουσώνα στις µεγάλες σκηνές της Ευρώπης. Πόσο καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο τόπος καταγωγής σας, οι άνθρωποί του και τα ακούσµατα της Κρήτης στα πρώτα σας µουσικά βήµατα;
«Ο τόπος µου είναι κοµµάτι της ταυτότητάς µου. Οι άνθρωποι, τα ακούσµατα, οι εικόνες και η καθηµερινότητα της Κρήτης µε διαµόρφωσαν πολύ περισσότερο απ’ όσο ίσως καταλάβαινα τότε. Η Κρήτη είναι πάντα παρούσα στον τρόπο που νιώθω και εκφράζοµαι µουσικά».
➢Πώς νιώθετε κάθε φορά που επιστρέφετε για να παίξετε µπροστά στο κοινό του τόπου σας;
«Είναι πάντα πολύ συγκινητικό. Εκεί βρίσκονται άνθρωποι που µε είδαν στην πρώτη µου συναυλία, που µε είδαν να µεγαλώνω και που παρακολουθούν την εξέλιξή µου όλα αυτά τα χρόνια. Κάθε φορά που παίζω στην Κρήτη έχω ένα ξεχωριστό άγχος, γιατί ξέρω ότι θα συναντήσω πολλά γνώριµα πρόσωπα. Είναι όµως ένα όµορφο άγχος, γεµάτο αγάπη και συγκίνηση».
➢Τι συµβουλή θα δίνατε σε ένα νέο παιδί από το Μαλεβίζι ή το Ηράκλειο που ξεκινάει τώρα τις σπουδές του στη µουσική και ονειρεύεται να ακολουθήσει τα βήµατά σας;
«Να ακολουθήσει αυτό που πραγµατικά ονειρεύεται. Αν είναι δικό του όνειρο, θα µπορεί να αντέξει και τις δυσκολίες που θα συναντήσει, γιατί θα γνωρίζει ότι είναι µια δική του επιλογή. Τα όνειρα είναι σαν τη θάλασσα. Δεν τελειώνουν ποτέ. Μεγαλώνουν, αλλάζουν, ανοίγουν νέους ορίζοντες. Το σηµαντικό είναι να υπάρχει αγάπη, δουλειά και πίστη στη διαδροµή».
➢Ποια είναι τα επόµενα άµεσα σχέδιά σας; Τι να περιµένουµε από την Ελεάννα µέσα στο επόµενο διάστηµα σε Ελλάδα και εξωτερικό;
«Εύχοµαι να έρθουν όµορφες µουσικές συναντήσεις, νέες συνεργασίες και αρκετές εµφανίσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Θέλω να συνεχίσω να δηµιουργώ, να εξελίσσοµαι και να µοιράζοµαι τη µουσική µου µε το κοινό».
===================================
Κανονάκι: «Έρωτας με την πρώτη ματιά»
➢Θυµάστε την πρώτη φορά που πιάσατε στα χέρια σας το κανονάκι; Τι ήταν αυτό που σας µάγεψε σε αυτό το ιδιαίτερο όργανο;
«Φυσικά και τη θυµάµαι και την πρώτη φορά που το είδα, το άκουσα, αλλά και την πρώτη φορά που κράτησα το δικό µου όργανο στα χέρια µου. Είναι ένα όργανο πραγµατικά µαγικό. Με µάγεψαν ο ήχος του, η ιστορία του και οι αµέτρητες δυνατότητές του. Δεν µπορώ ακριβώς να περιγράψω τι ένιωσα, ήταν σαν αυτό που λέµε έρωτας µε την πρώτη µατιά! Από εκείνη τη στιγµή ένιωσα ότι θέλω να ασχοληθώ µόνο µε αυτό και να το ακολουθήσω επαγγελµατικά. Ήταν µια πολύ καθαρή εσωτερική απόφαση».
➢Η Κρήτη είναι µια περιοχή που έχει τόσο έντονη παράδοση στη λύρα και το λαούτο. Τα ακούσµατα και η µουσική παράδοση του νησιού, σας επηρέασαν ως µουσικό;
«Αναµφίβολα µε επηρέασαν βαθιά. Παρότι ακολούθησα µια διαφορετική µουσική διαδροµή, η κρητική µουσική υπάρχει µέσα µου. Ο τρόπος που αντιλαµβάνοµαι τον ρυθµό, τη µελωδία και τη ζωντανή επικοινωνία µε το κοινό έχει διαµορφωθεί από τα ακούσµατα του τόπου µου. Αυτό φάνηκε και στον πρώτο µου δίσκο, όπου έκανα ενορχήστρωση στο υπέροχο τραγούδι του Κώστα Μουντάκη, «Μεσοπέλαγα αρµενίζω». Μεγάλωσα µε αυτή τη µουσική και αποτελεί την αφετηρία για όλο το ταξίδι µου».
➢Προέρχεστε από µουσική οικογένεια. Πόσο επηρέασε τα βήµατα σας αλλά και την µουσική σας παιδεία;
«Η οικογένειά µου ήταν το πρώτο µου µουσικό σχολείο. Με ενθάρρυνε να αγαπήσω τη µουσική, να δουλεύω µε συνέπεια και να βλέπω την τέχνη ως τρόπο ζωής, όχι µόνο ως επάγγελµα. Η στήριξή τους υπήρξε καθοριστική».
➢Το Μουσικό Σχολείο Ηρακλείου αποτελεί φυτώριο καλλιτεχνών. Ποια εφόδια κρατάτε από τα µαθητικά σας χρόνια εκεί;
«Τα µουσικά σχολεία είναι ένας πραγµατικά σηµαντικός θεσµός στην Ελλάδα. Εκεί δηµιουργούνται πολύ δυνατοί δεσµοί, τόσο µε τους καθηγητές όσο και µε τους συµµαθητές. Ακόµη και σήµερα έχω στενές και όµορφες σχέσεις µε ανθρώπους από εκείνα τα χρόνια. Από µουσικά σχολεία έχουν βγει αστέρια της ελληνική σκηνής! Πέρα από τις γνώσεις, το Μουσικό Σχολείο µου έδωσε µια αίσθηση κοινότητας και µε έµαθε να συνεργάζοµαι, να ακούω και να εξελίσσοµαι µέσα από τη µουσική».
