Της Ελένης Δ. Μπουχαλάκη
Με αφορμή τον θάνατο του 53χρονου εικονολήπτη από τον σαϊτοπόλεμο στην Καλαμάτα, όταν μια σαϊτα έφυγε από τα χέρια σαϊτομάχου και τον τραυμάτισε θανάσιμα το βράδυ της Κυριακής του Πάσχα, θα θέλαμε να εκφράσουμε απλά μια απορία.
Σίγουρα ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν είναι το πρώτο θύμα αυτών των εθίμων που επικρατούν στη χώρα μας τις Άγιες ημέρες του Πάσχα.
Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν παρόμοια έθιμα, με κροτίδες, βεγγαλικά και διάφορα άλλα, που σκοπός μας δεν είναι να τα αναλύσουμε και να πούμε τι και πως, αλλά ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ.
Χθες ήταν στην Καλαμάτα, ένα κοριτσάκι στη Θήβα χτυπήθηκε από σφαίρα και δίνει μάχη να κρατηθεί στη ζωή και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.
Σε αυτό το σημείο τίθεται το μεγάλο ερωτηματικό. Γιατί θα πρέπει να γιορτάζεται έτσι το Πάσχα; Γιατί να χάνονται ανθρώπινες ζωές; Το Πάσχα είναι ημέρα χαράς, γιορτής και ευλογίας. Είναι Ανάσταση ψυχών και όχι θάνατος.
Μήπως θα έπρεπε όλα αυτά τα έθιμα πλέον να σταματήσουν; Αρκετά θύματα έχουμε θρηνήσει στο πέρασμα των χρόνων…
