ΟΦΑΜ για Λαδουκάκη: “Ήσουν η ψυχή της ομάδας – Ένα κομμάτι που δεν φεύγει ποτέ”
Ο ίδιος ανέφερε πως προσωπικοί λόγοι τον οδηγούν σε αυτή την απόφαση, τονίζοντας ότι αποχωρεί «γεμάτος» και με το κεφάλι ψηλά, έχοντας συμβάλει στο να φτάσει ο σύλλογος στο υψηλότερο επίπεδο της ιστορίας του, με οργάνωση, ακαδημίες και αγωνιστική επιτυχία.
Παράλληλα, ευχαρίστησε όλους όσοι στάθηκαν στο πλευρό της ομάδας όλα αυτά τα χρόνια, ενώ στάθηκε και στο γηπεδικό ζήτημα, εκφράζοντας την ελπίδα για στήριξη από τους αρμόδιους φορείς.
Το μήνυμα του Γιάννη Λαδουκάκη:
Στα 20 χρόνια συνολικά που υπηρέτησα την ομάδα έζησα πολλές χαρές αλλά και πάρα πολλές λύπες. Φεύγω όμως γεμάτος και με το κεφάλι ψηλά, κυρίως γιατί κέρδισα το στοίχημα με τον εαυτό μου, ώστε όταν έρθει η ώρα να φύγω να μην αφήσω “καμένη γη”, αλλά να αφήσω την ομάδα στο ανώτερο επίπεδο που υπήρξε ποτέ, με πλήρη οργάνωση, με λειτουργία ακαδημίας και πρωταθλήτρια.
Δεν άφησα την ομάδα όταν πηγαίναμε 11 άτομα όλα κι όλα να παίξουμε πριν λίγα χρόνια, αλλά τώρα που είναι παράδειγμα λειτουργίας, ώστε να είναι εύκολο για όποιον με αντικαταστήσει. Και αυτή τη στιγμή έβαλα την ομάδα πάνω απ’ όλα, όπως έκανα όλα αυτά τα χρόνια.
Θέλω να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά που βοήθησαν αυτή την προσπάθεια, τους προπονητές, τους προέδρους, αλλά κυρίως όλους αυτούς που στήριξαν οικονομικά και ηθικά και μου άνοιξαν κάθε πόρτα που χτύπησα.
Ελπίζω τώρα που αποχωρώ να σκύψουν πιο ζεστά πάνω από τα προβλήματα της ομάδας, κυρίως το γηπεδικό, οι τοπικοί άρχοντες. Δεν αξίζει για αυτή την ομάδα και την περιοχή να ταλαιπωρείται κάθε χρόνο από γήπεδο σε γήπεδο.
Εύχομαι υγεία σε όλο τον κόσμο και ειρήνη παντού. Να σταματήσει αυτή η αιματοχυσία με τόσους αθώους νεκρούς και παιδιά που χάνονται άδικα. Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα. Μην τρελαίνεστε για το ποδόσφαιρο, είναι για να περνάει η ώρα μας και να καθαρίζει το μυαλό μας».
Αναλυτικά η απάντηση- ανακοίνωση του ΟΦΑΜ:
“Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν περνούν απλώς από μια ομάδα… γίνονται κομμάτι της ψυχής της.
Ο Γιάννης Λαδουκάκης είναι ένας από αυτούς.
Σήμερα δεν λέμε απλώς ένα «ευχαριστώ».
Σήμερα στεκόμαστε με σεβασμό και συγκίνηση μπροστά σε μια πορεία ζωής, δεμένη άρρηκτα με την ομάδα μας.
Με την ομάδα που αγάπησε όσο λίγοι… και που τον αγάπησε όσο κανείς.
Για 20 ολόκληρα, συνεχόμενα χρόνια, στάθηκε εκεί.
Στα εύκολα, αλλά κυρίως στα δύσκολα. Με αυταπάρνηση, με πάθος, με πίστη.
Δεν μέτρησε ώρες, δεν ζύγισε κόπο, δεν ζήτησε τίποτα. Έδωσε μόνο. Έδωσε την καρδιά του.
Η προσφορά του δεν αποτυπώνεται μόνο σε αγώνες και στιγμές.
Αποτυπώνεται στις αξίες που άφησε πίσω, στους ανθρώπους που ενέπνευσε, στα θεμέλια που βοήθησε να μπουν για να στέκεται σήμερα η ομάδα μας περήφανη.
Και αν μιλάμε για τη νεότερη ιστορία της ομάδας μας, το όνομά του δεν μπορεί παρά να βρίσκεται στην αρχή της.
Ήταν από τους πρωτεργάτες της επανίδρυσης, από εκείνους που πίστεψαν όταν όλα έμοιαζαν δύσκολα. Από εκείνους που δεν τα παράτησαν ποτέ.
Γιάννη, δεν ήσουν απλώς μέρος της ομάδας. Ήσουν η ψυχή της. Ένα κομμάτι που δεν αντικαθίσταται, δεν ξεχνιέται, δεν φεύγει ποτέ.
Σε ευχαριστούμε για κάθε στιγμή, για κάθε αγώνα, για κάθε συναίσθημα. Για όλα όσα μας έμαθες, ακόμα κι όταν δεν το καταλάβαμε τότε.
Γιατί τελικά, κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Μένουν στις κερκίδες, στα αποδυτήρια, στις μνήμες και στις καρδιές μας.
Οι φίλοι δεν λένε «αντίο». Λένε «εις το επανιδείν».
Και το δικό σου όνομα, Γιάννη, έχει ήδη γραφτεί για πάντα δίπλα στο όνομα ΟΦΑΜ
