Με κατανυκτική ατμόσφαιρα και εκατοντάδες πιστών να έχουν κατακλύσει το εσωτερικό του Αγίου Γεωργίου αλλά και τον περίβολο της κεντρικής εκκλησίας του Φόδελε, συντελέστηκε η Λειτουργία της Μεγάλης Παρασκευής.
Όπως συνηθίζεται εδώ και πολλά χρόνια στο Φόδελε, η τοπική κοινωνία μικροί και μεγάλοι είναι ενεργοί, σε μια μεγαλειώδη στιγμή, όπου η Ζωή Εν Τάφω αποκτά το νόημα και το αίσθημα της θλίψης όλων των στοιχείων που συνθέτουν την πλάση, αλλά με την ελπίδα της αναγέννησης χωρίς το βάρος της αμαρτίας.
Πλημμυρισμένος ο Ναός κατά τον όρθρο του Μεγάλου Σαββάτου και η υμνολογία είναι σχετική με την ταφή του Κυρίου από τους Ιωσήφ και Νικόδημο και την κάθοδο της ψυχής Του στα σκοτεινά βασίλεια του Άδη. Σχετικά τα τροπάρια: «Ο ευσχήμων Ιωσήφ…», και «Ότε κατήλθες προς τον θάνατον…».
Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ψάλλοντας σε τρεις στάσεις (μέρη) τα λεγόμενα Εγκώμια, μικρά τροπάρια πολύ αγαπητά στο λαό, αγνώστου ποιητή. Τα πιο γνωστά είναι: «Η ζωή εν τάφῳ…», «Άξιον εστί μεγαλύνειν…», «Αι γενεαὶ πάσαι…» και «Ω γλυκύ μου Έαρ…».
Όλα τα τροπάρια ή Μεγαλυνάρια , ακούστηκαν από τα κορίτσια , που μοιρολογούν, μέσα από τους ακατάλυτους στοίχους , που περιγράφουν το μαρτύριο του Χριστού αλλά και τον θρήνο της Παναγίας.
Οι τρυφερές φωνές τους με τη θλίψη να διακατέχει ως συναίσθημα την Κάθοδο στον Κάτω κόσμο του Θεανθρώπου, ακούγονται και έξω καθώς το πλήθος των πιστών περνάει στη συμβολική στιγμή της προσκύνησης αλλά και της Καθόδου στον Άδη, από το σκότος στη ζωή σε μια πνευματική ένωση με το θείο.
Η παράδοση επιτάσσει την προσκύνηση και την ταπείνωση μπροστά στη θυσία του Χριστού , ολόκληρης της κοινότητας , που μετά το πέρασμα αναγεννιέται και ενώνεται, ενώ όλοι οι πιστοί είναι απαλλαγμένοι αμαρτία.
Ἄξιόν ἐστι,
Μεγαλύνειν σε τὸν Ζωοδότην,
τὸν ἐν τῷ Σταυρῷ τὰς χεῖρας ἐκτείναντα,
καὶ συντρίψαντα τὸ κράτος τοῦ ἐχθροῦ.
Ἄξιόν ἐστι,
μεγαλύνειν σε τὸν πάντων Κτίστην·
τοῖς σοῖς γὰρ παθήμασιν ἔχομεν,
τὴν ἀπάθειαν ῥυσθέντες τῆς φθορᾶς.
Ολόκληρο το χωριό του Φόδελε ευωδιάζει, με τα εσπεριδοειδή, να αποτελούν τη βάση και πάλι της τοπικής έκφρασης και να ανάβουν ως καντηλάκια φωτίζοντας το δρόμο της Περιφοράς του Επιταφίου.
Τα κορίτσια , οι μυροφόρες με τα λευκά ρούχα , έραναν με μύρα τον Επιτάφιο, ενώ ο συμβολισμός και η πίστη οδηγούν τα βήματα όλης της κοινότητας στην Περιφορά του Επιταφίου, Τη λειτουργία τέλεσε ο ιερέας της κοινότητας πατέρας Ανδριανός, που έδωσε το χρόνο σε όλους τους πιστούς να προσκυνήσουν και οδήγησε το πολύ μεγάλο πλήθος, στις κατανυκτικές ώρες της πνευματικής ενότητας.
Η αγκαλιά της κοινότητας αλλά και ο αυθορμητισμός, είναι σημαντικά στοιχεία για να ηρεμήσει η ψυχή και να βρει τη γαλήνη . Όταν μάλιστα αυτά συσχετίζονται με τη μαγεία της φυσικής ομορφιάς στα μπαλκονάκια, τις αυλές και τα περβάζια, και τις μυρωδιές της άνοιξης, τότε η παράδοση βρίσκει τον τρόπο να ενώσει και αυτό στο Φόδελε, συντελείται όλη τη Μεγαλοβδομάδα. Αποκορύφωμα η βραδιά που από την απόλυτη θλίψη όλοι μαζί οδηγούνται προς το φως.
