Η βόλτα στο «Νησί» όπως λένε οι ντόπιοι το νησί της Κολοκύθας αποτελεί την πιο όμορφη περιηγητική εμπειρία που κάποιος μπορεί να προσφέρει στον εαυτό του σε μια χαρακτηρισμένη αρχαιολογική Ζώνη Α, που συνδέει το χθες με το σήμερα σε μια ενδιαφέρουσα συνύπαρξη.
Διασχίζοντας τις αλυκές της αρχαίας Ολούς, ο περιηγητής θαυμάζει τη γεωμοφολογία, αλλά και την ευσυνείδητη ανθρώπινη παρέμβαση που σε αυτό το σημείο της Κρήτης συνταίριαξε με την αρχοντιά του τοπίου.
Οι πέτρινοι μύλοι και κάποιες καινούργιες παρεμβάσεις πριν τη γέφυρα του Πόρου, που απευθύνονται σε γαστρονομικές επιλογές για ισχυρά βαλάντια, προσελκύουν τους κατόχους των ιστιοπλοϊκών.
Η αρχαία Ολούς , υπήρξε μια από τις πλέον σημαντικές κρητικές πολιτείες με έμπορους κατοίκους , θαλασσοπόρους και ναυπηγούς, που εκτός από το άφθονο ψάρι , έρχονταν σε συναλλαγές με Ρόδο , Κόρινθο αλλά και Αττική.
Η ποδηλασία ή το περπάτημα στο δρόμο με τις αλυκές και τους πέτρινους ανεμόμυλους , έχει το ρομαντικό στοιχείο της περιπλάνησης σε μια άλλη χρονική περίοδο.
Εδώ στις δυτικές ακτές του Μιραμπέλλου τα Μινωικά χρόνια , ο Όμηρος αναφέρεται στην περιοχή της Αλυκής ως σημαντικής περιοχής εξαιτίας των ορυχείων ακονόπετρας αλλά και το εμπόριο της πορφύρας , καθώς και για το ξύλινο άγαλμα της Αρτέμιδος Βρυτομάερτος που αφιέρωσε στην πόλη ο Δαίδαλος.
Ενώ διαβαίνουμε τον Πόρο, τη μικρή τεχνητή διώρυγα που κατασκευάστηκε από τους Γάλλους ,το 1897-98 που είχαν υπό την εποπτεία τους το Μεραμπέλλο, για να περνούν τις βάρκες από τη λιμνοθάλασσα της Ελούντας στον κόλπο του Μεραμπέλλου, αποφασίζουμε την κυκλική πορεία , ανεβαίνοντας ύψωμα 100 μέτρων προς το εκκλησάκι του Νικηφόρου Φωκά στη μύτη της Χερσονήσου της Σπιναλόγκας.
Στη μύτη της Χερσονήσου της Σπιναλόγκας οι Κρήτες αποδίδουν φόρο τιμής στον ελευθερωτή τους, τον Νικηφόρο Φωκά, που εκκαθάρισε το νησί από τους Άραβες το 961, μετά από 140 χρόνια σκλαβιάς και λεηλασιών.
Πέτρινα αγγεία, ερείπια κατοικιών αλλά και παραδοσιακά αλώνια. Η δεξαμενή του Αγίου Φωκά και η πανέμορφη παλαιοχριστιανική βασιλική Ξεδιπλώνονται πίσω από τα σκίνα και τους ασπαλάθους.
Σκίνα ,λαδανιές , ασπάλαθοι, πουρνάρια και πικροδάφνες , αλλά και σπάνιοι γεωλογικοί σχηματισμοί, μικρά φιορδ και απόμερες πλακουδερές παραλίες με κατάλευκη άμμο,, παρουσιάζονται στα μάτια του περιηγητή , που θα πάρει τα φιδίσια μονοπάτια.
Η στέρνα στο εκκλησάκι του Αγίου Φωκά μας δίνει τη δυνατότητα να ταξιδέψουμε στα απλά αλλά σημαντικά τεχνικά χαρακτηριστικά μιας εποχής που το δώρο της βροχής αποθηκεύονταν και γέμιζε τις στέρνες από τις σκεπές ή τα πηγάδια.
H εγγύτητα με την ιστορική συνοικία των χανσενικών από την άλλη πλευρά της Χερσονήσου , μας υπενθυμίζει τη δυνατότητα της χαράς σε ένα χώρο σιωπηλού μαρτυρίου. Τα μέρη και οι άνθρωποι μεταφορφώνονται δυνητικά.
Στη διαδρομή προς τη μύτη της Χερσονήσου τα σκίνα σε περικυκλώνουν και τα φιορδ , όπως και μικρές σπηλιές αποκαλύπτονται Φυσικά και οι αμύθητοι θησαυροί των Αράβων εκείνη την περίοδο πέρασαν στα χέρια των Βυζαντινών, ενώ τριήρεις περιφρουρούσαν την περιοχή, όπως και όλα τα παράλια της Κρήτης για να μην τολμήσουν οι Άραβες να ανακαταλάβουν το νησί.
Η σπηλιά του πειρατή Μπαρμπαρόσσα, το κρησφύγετό του και ένα από τα σημεία που έκρυβε θησαυρούς από τις διαρκείς λεηλασίες των νησιών και των παραλιών.
Κλείνοντας τον κύκλο παίρνουμε την κατεύθυνση προς την παραλία της Κολοκύθας
Η παραλία μοιάζει με απόμερο πειρατικό λιμάνι με τις αγριελιές του και την κατάλευκη πολύ ψιλή άμμο που συνεχίζει μέσα στη θάλασσα , απόλυτα προστατευμένη από άνεμο , και βέβαια ιδιαίτερα όμορφη την περίοδο που δεν την επισκέπτονται τα καραβάκια με τους δεκάδες τουρίστες
.
Στην επιστροφή η εκκλησία του Αγίου Λουκά , με το πέτρινο λιοντάρι, γλυπτό σμιλεμένο σε πέτρα από τον πρωτομάστορα τη φύση, μας υπενθυμίζει τα μικρά και απλά θαύματα της γης.
Απέναντι το λιμάνι της Ελούντα, η σύγχρονη πόλη, με τους ρυθμούς της , τη συνεχή εμπορική της κίνηση και τις άπειρες δυνατότητες που προσφέρει. Μια εμπειρία 14 περίπου χιλιομέτρων, ανάλογα την διάθεση του περιηγητή, με πολλές δυνατότητες για βουτιές σε κρυστάλλινα νερά και ομολογουμένως υπέροχα τοπία του χθες και του σήμερα σε αρμονική συνύπαρξη.
Η περιήγηση έγινε με το Σύλλογο Δρόμοι Ζωής 2
Συραγώ Χορταριά
